کمد؛ جایی که تاریخ به فضا تبدیل می‌شود
تاریخ فرهنگی کمد
تا پیش از دوران تولید انبوه و مصرف‌گرایی، کمدها، مکان نگه‌داری دانش در خانۀ اشراف بودند: کتاب‌ها، کاغذ، دوات و دیگر کالاهای دانش‌ورزانه را در آن‌ها نگه می‌داشتند. اما رفته رفته خانواده‌های معمولی نیز صاحب چیزهایی شدند که لازم بود در جایی ذخیره، پنهان یا نگهداری شوند. بدین‌ترتیب محتویات کمدها تنوع و جذابیتِ بیشتری پیدا کرد، جذابیتِ رازآمیزی که حتی امروزه نیز چیزی از آن کاسته نشده است.
چطور اقتصاد به دین تبدیل شد؟
سپیده‌دمان خدایان پول
اقتصادان‌ها می‌گویند اقتصاد علمی تمام‌عیار است: بی‌طرف و مبتنی بر شواهد عینی. اما به‌سختی می‌توان این ادعا را پذیرفت، بیش از همه به دلیلِ اختلافاتی که بینِ مکتب‌های مختلف اقتصادی در جریان است. هر مجموعه‌ای از داده‌ها، مجموعۀ رقیبی دارد که صحتش را به خطر می‌اندازد و شانه‌به‌شانۀ هر نظریه‌ای، نظریه‌ای بدیل ایستاده است. به‌همین‌دلیل، اقتصاددانان‌ها برای فراگیر شدنِ استدلال‌های خود، باید مثل مبلغان مذهبی یار جمع کنند. ‌اما شباهت اقتصاد به دین، به همین مسئله محدود نمی‌شود.
فرسایش توان و تصمیم‌گیری
انسان اقتصادی طبق تعریف اقتصاد مرسوم، فردی است که همواره به‌دنبال انتخاب‌هایی است که مطلوبیت او را حداکثر کند.
چرا فامیل‌بازی از دل جنگ سرد سر برآورد؟
سرمایه‌داری برنده جنگ سرد نبود
شواهد و قرائن حاکی از آن است که نظام اقتصادی پیروز بعد از فروپاشی شوروی، سرمایه‌داری وارداتی از غرب نبود، بلکه این نظام‌ هزارفامیل بود که از دیگر قسمت‌های جهان به ایالات متحده و اروپا نیز تسری پیدا کرد. این روزها در صدر اخبار، رابطه مرموز میان دولت ترامپ (که جمعی از فعالان حوزه مالی، املاک، انرژی و حقوق را دربر می‌گیرد) و منافع نامشخص روس‌ها، این مفهوم را قوت می‌بخشد که پول و نفوذ نشئت‌گرفته از اقتصادهای کوچک‌تر می‌تواند تأثیرات مخرب عمیقی بر نهادهای کشورهای متمول غربی داشته باشد.
مرزهای باز و ثروت 78 تریلیون دلاری؟
برایان کاپلان می‌گوید: "مرزهای باز خارجی‌ها را تریلیون ها دلار ثروتمندتر می کند." یک رأی‌دهنده آگاه (حتی اگر اهمیتی به رفاه خارجی‌ها نمی‌دهد) نباید بگوید "خب.. حالا که چی؟". در عوض باید بگوید "تریلیون ها دلار ثروت روی میز است. چطور کشورم می‌تواند سهم بزرگی از آن داشته باشد؟" دولت‌های مدرن به‌طور مداوم از سیاست‌های مالیاتی استفاده می‌کنند تا ثروت از جوانان به پیرها و از ثروتمندان به فقرا در جریان باشد. چرا از همین سیاست‌ها برای توزیع ثروت از خارج به داخل استفاده نکنند؟ اگر دنیایِ دارای جنبش آزاد 78 تریلیون دلار ثروتمندتر است، آیا نباید لیبرال‌ها بستر را برای این تغییرات آماده کنند؟
قدرتْ مغز صاحبش را می‌خورد
غرور و تعصب
برای رسیدن به قدرت ذکاوت لازم است. باید موقعیت‌شناس باشی و ذهن دیگران را بخوانی و واکنش‌های بجا و مناسب نشان بدهی. اما اگر چنین است، پس چرا دنیا مملو است از قدرتمندانی که انگار بویی از عقل و منطق به مشام آن‌ها نخورده است؟ مجموعه‌ای از تحقیقات نشان می‌دهد صاحب قدرت بودن، تأثیرات عمیقی بر ذهن ما و کارکردهایش می‌گذارد.
نگاهی به جنجال انتشار دستمزد ستارگان بی بی سی
اشاره: مقاله زیر از رشته مقالات دیدگاه گاردین است. در این مقاله به چگونگی افزایش سریع سرمایه سرمایه داران بزرگ در انگلستان که از آنها با عنوان طبقه 1 درصدی یاد شده، پرداخته شده است. در انگلستان انتشار فهرست درآمدهای گروه‌هایی از شهروند جنجال به پا کرده است از آن جمله می توان به دستمزد ستارگان بی بی سی اشاره کرد. در گزارش سالانه بی‌بی‌سی که چهارشنبه ۲۸ تیر منتشر شد، برای نخستین بار فهرستی از روزنامه‌نگاران، مجریان و بازیگران که بیش از ۱۵۰ هزار پوند از بی‌بی‌سی دستمزد گرفته‌اند در معرض دید عموم قرار گرفت. انتشار این فهرست جنجال بسیاری درباره شکاف درآمد میان زنان و مردان و نبود تنوع نژادی در میان چهره‌های پردرآمد به پا کرده است. براساس گزارش سالانه بی‌بی‌سی دو سوم پردرآمدهای بی‌بی‌سی را مردان تشکیل می‌دهند. در فهرست ستاره‌های بی‌بی‌سی با بیشترین دستمزد نام کریس اوانز مجری فصل پیش برنامه «تخت گاز» با دریافت ۲ میلیون و ۲۵۰ هزار پوند در صدر دیده می‌شود. در میان ستاره‌های زن کلودیا وینکلمن، مجری سرشناس بی‌بی‌سی صدرنشین است هر چند که درآمدش با کریس اوانز اختلاف چشمگیری دارد. او در یک سال نزدیک به ۵۰۰ هزار پوند دستمزد گرفته است. تونی هال مدیر بی‌بی‌سی اعلام کرده است که این کمپانی برای رسیدن به برابری جنسیتی و نژادی باید گام‌های بیشتری بردارد. براساس گزارش سالانه بی‌بی‌سی، این کمپانی در یک سال بیش از ۲۸ میلیون پوند به ۹۶ نفر از ستاره‌هایش پرداخت می‌کند که البته شکاف چشمگیری میان دریافتی زنان و مردان وجود دارد.
درباب لنین، کیم کارداشیان و توالت‌هایی با روکش طلا!
پول چیز خوبی است که کارهای بدی انجام می‌دهد، چیز بدی است که کارهای خوبی انجام می‌دهد...
اقتصاددان قرن بیست‌ویکمی باید اقتصاد را مثل دونات ببیند
مروری بر کتاب «اقتصاد دوناتی» که باید نویسنده‌اش را کینز قرن بیست‌ویکم نامید
از آن اول قرار نبود رشد اقتصادی معیاری برای سنجش رفاه و کیفیت زندگی مردم باشد. چه بسیار کشورهایی که مملو از نابرابری و تبعیض هستند اما رشدهای اقتصادی خیره‌کننده نیز دارند. به رشد اقتصادی نقدهای فراوان وارد است، اما مسئلۀ اصلی بر سر الگوی جایگزین است. اگر رشد نه، پس چه؟ کیت ریوُرت اقتصاددان برجستۀ دانشگاه آکسفورد، در کتاب جدیدش جایگزینی شایان توجه ارائه کرده است.
    صفحه  از ۲
اخلاق در وضعيت صلح مسلح
حجاريان در نشست اخلاق، جنگ و صلح