خشونت هم می‌کُشد و هم زندگی می‌بخشد
دربارۀ خشونت و شر
وب‌سایت نیویورک‌تایمز مجموعه مصاحبه‌هایی با فیلسوفان و نظریه‌پردازان انتقادی دربارۀ خشونت ترتیب داده است. در هشتمین گفت‌وگو ناتاشا لنارد با آبا سیمونا فورتی استاد فلسفۀ سیاسی در دانشگاه پیدمونت شرقی در ایتالیا و استاد مدعو در حوزۀ مطالعات اجتماعی به گفت‌وگو نشسته است. جدیدترین کتاب او «دیوهای جدید: بازاندیشی در قدرت و شرّ امروزی» است.
زیرآب می زنم پس هستم
زیرآب زنی از کجا آب می‌خورد؟
حتی پیش از آنکه از این خوشنود باشید که شما کاری در یک اداره پیدا کرده اید باید نگران این باشید که خیلی زود «زیرآب» شما نخورد، چرا که در نظام اداری ایران بیش از آنکه شما نگران چگونگی بهتر انجام دادن کارتان باشید باید نگران این باشید که «زیرآب» تان نخورد.
همه اکنون همسایه‌ایم
مروری بر کتاب «آزادی بیان، ده اصل برای جهان به‌هم‌پیوسته» نوشتۀ تیموتی گارتن اَش
جهان دارد در فناوری‌های جدید ارتباطی غرق می‌شود. اما از این واقعیت انکارناپذیر دو کلان‌روایتِ متضاد وجود دارد. یکی از آن‌ها دنیای ما را نقطۀ عطفی در تاریخ بشر می‌داند که میزان آزادی بیان در آن بی‌سابقه است، درحالی‌که روایت دوم، از دنیایی اورولی پرده برمی‌دارد که در آن، حتی تلویزیون‌ها و گوشی‌های خاموش جاسوسی‌مان را می‌کنند. هر کدام را که بپذیریم، سوال باقی است: آزادی بیان در دنیای جدید چه وضعی پیدا خواهد کرد؟
حدِ نیکوکاری!
پشیمانیِ اخلاقی بودن
به همان اندازه که شیندلر احساس یاس می کرد، کسانی که او نجاتشان داد به او رو کردند و او را در آغوش گرفتند. آنها او را بخشیدند. با در نظر گرفتن نقص و خطایی که همیشه با انسان است، کار او سزاوار سرزنش نیست. اما همچنانکه آنها به او اطمینان می دهند که نباید این چنین احساس گناه کند، نمی توانند هم به او بگویند که کارش اشتباه بوده است. اگر او می توانست تلاش بیشتری بکند، باید انجام می داد. ممکن است که غفلت های او سزاوار سرزنش نباشند اما این به آن معنی نیست که آن غفلت ها درست بوده اند. ممکن است همه ما در مقابل درخواست های اخلاقی دچار سردرگمی شویم، اما نباید فراموش کنیم که این موضوع در مورد همه ما پیش می آید.