صفحه نخست -
بهمن فرمان‌آرا؛ در ۷۸ سالگی همچنان پرفروغ
کارگردان مشهور ایرانی نامزد بهترین بازیگر
بهمن فرمان‌آرا از وجه بازیگری‌اش همیشه خاطره جذابی از عباس کیارستمی نقل می‌کند: «من و عباس کیارستمی دوستان نزدیکی بودیم. عباس همیشه به من می‌گفت: در فیلم‌های خودت بازی کن، برای اینکه دیالوگ‌هایی که می‌نویسی خودت درست‌تر ادا می‌کنی، اما من امتناع می‌کردم، چراکه هم‌زمان بازی و کارگردانی کار سختی است. آخرین‌باری که در خانه‌اش دیدار داشتیم، از من پرسید چه‌کار می‌کنی؟ از فیلم جدیدم گفتم و اینکه قصد دارم نقشی بازی کنم. گفت: «من همیشه بهت میگم، اگر گوش کرده بودی تا الان برای خودت یک برند شده بودی».
سازمان سینمایی اکران فیلم سینمایی کاناپه را منتفی کرد
اکران فیلم سینمایی «کاناپه» منتفی شد تا فهرست فیلم‌های توقیفی فیلمساز آن یعنی کیانوش عیاری پربارتر شود. عیاری که تا پیش از دهه هشتاد به ساختن فیلم‌های پربازیگر معروف بود، از این زمان به بعد به ساختن فیلم‌های توقیفی معروف شده است. او از جمله فیلم‌سازانی است که در جشنواره‌های معروف جهان همچون کارلووی واری، لوکارنو، ونیز، قاهره و... حضور داشته و جوایز معتبر برخی از آن‌ها را نیز به دست آورده است. در کنار جشنواره‌های خارجی در جشنواره فیلم فجر هم عیاری دست پری دارد و چند بار جوایز اصلی آن را درو کرده است. با این حال آخرین فیلمی که از او اکران شده، فیلم «بیدار شو آرزو» است که آن هم ۱۳ سال در محاق بود و سرانجام سال گذشته به نمایش عمومی رسید.
امیر جدیدی؛ سوپراستاری که
زمانی که اعلام شد امیر جدیدی با فیلم تختی قطع همکاری کرده، دلیل این اتفاق را دوری چهره جدیدی از تختی عنوان کردند. موضوعی که از همان ابتدا همگان به آن آگاه بودند، و اتفاقا انتخاب جدیدی نیز قطعا با دقت‌نظر به همین قضیه بوده است، مگر اینکه باور کنیم در این چندماهی که از انتخاب جدیدی تا امروز گذشته، چهره جدیدی چنان تغییرات آشکاری کرده که دیگر امکان نزدیک‌کردن او به کاراکتر غلامرضا تختی مقدور نبوده است!
کلاس هشتم؛ روایتی از عمیق‌ترین نقطه‌ی دوران بلوغ
اگر هالیوود را یک برهوتِ آخرالزمانی در نظر بگیریم که هر از گاهی در اوج گرسنگی قبل از تلف شدن با آذوقه‌ای برای کمی دوام آوردن تا آذوقه‌ی بعدی روبه‌رو می‌شویم، قدم زدن در بین فیلم‌های A۲۴ همچون شناور شدن روی آب‌های زلالِ یک ساحل مدیترانه‌ای است که به هر سمتش نگاه می‌کنیم با زیبایی طبیعی مطلق روبه‌رو می‌شویم.
بیمار انگلیسی؛ داستانی تلخ از جنگ جهانی دوم
گرچه جراحات و زخم‌های بیرونی اش التیام یافته اند، اما چهره اش به کل از ریخت افتاده و غیر قابل شناسایی است. همچنین، ظاهرا، حافظه اش را هم از دست داده. هانا، پرستار کانادایی که دلسوزش است، او را به کلیسایی متروکه می‌برد تا بتواند در آرامش به استقبال مرگ برود. در آن جا، به او مورفین تزریق می‌کند، برایش کتاب مورد علاقه اش از هرودوت را می‌خواند و تلاش می‌کند خاطراتش را بازگرداند.
سیکاریو: روز سولدادو؛ جنگ ناتمامِ مبارزه با کارتل‌های مواد مخدر
اما «روز سولدادو» همچون هدیه‌ای بود که نمی‌دانستیم چه چیزی درونش انتظارمان را می‌کشد. در رابطه با این فیلم با یک موفقیت دیگر مثل آب خوردن طرف نبودیم. موفقیتِ فیلم اول لزوما به این معنا نبود که با اطمینان‌خاطر به تماشای فیلم دوم می‌رویم.
هانا؛ نقش بازی کردن یا پذیرفتن واقعیت؟
نقش بازی کردن یا پذیرفتن واقعیت؟ ساده‌ترین بیان رنج هانا همین مسئله است. با زنی روبرو هستیم که نمی‌خواهد واقعیت‌های دردناک اطرافش را بپذیرد. حتی اگر خوب به چهره‌ی او در اندازه نما‌های غالبا مدیوم کلوز خیره شویم درمی‌یابیم که انگار اصلا دلیل درد‌های خود را هم نمی‌داند.
پنج انگشت برای مارسیز؛ پاکسازی شهر از تبهکاران ستودنی
به جز در بر گرفتن استعاره‌هایی که وقتی یک فرد به سراغ ژانر وسترن می‌رود با آن‌ها باید کنار بیاید، «پنج انگشت برای مارسیز» (Five Fingers For Marseilles) اثر «مایکل متیوز» (Michael Matthews) در یک مکان عجیب و دست نخورده روی می‌دهد: آفریقای جنوبی پس از دوران استعمار. «متیوز» روی چیزی تاکید می‌کند که «سرجیو لئونه» (Sergio Leone) به آن هویت داده بود: وسترنی که نیازی به «جان وین» (John Wayne)، کابوی‌ها، بومیان آمریکا و خار‌های غلتان ندارد و آن‌ها را طلب نمی‌کند. این فیلم همان قدری که در مورد یک وضعیت واقعی است، در مورد ستینگ خود هم بحث می‌کند.
پایان عملیات؛ بازگشت به فجایع جنگ جهانی دوم
«ایشمان» که یکی از بزرگ‌ترین افراد عضو حزب نازی بود که پس از دادگاه نومبرگ دستگیر شد در نهایت در اسرائیل در رویدادی که تبدیل به یک حادثه‌ی رسانه‌ای مهم در سرتاسر جهان شد مورد محاکمه قرار گرفت و با اتهاماتی همچون جنایت علیه بشریت مواجه و در نهایت اعدام شد.
جستجو؛ حس آشنایی که به بحران تبدیل می‌شود
«جست‌وجو» بسیار پرتنش و مستحکم است، فیلم هیجانی‌-رازآلودی که سرعت مناسبی دارد و بخش‌های احساسی قدرتمندی نیز دارد. علاوه‌بر عناصر هیچکاکی‌ای که پیرامون گم‌شدن یک دختر دبیرستانی قرار گرفته اند، فیلم زمان خوبی را نیز صرف گسترش‌دادن روابط بین خانوادگی با استفاده از تصاویر صمیمی می‌کند. این تصاویر زمان‌های شادتر خانواده‌ی «کیم» را نشان می‌دهد.
فیلم همسر؛ بازگشت به دهه ۵۰
هیچ چیز خیلی خاص و مهمی در مورد «همسر» وجود ندارد، ولی فیلم به عنوان یک درام شخصیت محور و یک بیانیه تمثیلی در مورد تبادل قدرت میان زنان و مردان در ازدواج‌های قبل از قرن بیست و یکم، موثر عمل می‌کند.
آسمان خراش؛ شخصیت پردازی کاراکتر‌های بدون تعریف
اصلی‌ترین عنصر شکل‌دهنده به این فیلم یعنی اکشن‌هایش، در حد و اندازه‌ی لازم، راضی‌کننده به نظر می‌رسند. به سبب انتظار دائم دسته‌ی مشخصی از مخاطبان جدی‌تر سینما که همیشه به شکلی منطق و ارزشمند، از سینمای بلاک‌باستر استفاده از پتانسیل واقعی داستان‌های خود و رسیدن به جایگاه آثاری را که از منظر هنری نیز ارزش بالایی داشته باشند می‌خواهند، ساخته شدن امثال Skyscraper در سال‌های اخیر و اکران شدن‌شان توسط کمپانی‌های فیلم‌سازی هالیوود، می‌تواند منجر به توصیف شدن آن‌ها با صفاتی، چون فاجعه‌بار و چیز‌هایی از این دست بشود.
اشیاء تیز؛ روابط احساسی و روایت‌های عجیب
سریال با حرکت کردن به سمت شخصی‌تر کردن قصه، هم کاراکتر‌ها را به جلوه‌های پخته‌تر و دوست‌داشتنی‌تری رساند، هم کاری کرد که تماشاگر بیشتر از قبل روایتش را جدی بگیرد. داستان «اشیا تیز»، با محوریت کمیل به گونه‌ای پیش رفت که رابطه‌ی او با همه‌ی اعضای شهر، هر روز بیشتر از قبل به چشم بیاید و شدت تاثیرگذاری‌اش بر روی داستان نیز، انکارناپذیر به نظر برسد.
ژرار دوپاردیو بازیگر جنجالی سینمای فرانسه برای شرکت در مراسم هفتادمین سالگرد تاسیس حکومت سوسیالیستی کره‌شمالی به این کشور سفر کرد.
فیلم ما حیوانات؛ شکننده و در عین حال ارتجاعی و انعطاف‌پذیر
«ما حیوانات» شکننده و در عین حال بسیار ارتجاعی و انعطاف‌پذیر است و عناصر کیفی‌ای دارد که بسیار ساده هستند؛ از آب و خاک و هوا استفاده می‌کند تا دنیایی رویایی را خلق کند که تغییرات بسیار بزرگ را به طور کوچک و و به روش‌های بسیار نمادگونه و سمبلیک انجام می‌دهند.
    صفحه  از ۶۵
پرطرفدار