چرا جوانان دنبال سلبریتی شدن می‌روند؟

Faradeed

شوالیه‌های اینستاگرام پوش

چرا جوانان دنبال سلبریتی شدن می‌روند؟

وقتی در جامعه‌ای معیار پیشرفت «پولدار شدن به روش‌های آسان» باشد و جوانان با شنیدن مثلاً قرارداد‌های فلان فوتبالیست حرفه‌ای بلافاصله خود را با آن ستاره مقایسه می‌کنند؛ این طبیعی است که میل به شهرت در آنان نیز تقویت شود. حال اینکه «از چه طریقی می‌شود مشهور شد؟» خود، پرسش مهمی است. اما در دسترس‌ترین و آسان‌ترین راه برای جوانی که هیچ ندارد حضور در فضای مجازی و ایجاد فضایی برای خودنمایی، همه چیز تلقی می‌شود.
کد خبر: ۶۷۵۲۳
بازدید : ۱۹۱
۱۰ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۱:۱۰
چرا جوانان دنبال سلبریتی شدن می‌روند؟
 
مهرداد ناظری| یکی از ویژگی‌های انسان مدرن «شهرت‌طلبی» است. انسان اساساً موجودی است که از تشویق به وفور لذت می‌برد و از تنبیه گریزان است. بر این مبنا هر آنچه که باعث گسترش تشویق او شود، مورد توجهش قرار دارد و هر چه که باعث سرشکستگی‌اش، آن را پس می‌زند. «اروینگ گافمن» جامعه‌شناس امریکایی، زندگی را به مثابه صحنه نمایش می‌بیند که هرکس سه وضعیت را در آن تجربه می‌کند؛
 
۱. حضور فرد در جلوی صحنه؛ که فرد همه تلاش خود را می‌کند در آنجا به بهترین شکل ظاهر شود. ۲. پشت صحنه؛ که فرد همه آمادگی خود را برای جلوی صحنه، در آنجا انجام می‌دهد؛ مثلاً یک استاد دانشگاه ممکن است روز ارائه کلاس در جلو دانشجویان، خود را یک علامه دهر نشان دهد که به مطالب تسلط کامل دارد، اما او شب قبل از کلاس در پشت صحنه ساعت‌ها به مطالعه و تحقیق مشغول بوده تا جلو صحنه را به خوبی مدیریت کند. ۳. علاوه بر این گافمن از بیرون از صحنه هم یاد می‌کند که در آنجا فرد بیشتر «خود واقعی» اش را بروز می‌دهد.

در خصوص شهرت‌طلبی این روز‌ها بیشتر انسان‌ها ترجیح می‌دهند در فضا‌های مجازی به طرق مختلف خود را نمایش دهند. این نمایش می‌تواند «خود واقعی» یا «خود نمایشی» یا «خود آرمانی» فرد باشد. مثلاً اگر فردی توانسته به خوبی با توپ رو پایی بزند آن را در جلو صحنه پیج اینستاگرامش نمایش می‌دهد.
 
وقتی فالوئر‌ها با دیدن او به وجد می‌آیند و لایک می‌کنند، او احساس رضایت می‌کند که در اینجا «خود نمایشی» بیشتر از «خود واقعی» بروز می‌کند. البته به وجود آمدن این بستر یعنی گسترش شبکه‌های اجتماعی باعث شده حتی سلبریتی‌ها نیز با ایجاد صفحه اختصاصی، مخاطبان و علاقه‌مندان را به سمت خود بیشتر جذب کنند؛ لذا به نوعی هم جوانان به این فضا‌ها نیاز دارند و هم سلبریتی‌ها لایک‌های بیشتر را طلب می‌کنند.

از زاویه دیگر می‌توان گفت: این روز‌ها «شهرت‌طلبی» نوعی سنگر گرفتن فرد پشت خاکریز فرار از همه کمبود‌ها و نادیده انگاشتن‌ها است. در تحقیقی در این خصوص در گفتگو با یک جوانی که توانسته بود با ایجاد یک پیج موسیقی یک میلیون فالوئر به دست آورد چنین مطلبی عنوان شد: «این روز‌ها ما در جامعه کمتر دیده می‌شویم. هیچ امکانی هم برای بالا رفتن از پله‌های ترقی وجود ندارد.
 
اینک فضای مجازی این امکان را می‌دهد که به جای دنیای واقعی، در آنجا دیده شویم.» از این رو، شهرت در فضای مجازی، هم کمبود‌ها و خلأ‌های دنیای واقعی را پوشش می‌دهد، هم ما را به همقطارانمان نزدیک می‌کند.

میل به دیده شدن و مشهور شدن در اکثر مردم وجود دارد. اما این روز‌ها این موضوع به شکل یک تب و وضعیت مسری‌گونه در بین همه اقشار جامعه درآمده است. به طوری که نشانه‌های بروز یک بیماری جمعی را دارد. در این خصوص مهم‌ترین دلیلی که می‌شود مطرح کرد مسأله «ضعف عزت نفس فردی و جمعی در جامعه» است. اینکه یک فرد چقدر خود را می‌شناسد و خود را دوست دارد و می‌تواند از خود احساس رضایت و خوشایندی داشته باشد، موضوع بسیار مهمی است.

با توجه به اینکه ما اساساً پنداره مثبتی از خود نداریم در پی ایجاد شرایطی هستیم که آن را جبران کنیم. حال فردی که مثلاً دوران کودکی نامناسبی را گذرانده یا آغوش گرم والدین را تجربه نکرده است با گرایش به دیده شدن و شهرت‌طلبی، همه گذشته را با نمایش جدید از خود، جابه‌جا می‌کند. در واقع فرد با انتخاب جدید خود، گذشته را  کمرنگ می‌کند.

نکته دیگر در این خصوص گرایش به ثروتمند شدن و دسترسی به قدرت و پیدا کردن پرستیژ اجتماعی بالا است. وقتی در جامعه‌ای معیار پیشرفت «پولدار شدن به روش‌های آسان» باشد و جوانان با شنیدن مثلاً قرارداد‌های فلان فوتبالیست حرفه‌ای بلافاصله خود را با آن ستاره مقایسه می‌کنند؛ این طبیعی است که میل به شهرت در آنان نیز تقویت شود. حال اینکه «از چه طریقی می‌شود مشهور شد؟» خود، پرسش مهمی است. اما در دسترس‌ترین و آسان‌ترین راه برای جوانی که هیچ ندارد حضور در فضای مجازی و ایجاد فضایی برای خودنمایی، همه چیز تلقی می‌شود.

به طور کلی یکی از ویژگی‌های عصر مدرن ایجاد «سراب شهرت» و «سوپراستار شدن» است که به‌طور مرتب در انیمیشن‌ها و فیلم‌های ایرانی و خارجی تبلیغ می‌شود. البته ناگفته نماند، گفتمان «عامه پسندی» این شرایط را تسهیل کرده است. بر همین مبنا، این روز‌ها هرکس بدون تمرین جدی موسیقی می‌تواند خواننده شود و بدون سیاه کردن زیاد کاغذ می‌تواند کتاب شعر و داستان چاپ کند. در این «فضای پاپیولار شده» شبکه‌های اجتماعی صحنه‌های نمایش خوبی برای رشد یک شبه فرد است. در چنین شرایطی انسان به معنای «انسان» فراموش می‌شود.

هرچند روشن است که شهرت همیشه حس خوبی در انسان ایجاد می‌کند، اما باید از روزی ترسید که اگر فضا برای رشد انسان‌های خلاق مثبت وجود نداشته باشد، انسان‌های توانمندی که راه رشد بهنجار پیدا نمی‌کنند به کدام سمت خواهند رفت؟ آیا امکان رشد و بازتولید هیتلر و استالین‌ها در همین شبکه‌های اجتماعی وجود ندارد؟ باید با دیده شک و تردید و کمی احتیاط به این موضوع نگریست.
 
منبع: ایران
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
نگاه
خواندنی‌ها
دستور پخت ملخ؛ فراوان، خوش‏مزه و حلال!
توصیه متخصصان محیط زیست و سازمان خواروبار جهانی

دستور پخت ملخ؛ فراوان، خوش‏مزه و حلال!

همجنسگرایی در فوتبال ایران؟!
فسادی اخلاقی که ۳ سال مسکوت ماند!

همجنسگرایی در فوتبال ایران؟!

سرنوشت تلخ ثروتمندترین خانواده اسکاتلند در سریلانکا
سه فرزند غول میلیارد مد در حملات کشته شدند

سرنوشت تلخ ثروتمندترین خانواده اسکاتلند در سریلانکا

چه کسی می‌تواند اعتیاد را درمان کند؟
انسان‌ها چگونه تغییر می‌کنند

چه کسی می‌تواند اعتیاد را درمان کند؟

شکایت محسن یگانه برای ٥٨‌ هزار دلار حقش
کلیپی با ٥٨ میلیون بازدید در یوتیوب و رکورد‌های جابه‌جا شده

شکایت محسن یگانه برای ٥٨‌ هزار دلار حقش