ماندلا و همسرانش
کد خبر: ۶۵۱۳۷
بازدید: ۱۵۰
تاریخ انتشار: ۱۷ آذر ۱۳۹۷ - ۱۱:۳۰
۲۷ سال در زندان بود و هر دو سال یک بار اجازه ملاقات همسرش را داشت. با این اوصاف در زندگی او رد پای چندین زن وجود دارد و بعضی از آن‌ها مانند «وینی ماندلا» از زنان تاثیرگذار بودند.
فرادیدl رولیهلاهلا ماندِلا، اولین رئیس جمهور آفریقای جنوبی، بود. رولیهلاهلا در روستایی کوچک در آفریفای جنوبی در سال ۱۹۱۸ زاده شد. معلمش اسم انگلیسی «نلسون» را برای او برگزید. نام او در آفریقا هم نام آشنایی نبود و برگزیدن نام انگلیسی برای کودکان در آن روز‌ها متداول بود. پدر نلسون، عضو شورای پادشاهی مردم تمبو بود و از خانواده‌های ثروتمند به شمار می‌آمد.

ماندلا مبارز بزرگ قاره آفریقا محسوب می‌شود. او در طول ۲۷ سال زندان، که بیشتر آن را در یک سلول در جزیره روبن سپری کرد، مشهورترین چهره مبارزه علیه آپارتاید در آفریقای جنوبی شد.

زندگی مشترک ماندلا و همسرانش
پشتکار در دستیابی به هدف مشخصه اصلی ماندلا بود، ولی این خصیصه برای شریک زندگی او قابل تحمل نبود. اوه لین، اولین همسر نلسون ماندلا بود. آن‌ها در سال ۱۹۴۴ ازدواج کردند. زندگی زناشویی آن‌ها تا سال ۱۹۵۷ ادامه یافت، اما عدم تمایل اوه لین به فعالیت سیاسی، آن‌ها را از هم جدا کرد.
 
ماندلا و همسرانش

البته حاصل آن ازدواج دو پسر به نام‌های مادیبا (تمبی) و ماکگاتو و دو دختر که هر دو ماکازیوه نام داشتند، بود که البته دختر اول آنان در ۹ ماهگی درگذشت، لذا آنان دومین دختر خود را نیز ماکازیوه نامیدند.

وینی، همسر دوم ماندلا بود؛ آن‌ها در ۱۹۵۷ با هم ازدواج کردند. وینی برخلاف اوه لین، زنی سیاسی بود و در مبارزه با تبعیض در کنار نلسون ماندلا بود. آن‌ها ۳۸ سال زندگی مشترک داشتند اگرچه به خاطر زندانی شدن نلسون ماندلا سه دهه جدا از هم بودند، زیرا نلسون ماندلا در سال ۱۹۶۳ میلادی به جرم خیانت به کشور دستگیر و به حبس ابد محکوم شد و تا سال ۱۹۹۰ میلادی در زندان باقی ماند. حاصل ازدواج آن‌ها دو دختر بود.
 
ماندلا و همسرانش

وینی که نام کاملش «نومزامو وینفرد مادیکزلا» بود در غیاب همسر از ستم نیرو‌های آپارتاید بی‌نصیب نماند. برای مدتی در حصر خانگی بود و یکبار هم به شهر برندفورت تبعید شد.

همسر دوم ماندلا، بعد از آن‌که همسرش به حبس ابد محکوم شد، وظایف سیاسی همسر را به عهده گرفت و تبدیل به نماد مقاومت در برابر آپارتاید و قهرمان سیاه‌پوستان آزادی‌خواه شد.

وینی پس از نخستین انتخابات دموکراتیک در ۱۹۹۴ عضو کنگره و پس از آن وزیر هنر و فرهنگ شد. زن و شوهر تا سال ۱۹۹۶ سمبل مبارزه با آپارتاید بودند. در سال ۱۹۹۶ وینی از نلسون جدا شد. آن‌ها پس از جدایی هم در کنار هم بودند و به فعالیت‌های سیاسی می‌پرداختند.

وینی قربانی اختلاف خانوادگی ناشی از نزاع سیاسی کشور شد. درحالی که شوهرش، ماندلا، به اتهام تروریسم و خیانت در زندان جزیره روبن مشغول گذراندن حبس ابد بود، پدرش به سمت وزارت کشاورزی ایالت «ترانسکی» سفیدپوستان برگزیده شد.
بنابر این، همین اختلافات سیاسی منجر به جدایی آن‌ها در سال ۱۹۹۲ (قبل از پیروزی انقلاب در ۱۹۹۴) شد و سرانجام آن‌ها در ۱۹۹۶ پس از یک رسوایی مالی و آدم ربایی وینی که «شبیر شیخ» معاون «جیکوب زوما» رییس جمهور فعلی و دبیرکل وقت حزب حاکم کنگره ملی آفریقا (ای ان سی) نیز در آن دست داشت، از هم طلاق گرفتند.

گراسا ماشل، سومین و آخرین همسر ماندلاست که در سال ۱۹۹۸ با او ازدواج کرد. گفته می‌شود ازدواج با گراسا تعادل نسبی را در زندگی نلسون ایجاد کرد. گراسا بیوه «سامورا ماچل»، رئیس جمهور سابق موزامبیک و متحد کنگره ملی آفریقا بود که ۱۲ سال پیشتر در سانحه هوایی کشته شد.
 
ماندلا و همسرانش

جملات نلسون ماندلا
ماندلا در پایان دادگاه، در خطابه‌اش درباره آرمان‌های مبارزاتی‌اش گفت، در طول زندگی‌ام خود را وقف مردم آفریقا کرده‌ام. مخالف استیلای سفیدپوسان بودم و با استیلای سیاهان نیز مبارزه کرده‌ام. به دنبال آرمان جامعه‌ای آزاد و دموکراتیک بوده‌ام که همه بتوانند در آن در توازن و با فرصت‌هایی برابر زندگی کنند. این آرمان من است که امیدوارم با آن زندگی کرده و بدان دست یابم. اما اگر نیاز باشد آماده‌ام برای این آرمان بمیرم.

وی جوایز بین‌المللی بسیاری از جمله نشان لیاقت و نشان سنت جان از ملکه الیزابت دوم و نشان آزادی ریاست جمهوری از جورج دبلیو. بوش دریافت کرد. ماندلا وˈاف دبلیو دکلرک آخرین رییس جمهور اصلاح طلب دوره آپارتاید و طرف مذاکره او مشترکا جایزه صلح نوبل را دریافت کردند.

دفتر وکالت ماندلا بدون مدرک
نلسون ماندلا دفتر وکالت خودش را داشت، ولی سال‌ها طول کشید تا بتواند مدرک حقوق اخذ کند. ماندلا از سال ۱۹۳۹ به مدت پنجاه سال، به تناوب در حال تحصیل در رشته‌ی حقوق بود و در حدود نیمی از واحدهایش مردود شده بود.

یک دیپلم دوساله حقوق به اضافه مدرک دانشگاهی‌اش به او اجازه کار می‌داد و در ماه آگوست سال ۱۹۵۲، به همراه اولیور تامبو، اولین دفتر وکالت سیاه‌پوستان در آفریقای جنوبی، به نام ماندلا و تامبو، را در ژوهانسبورگ تأسیس کرد. او نهایتاً در سال ۱۹۸۹ موفق شد که در زندان مدرک حقوق خود را اخذ کند.

پایان زندگی ماندلا
ماندلا در سال ۲۰۰۴، وقتی که ۸۵ ساله بود، از زندگی سیاسی کناره‌گیری کرد. بیماری او رشد کرده بود و سلامتی‌اش رو به وخامت نهاده بود. دیگر زمانی رسیده بود که ترجیح می‌داد زمان بیشتری را در کنار خانواده‌اش سپری کند. آنچه ماندلا تا پایان عمر مبارزه با آن را ادامه داد، مبارزه علیه ایدز بود. پسر او، ماکگاتو ماندلا، در ۶ ژانویه ۲۰۰۵ در نتیجه ابتلا به ایدز درگذشت.

سرانجام نلسون ماندلا مبارز بزرگ، در روز پنجم دسامبر ۲۰۱۳ در سن ۹۵ سالگی در ژوهانسبورگ آفریقای جنوبی پس از سال‌ها دست و پنجه نرم کردن با سرطان و عفونت ریه به زندگی درخشان خود بدرود گفت.