امیرحسن چهل‌تن
هرگز آدم ناامیدی نبوده‌ام. اگرچه سال‌هاست فکر می‌کنم هیچ چیز دشوارتر از این نیست که وطن و خانه پدری‌ات چنین باشد، ما در محدودیت زندگی ایرانی گرفتاریم.
شیموس هینی شاهدی افشاگر
نگاهی به شعرهای شیموس هینی در مجموعه «شمال»
به مناسبت اعطای جایزه نوبل به شیموس هینی، شاعر ایرلندی، بیشتر نشریه‌های خارج و داخل ایران به او پرداخته‌اند. اما اکثر نوشته‌ها اشاره‌ای بود به جایزه و چگونگی آن و احیانا ترجمه یکی دو شعر و شاید نگاهی کلی به کار و زندگی او. قصد من ابتدا این بود که با ترجمه شعرهای بیشتر و به ‌خصوص شعرهایی که نشان‌دهنده روند کار او باشد، خوانندگانی را که احتمالا آشنایی کمتری با این شاعر دارند، در عمق بیشتری با او آشنا کنم.
ضربان اثر "کلاریسی لیسپکتور"
رمان «ضربان» گره‌گشایی از معمای هستی و مرگ است. جز نویسنده اثر، مؤلفی هست که آنجلا را خلق می‌کند تا درونیات خودش را کشف کند. تا خودش را از کلاف هستنده‌ها خلاص کند.
رئالیسم ایرانی
از جمالزاده تا دولت‌آبادی
رئالیسم احتمالا بزرگ‌ترین و شامل‌ترین مکتب ادبی جهان است. و از این رو می‌توان آن را «غول‌آساترین و انعطاف‌پذیرترین اصطلاح در نقد ادبی دانست» بر همین مبناست که گاهی سوررئالیستی‌ترین آثار ادبی را هم می‌توان در برخی فرازها رئالیستی دانست.
فقط ابلهان متحول نمی‌شوند
گفت‌وگو با داریوش شایگان
این گفت‌وگو یک هفته پیش از بستری‌شدن داریوش شایگان در بیمارستان انجام شده و به تأییدشان رسیده است. شاید این گفت‌وگو نگذارد اندیشمند فرزانه‌ای که جز فرهنگ اندیشه‌ای دیگر نداشت، در این روز‌ها از یادمان برود.
نویسندۀ «ملت عشق» از کتاب‌های تأثیرگذار زندگی‌اش می‌گوید:
الیف شافاک، نویسندۀ ترک‌تبار، این روز‌ها با کتاب ملت عشق، به نام آشنایی میان خوانندگان فارسی‌زبان تبدیل شده است. شافاک در این مطلب از پنج کتاب سخن می‌گوید که نگاه او را به جهان تغییر داده‌اند و خواندنِ آن‌ها از نظر او در زمانۀ امروز ضروری است. کتاب‌هایی از زیگمونت باومن، نائومی کلاین و دیگران.
نویسنده باید از خواننده جلوتر باشد
گفت‌وگو با علی‌اصغر حداد، مترجم کتاب‌های هرمان هسه
چون نویسندگان جدید هنوز از آزمون زمان عبور نکرده‌اند. ممکن است الان نویسنده‌ای باشد که در روزنامه‌ها و مجلات بنویسند اثرش شاهکار است و عالی است و کلی تعریف و تمجید کنند، اما من هنوز به این نویسندگان آن اطمینانی را ندارم که به نویسندگان آن دوره مشخص دارم، چون هنوز دوره‌ای طی نشده که ببینیم این آثار بعد از طی آن دوره هم حرفی دارند
چمدانِ بزرگ‌مردِ کوچک
درباره‌ی مهاجرت، ایدئولوژی و بزرگ علوی
اول پاییز سال 51 وقتی که به دعوت دانشگاه تگزاس در آستن به آن شهر رفتم در میان کتاب هایی که همراه خود داشتم، یکی هم رمان «روزگار دوزخی آقای ایاز» بود که از سال 45 تا سال 48 نوشته بودم و در دو سال بعد چاپ کرده بودم و حالا می خواستم در خارج از کشور نسخه ای از آن را به رویت نویسندگان و خوانندگان رمان برسانم.
هر خواننده‌ای آستین خودش را دارد
آستین در محبوبیت پا جای پای شکسپیر گذاشته است. اما واقعاً چه چیز آثار او را همچنان زنده نگه می‌دارد؟
دنیای بی‌رحم پر از غول و اژدها و فراموشی
درباره آخرین رمان نویسنده برنده نوبل
فراموشی به ‌شکل مه در کل سرزمین پخش شده، مه‌ای که نتیجه‌ نفس کوئریگ اژدهاست و خاطره‌ جنگ، عشق و نفرت و خونخواهی را از یاد مردم برده است. آکسل و بئاتریس در طول سفر با آدم‌های جدیدی رو‌به‌رو می‌شوند: یک جنگجوی جوان ساکسون که به‌دنبال عدالت است، پسری که زخمی اسرارآمیز بر بدن دارد و دنبال مادرش می‌گردد، سر گوین تنها بازمانده‌ شوالیه‌های آرتور افسانه‌ای که سال‌هاست مأموریت دارد اژدها را بکشد و...
بر ادبیات بلبشو حاکم شده‌است
در گفت و گو با شیوا مقانلو
الان به لطف بلبشویی که بر ادبیات ما حاکم است (هم در ترجمه و هم در تالیف) شما دلنوشته و خاطرات دوره دبیرستان و گپ و گفت­‌های تلفنی با دوستان و خلاصه هرچیزی را که از ذهنت گذشته می‌‌توانی به اسم کتاب چاپ کنی و این نوع کتاب چاپ کردن نیازی به عرق‌ریزان روح و جسم ندارد.
ادبیات به‌مثابۀ «در»
کافکاخوانی با دانشجویان کالجْ یک‌جور سرخوردگی آشکار برای من دارد، چون تقریباً نه می‌شود به آن‌ها فهماند که کافکا بامزه است... نه درک می‌کنند که بامزگی چطور با قدرت خارق‌العادۀ داستان‌های او گره خورده است.، زیرا بالاخره داستان‌های کوتاه عالی و جُک‌های درجه‌یک اشتراکات زیادی دارند.
شکل‌های زندگی: درباره جولین بارنز و «درک یک پایان»
از نظر ایدریئن «تاریخ یقینی است که در نقطه تلاقی نارسائی حافظه و نابسندگی مدارک حاصل می‌شود.» او این عبارت را در پاسخ به «تاریخ چیست؟» می‌گوید.شاید مساله مهم کتاب تاریخ (خاطره) و به تعبیری که نویسنده می‌گوید نارسائی حافظه باشد.
رونمایی از تصحیح محمدعلی موحد از مثنوی معنوی با حضور مصطفی ملکیان، نصرالله پورجوادی، توفیق سبحانی
مولانا بخشی از هویت فرهنگی جامعه ما ایرانیان یا جامعه ما مسلمانان است و به این دلیل شناسایی او و سعی در شناساندن او بخشی از کاری است که به تشخص هویت ما کمک می‌کند. اما به لحاظ عملی نیز می‌توان پرسید که آیا مولانا می‌تواند مشکل‌گشایی کند. یعنی آیا یک شهروند عادی در زندگی فردی و اجتماعی می‌تواند از نسخه‌پیچی مولانا جلال الدین در ٧٠٠ سال پیش طرفی ببندد؟
ترکیه از زبان اسطوره
رمان اخیر اورهان پاموک، «موقرمز»، ترکیبی از اسطورۀ ادیپ و داستان رستم و سهراب است.
    صفحه  از ۵
خبر فوری