مقابله با سرطانهای ریه و پانکراس

محققان به نتیجه رسیدند که یک داروی ضد سرطان جدید برخلاف آن چه تصور میشد، میتواند برای طیف وسیع تری از سرطانها مورد استفاده قرار گیرد.
کد خبر :
۵۹۴۵۵
بازدید :
۱۵۲۲

محققان به نتیجه رسیدند که یک داروی ضد سرطان جدید برخلاف آن چه تصور میشد، میتواند برای طیف وسیع تری از سرطانها مورد استفاده قرار گیرد.
تیمی از محققان دانشگاه مونیخ توانسته اند با استفاده از مدل موشی و نمونههای گرفته شده از بیماران نشان دهند که کلاس جدیدی از داروها موسوم به مهار کنندههای SH۲، علیه تومورهای تهاجمی و صعب العلاج مانند سرطان ریه و پانکراس موثر باشند.
سرطان ریه و پانکراس را در مجموع تومورهای KRAS مینامند، زیرا آنها اشتباهات ژنتیکی یکسانی را به اشتراک میگذارند. این اشتباهات بدین معنی است که پروتئین KRAS که در تقسیم سلولی دخیل است، نمیتواند به صورت طولانی مدت به درستی عمل کند و همیشه به صورت فعال باقی میماند. در نتیجه، سلولها از کنترل خارج شده و این منجر به تشکیل تومور میشود.
تومورهای KRAS حدود یک سوم همه تومورهای انسانی را در میگیرند. با این حال مشکلی که وجود دارد این است که پروتئین KRAS و فعالیت آن نقش حیاتی را در سلولهای سالم بازی میکنند و در نتیجه غیر فعال سازی آن بوسیله داروها نمیتواند یک گزینه درمانی مناسب باشد.
اما در مطالعه جدید، محققان نشان داده اند که پروتئین تنظیمی SH۲ میتواند یک هدف دارویی مناسب حتی در تومورهای KRAS باشد و استفاده از مهار کنندههای SHP۲می تواند بر علیه تومورهای سرطانی موثر باشد. زمانی که محققین پروتئین SH۲ را از موشها برداشتند، تومورهای بیشتر در بدن جانور شکل نگرفت، به همین دلیل به نظر میرسد که SH۲ برای تشکیل تومور ضروری است و به همین دلیل میتواند هدفی برای داروها در تومورهای KRAS تهاجمی باشد.
در بخش دیگری از مطالعه نیز محققان نشان دادند که استفاده از مهار کنندههای SHP۲ میتواند موجب آسیب پذیر شدن سلولهای بنیادی سرطانی مقاوم به درمان، به مهار کنندههای MEK شود. ترکیب این داروها با یکدیگر (مهار کنندههای SHP۲و مهار کنندههای MEK) میتواند رویکرد جدیدی برای درمان تومورهای مقاوم به دارو باشد.
تیمی از محققان دانشگاه مونیخ توانسته اند با استفاده از مدل موشی و نمونههای گرفته شده از بیماران نشان دهند که کلاس جدیدی از داروها موسوم به مهار کنندههای SH۲، علیه تومورهای تهاجمی و صعب العلاج مانند سرطان ریه و پانکراس موثر باشند.
سرطان ریه و پانکراس را در مجموع تومورهای KRAS مینامند، زیرا آنها اشتباهات ژنتیکی یکسانی را به اشتراک میگذارند. این اشتباهات بدین معنی است که پروتئین KRAS که در تقسیم سلولی دخیل است، نمیتواند به صورت طولانی مدت به درستی عمل کند و همیشه به صورت فعال باقی میماند. در نتیجه، سلولها از کنترل خارج شده و این منجر به تشکیل تومور میشود.
تومورهای KRAS حدود یک سوم همه تومورهای انسانی را در میگیرند. با این حال مشکلی که وجود دارد این است که پروتئین KRAS و فعالیت آن نقش حیاتی را در سلولهای سالم بازی میکنند و در نتیجه غیر فعال سازی آن بوسیله داروها نمیتواند یک گزینه درمانی مناسب باشد.
اما در مطالعه جدید، محققان نشان داده اند که پروتئین تنظیمی SH۲ میتواند یک هدف دارویی مناسب حتی در تومورهای KRAS باشد و استفاده از مهار کنندههای SHP۲می تواند بر علیه تومورهای سرطانی موثر باشد. زمانی که محققین پروتئین SH۲ را از موشها برداشتند، تومورهای بیشتر در بدن جانور شکل نگرفت، به همین دلیل به نظر میرسد که SH۲ برای تشکیل تومور ضروری است و به همین دلیل میتواند هدفی برای داروها در تومورهای KRAS تهاجمی باشد.
در بخش دیگری از مطالعه نیز محققان نشان دادند که استفاده از مهار کنندههای SHP۲ میتواند موجب آسیب پذیر شدن سلولهای بنیادی سرطانی مقاوم به درمان، به مهار کنندههای MEK شود. ترکیب این داروها با یکدیگر (مهار کنندههای SHP۲و مهار کنندههای MEK) میتواند رویکرد جدیدی برای درمان تومورهای مقاوم به دارو باشد.
۰