سخن از طنز
همه جور طنزی در آثار هدایت می‌توان یافت، ولی غلبه با طنز‌های ظریف و لطیف است که البته از تاثیر و تندی محتوا چیزی نمی‌کاهد، بلکه شاید بر آن می‌افزاید. واقعیت این است که تصوری قالبی و نادرست از صادق هدایت در فضای فکری و فرهنگی ما غالب شده که آثارش را مترادف با سیاهی و سیاهنمایی و تلخ‌اندیشی و نیست‌انگاری می‌داند.
اشتباه است که دنبال چهره بروند
گفت‌وگو با محمدحسن معجونی
سالن‌های خصوصی می‌خواهند برای خود تولید درآمد کنند و این است که دنبال تئاتر‌هایی هستند که بتوانند خوب مخاطب را جذب کنند و متأسفانه از تئاتر‌هایی که خودشان روی پایشان می‌ایستند استفاده نمی‌کنند و دنبال کسانی می‌روند که همین جریان‌های خیلی معمولی را که فقط در آن صرفا چهره باشد، مورد توجهشان است. اینها تماشاگران موقتی هستند و نه مخاطب تئاتر که فقط تالارها را پر می‌کنند و هدفشان دنبال‌کردن تئاتر نیست.
درحالی‌که روز گذشته خبرهای ضدونقیضی درباره وضعیت استاد محمد رضا شجریان در فضای مجازی منتشر شد، روابط عمومی شرکت دل آواز شایعه‌ها را تکذیب کرد.
مدیون کیارستمی‌ام
گپی با نیکی کریمی
دید خودم در عکاسی را مدیون عباس کیارستمی هستم؛ چون سال‌ها با هم کار کرده‌ایم. تقریبا هفته‌ای یک‌بار به سمتی از ایران رفته‌ایم و عکاسی کرده‌ایم. برای همین نکات زیادی از او درباره عکاسی یاد گرفته‌ام. در واقع عکاسی جدی را در کنار عباس کیارستمی تجربه کرده‌ام؛ زاویه‌ها، افق‌ها، قاب‌ها و نور‌ها را. گاهی سفری چهارساعته به شمال ده‌ها ساعت طول می‌کشید.
زنی با افکاری آزاد
به بهانه سالمرگ فروغ فرخزاد
رویز شاپور به دلایل مشکلات و اختلاف‌هایی که با فروغ داشت هرگز اجازه نداد کامیار مادرش را ببیند و این داغ برای همیشه در دل فروغ مانده بود.
در استادیوم بیشتر فحش می‌دهند یا سینما؟
یادگارهای سیمرغ
دیدن حضور و کار بازیگری که قریب50 سال پا به پای هر کار و تولیدی در سینمای ایران آمده و با حضورش در فیلم‌های ایرانی به کمیت و کیفیت سینمای ایران افزوده است نه تنها تحلیل کارشناسان و منتقدان را زیر سوال می‌برد که حس بینایی و حظ بصر در مواجهه با‌ سینما را ساقط می‌کند.
فریبا وفی و داستان‌هایش
معادله‌ای که حل نمی‌شود
شخصیت‌های داستانی وفی عمدتا آدم‌هایی «سابقه»‌دار هستند که بخشی از هویت‌شان به سابقه و یا همان گذشته‌شان وابسته است، آن‌ها آدم‌هایی کم‌و‌بیش باتجربه‌اند که سرد و گرم روزگار را چشیده‌اند و در اکنونی که راوی روایتشان می‌کند، در سنین میان‌سالی‌اند.
شب پایانی تئاتر فجر
نام‌آوران و بی‌نامان خوشنام
در این دوره در بخش بین‌الملل آثار ایرانی نسبت به آثاری خارجی برتری نشان دادند، اما آثار خارجی در بخش خارج از صحنه بسیار بهتر بودند و می‌توانستند نمونه‌های قابل پیشنهادی را برای تئاتر ایران در سال‌های آینده ارائه کنند.
ایرانی‌ها بهتر بودند و دیدنی
نگاهی به شب یازدهم تئاتر فجر
در این دوره ایرانی‌ها در بخش مسابقه بین‌الملل خیلی بهتر بودند و حضورشان در دو بخش الف. و ب. ایران نیز بسیار دیدنی بود، اما نمونه‌های قابل‌اعتنایی از تئاتر خارجی در بخش خارج از صحنه حضور داشتند که می‌توانستند بیانگر یک پیشنهاد تازه برای بهبود اوضاع این بخش‌هایی باشند.
سایه اژد‌های قدرت بر سر هنرمند
در گفت‌وگو با فیلیپ کِن، کارگردان فرانسوی نمایش «ملانکولی»
هنرمند مي‌تواند از هنرها كمك بگيرد، از شعر، هنرهاي تجسمي، ادبيات، موسيقي و غيره. در اروپا در زمان قرون وسطي جست‌وجويي بود كه در آن شواليه بر ضد اژدهايان برمي‌خاست و با آنها مبارزه مي‌كرد. در اين نمايش از اين جست‌وجو نمي‌گوييم بلكه از جست‌وجوي هنرمند مي‌گوييم و ديگر از اژدها خبري نيست و اين اژدها در دنياي مادي وجود ندارد.
نمایش
عدم آزادی و توانمندی باعث به اضمحلال کشیده شدن هویت او شده است؛ لذا الیزابت سعی بر این دارد که با طراحی نمایشی که نویسنده و کارگردانش است، سرنوشت و تقدیر را به بازی گرفته و انتقام خود را از حادثه تلخ بیست مارچ بگیرد.
روز نهم و دهم تئاتر فجر
در روز نهم یزدی‌ها با نمایش «زری‌سلطان» شگفتی‌ساز بودند و توانستند نظر بسیاری از مخاطبان این نمایش را جلب کنند، چون از منظر اجتماعی و با تکیه بر اصالت‌های مردمی و فرهنگی وضعیتی را می‌آفرینند که هم ایرانی است و هم ریشه‌های اجتماعی دارد و هم منتقدانه به دنبال گره‌گشایی از آن برآمده‌اند، بی‌آنکه نسخه و حکمی داده باشند.
در‌صدد تأسیس تئاتر بی‌همه‌چیز
با صدرالدین زاهد به مناسبت اجرا در تئاتر شهر پس از ۳۸ سال دوری از وطن
آقا بالاسر نمی‌خواهیم، این آقا بالاسری را در دهه‌های گذشته شکستند. در دنیا یک شورش بود، شورش جوانانی بود که دیگر این دنیا را چنین نمی‌خواستند. این موج به ایران هم سرایت کرد؛ علی‌رغم حکومت پهلوی، علی‌رغم تمام آن چیزی که دموکراسی واقعی نبود به‌نوعی، ولی ایران نمی‌توانست از آن موج جدا شود.
نگاهی به غایبان جشنواره سی و ششم تئاتر فجر
البته طبیعی است که در هر دوره، تعدادی از هنرمندان تئاتر به هر دلیلی، فرصت یا رغبتی برای شرکت در جشنواره نداشته باشند ولی نکته‌ای که در این میان جلب نظر می‌کند، این است که غیبت این چهره‌ها تنها به معنای کار نکردن در جشنواره نیست بلکه آنان حتی به عنوان تماشاگر آثار جشنواره از حضور در سالن‌های میزبان جشنواره نیز صرف‌نظر کرده‌اند.
اجرای «دهن‌گنده» در جشنواره تئاتر فجر
والنتاین دایننس بازیگری است که با تسلط به فن خطابه به‌تن‌هایی ٩٠ دقیقه روی صحنه به ایفای نقش این شخصیت‌ها می‌پردازد. او در آغاز اجرا با تأکید بر اینکه «این نمایش سیاسی نیست و تنها بازنمایی سخنرانی‌های سیاست‌مداران در پی نشان دادن تأثیر کلام است» اجرائی صادقانه را پیش‌روی مخاطبانش به نمایش می‌گذارد.
    صفحه  از ۱۷
خبر فوری