نگاهی به فیلم "معکوس" پولاد کیمیایی
کد خبر: ۶۷۶۲۸
بازدید: ۱۲۸۷
تاریخ انتشار: ۱۳ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۴:۲۹
شیوه شخصیت پردازی، دیالوگ نویسی و حتا نامگذاری کاراکتر‌ها در «معکوس» کاملاً با فیلم‌های مسعود کیمیایی مشابهت دارد، البته در سطحی پایین‌تر و به شدت ناملموس تر.
نگاهی به فیلم «معکوس» پولاد کیمیایی
 
«معکوس» نخستین فیلم پولاد کیمیایی دست کم به من ثابت کرد که کیمیایی در کارگردانی خواهد توانست به مراتب موفق‌تر از بازیگری باشد. این ادعا البته بدین معنا نیست که «معکوس» فیلم خوبی است.

«معکوس» فیلمی از رمق افتاده است. فیلمی که کیمیاییِ پسر آن را با معیارها، مشخصه‌ها و مولفه‌های فیلم‌های پدرش و شاید تقلید از آن‌ها ساخته است و همین است که کار را خراب می‌کند. اگر کیمیایی در فیلم‌های خود تجربیات زیسته اش را جلوی دوربین می‌برد و آن‌ها را چه در قالب دیالوگ، چه شخصیت پردازی و چه منطق روایی به مولفه‌های ثابت آثار خود تبدیل می‌کند پولاد کیمیایی تنها با تقلیدی نه چندان موفق تلاش به بازسازی آن‌ها می‌کند؛ تلاشی که نمی‌توان گفت: ناموفق است، اما چندان هم مطلوب و قابل توجه نیست.

فیلم با هلی شاتی از تهران آغاز می‌شود و شاید این تنها نقطه‌ی اتصال وارتباط کل فضای آن با شهر تهران باشد چرا که اساساً نوعی بی مکانی در فیلم لمس می‌شود و رخداد‌های آن دست کم با مناسبات شهری و جغرافیایی تهران سازگاری ندارند.
 
موسیقی متن کار نیز به عدم سنخیت موقعیت مکانی با رویداد‌های درام دامن می‌زند. فیلم روایتی نسبتاً کلاسیک دارد و بهره گیری از برخی عناصر، چون فلاش بک‌های متعدد به این مسئله دامن می‌زند؛ در فیلم‌های کیمیایی پدر نیز از چنین المان‌هایی استفاده می‌شود با این تفاوت که این کارکرد در فیلم‌های او عاریه‌ای نیست و در «معکوس» کاملاً عاریه‌ای و نچسب از آب درآمده است.

شیوه شخصیت پردازی، دیالوگ نویسی و حتا نامگذاری کاراکتر‌ها در «معکوس» کاملاً با فیلم‌های مسعود کیمیایی مشابهت دارد، البته در سطحی پایین‌تر و به شدت ناملموس تر. برخی از رخداد‌های فیلم مثلاً نوع اتفاقاتی که برای قهرمان رخ می‌دهد به شدت یادآور «دندان مار» مسعود کیمیایی است یا مثلاً سکانس شرط بندی مرا به یاد سکانسی مشابه (جنگ خروس ها) در «اعتراض» می‌اندازد.

دیالوگ‌ها شکل تضعیف شده‌ی دیالوگ نویسی مسعود کیمیایی ست و بعضاً برخی از آن‌ها چندان ارتباط و سنخیتی با گوینده هایشان به لحاظ طبقه اجتماعی، تحصیلات و … ندارند.

پولاد کیمیایی، اما در بازی گرفتن از بازیگرانش عملکرد نسبتاً موفقیت آمیزی داشته است. بازیگران او بازی‌هایی یکدست دارند و مشخصاً به درستی هدایت شده اند. اکبر زنجانپور بازی درخشانی دارد. شهرام حقیقت دوست پس از سال‌ها در نقشی متفاوت ظاهر شده است و لیلا زارع بازی روانی دارد که با نقش‌ها و بازی‌های پیشین او بسیار تفاوت دارد.
در نهایت «معکوس» را باید فیلمی متوسط دانست که سایه‌ی حضور مسعود کیمیایی همچنان بر آن سنگینی می‌کند. پولاد کیمیایی هرچه قدر هم که تلاش کند همچنان به شدت تحت تأثیر سینمای پدرش است.
 
منبع: سینما سینما