چگونه یک روانی را شناسایی کنیم؟
یک متخصص جرم‌شناسی می‌گوید:

چگونه یک روانی را شناسایی کنیم؟

با شنیدن نام «روانی» تمام وجودمان را ترس فرا می‌گیرد و یکی از دلایل اصلی آن ذهنیت فرهنگ عام نسبت به افراد روانی است. من به عنوان متخصص جرم‌شناسی جنایی به شما می‌گویم که چگونه یک روانی را شناسایی کنید.
کد خبر: ۳۳۴۳
بازدید : ۴۴۶۰۶
۱۱ شهريور ۱۳۹۴ - ۱۰:۴۸
فرادید| با شنیدن نام «روانی» تمام وجودمان را ترس فرا می‌گیرد و یکی از دلایل اصلی آن ذهنیت فرهنگ عام نسبت به افراد روانی است. من به عنوان متخصص جرم‌شناسی جنایی به شما می‌گویم که چگونه یک روانی را شناسایی کنید.
 
به گزارش فرادید به نقل از ایندیپندنت، کافی است «نرمن بیتس» بازیگر فیلم روانیِ هیچکاک را به یاد آورید تا بفهمید در مورد چه کسانی صحبت می‌کنم. نشانه‌هایی را به شما خواهم گفت تا بتوانید به راحتی روانی‌ها (Psychopath) را شناسایی کنید و یا اگر یک فرد روانی را می‌شناسید چگونه با او برخورد کنید.
 
چگونه یک روانی را شناسایی کنیم؟
روانی‌ها می‌توانند خیلی زیرک باشند. آن‌ها به خوبی می‌تواند احساسات را تقلید کنند، به شکلی حتی پلیس‌های باتجربه هم گول بخورند

 
اگر بر اساس آمار و ارقام صحبت کنیم باید بگوییم که شما به طور حتم یک روانی را می‌شناسید، چرا که یک تا 4 درصد جمعیت متعلق به بازه‌ی روانی‌ها است.
 
این بدان معنا نیست که شما باید از روانی‌ها بترسید. مردم از روانی‌ها می‌ترسند و این داستان ریشه‌ای قدیمی دارد: ما از هر چیزی که نمی‌شناسیم ترس داریم. اما حقیقت چیز دیگری است. افرادی که اختلال روانی دارند یا به عبارتی روانی هستند، معمولا خشن نیستند و کارهای اهریمنی انجام نمی‌دهند.
 
من حتی به خودم هم شک کرده‌ام که نکند روانی باشم؛ من برخی از ویژگی‌های افراد روانی را دارم: می‌توانم هرجور تصمیمی بگیریم و حتی می‌توانم احساساتم را خاموش کنم. برخی از دوستان نزدیک و اعضای خانواده‌ام از من می‌پرسند که چرا هیچوقت اشک نمی‌ریزم و یا چرا تا این اندازه سرد هستم که البته هم هستم. من جسور و نترس هستم و اهدافم را شناسایی کرده‌ام و اجازه نمی‌دهم چیزی مانع رسیدنم به هدف شود.
 
اما همه چیز بر روی یک طیف قرار دارد: می‌توانم سرد و بی‌عاطفه باشم و اعتماد به نفس و غرور خودم را حفظ کنم و همزمان حس همدلی هم داشته باشم. از هیچ چیز به اندازه‌ی زورگویی متنفر نیستم. اگر غریبه‌ای را در این وضعیت ببینم، حاضرم جانم را در راه دفاع از او فدا کنم و از این بابت هیچ تردیدی به خودم راه نمی‌دهم. اگر کسی باشد که برایم مهم باشد، حاضرم هر کاری برای او انجام دهم.
 
بنابراین می‌توانیم بگوییم که من یک روانی تمام عیار نیستم، زیرا ویژگی‌هایی مانند همدلی و مهربانی دارم که مرا از کسانی که اختلال شخصیتی دارند متمایز می‌کند. اصلا بزرگترین تفاوت آدم‌های معمولی نسبت به روانی‌ها این است که افراد دچار اختلال روانی نمی‌توانند همدلی را حس کنند.
 
چه کسی کاملا روانی است؟
تعداد خیلی کمی از افراد روانی در انتهای طیف اختلالات روانی قرار دارند که ما به آن‌ها می‌گوییم: روانی تمام عیار. آن‌‎ها به قوانین احترام نمی‌گذراند، رفتارهای خودشان را نیز کنترل نمی‌کنند، ریسک‌های خطرناکی می‌کنند و کاملا از احساسات و نیازهای دیگران چشم‌پوشی می‌کنند.
 
چگونه یک روانی را شناسایی کنیم؟
هانیبال لکتر (2001)
 

آن‌ها ممکن است که دوست داشتنی به نظر برسند، زیرا همان‌طور که گفتیم می‌توانند احساسات را تقلید کنند. بنابراین می‌تواند در ظاهر دیگران را گول بزنند. مثلا می‌تواند وانمود کنند که تاسف می‌خورند یا احساس گناه به آن‌ها دست داده است، در حالی که چنین حسی اصلا ندارند.
 
البته این چیزها یک گزینه یا حق انتخاب نیست، زیرا ساختار مغزی آن‌ها با ساختار مغزی افراد معمولی متفاوت است. در واقع مغز آن‌ها گنجایش چنین احساساتی را ندارد. من به دلیل شغلی که دارم با طیف گسترده‌ای از افراد دچار اختلال روانی مصاحبه کرده‌ام و در جریان این پرونده‌ها مجبور شده‌ام که با شاهدهای عینی یا اعضای خانواده‌ی آن‌ها هم صحبت کنم. اگر مشتاق باشید من می‌توانم چند نشانه‌ی بارز افراد روانی را به شما بگویم.
 
پنج نشانه اصلی روانی‌ها
یک. آن‌‎ها قادر نیستند همدلی کنند، اما می‌توانند احساسات را تقلید کنند
اگر کمی در مورد اعماق احساسات از روانی‌ها سوال بپرسید، او نمی‌تواند به خوبی پاسخ دهد. مثلا اگر از یک روانی‌ تمام عیار بپرسید: «زمانی که فهمیدی دوستت به قتل رسیده چه احساسی داشتی؟» او برای توصیف دقیق احساسش دچار مشکل خواهد شد. پاسخ آن‌ها شبیه چیزی «خیلی دردناک بود» خواهد بود و هیچ نوع پاسخ احساسی نخواهند داد. برای نمونه، آن‌ها نمی‌گویند «انگار قلبم داشت متلاشی می‌شد،» چون هرگز چنین چیزی را احساس نکرده‌اند. اگر هم راجع به این مسئله آن‌ها را بیشتر بازجویی کنید عصبانی خواهند شد، زیرا می‌دانند که دستشان رو خواهد شد.
 
چگونه یک روانی را شناسایی کنیم؟
جفری براثیئِن در سریال بازی تاج و تخت (2013)
 

دو. نشانه‌های فیزیکی و کلامی با هم همخوانی ندارند
بسیاری از روانی‌ها بازیگران قدرتمندی هستند و در شرایط عادی می‌توانند به خوبی مشکل «عدم بروز احساساتشان» را پنهان کنند. اما مشکل اینجا است که روانی‌ها نمی‌توانند تمام مدت قانع‌کننده به نظر برسند. اما به طور کلی می‌دانند که چه احساسی را تحویل شما بدهند، مثلا می‌توانند به شما بگویند «دردناک بود» ولی شما این مورد را در چشم‌هایشان نبینید. در این شرایط فرد با چشمانش هم احساسش را ابراز می‌کند، اما روانی‌ها می‌تواند در این شرایط برای مدت طولانی به چشمان شما خیره شوند و حرکات دستانشان نیز همخوانی نداشته باشد.
 
چگونه یک روانی را شناسایی کنیم؟
الکس دِلارج در پرتقال کوکی (1971)
 

سه. آن‌ها بیش از حد به شما نزدیک می‌شوند
تقریبا در تمام فرهنگ‌های جهان این مسئله جا افتاده که غریبه‌ها سعی می‌کنند فاصله‌ای را نسبت به هم حفظ کنند، اما افراد دچار اختلال روانی از این اصل پیروی نمی‌کنند. پژوهش انجام شده در سال 2014 نشان داد که «سطح بی‌عاطفگیِ بالا» در افراد با «کاهش فاصله فیزیکی» با دیگران در ارتباط است. بی‌عاطفگی نیز یکی از مشخصه‌های اصلی افراد روانی است و آن‌ها ترجیح می‌دهند فاصله خود را از دیگران کم کنند. پژوهشگران آن مقاله همچنین متذکر شدند که این مشخصه نیز به دلیل تفاوت در ساختار مغزی افراد دچار اختلال روانی است. گفته می‌شود که «ناحیه آمیگدالِ» مغز افراد روانی که نقشی کلیدی در درک احساسات و ایجاد پاسخ به آن‌ها دارد، به خوبی کار نمی‌کند.
 
چگونه یک روانی را شناسایی کنیم؟
آنی ویلکس در فیلم میزری (بدبختی) – سال 1990 میلادی
 

چهار. اعتماد به نفس آن‌ها می‌تواند گول‌زننده باشد
یکی از نکاتی که در طول مصاحبه‌هایم با شاهدان عینیِ جرایم خطرناک متوجه شده‌ام این است که آن افراد به شکلی آشکار نسبت به فرآیند کلی بی‌تفاوت هستند، به نحوی که فکر می‌کنم من را به بازی گرفته‌اند. آن‌ها به چشم یک موش و گربه بازی به قضیه نگاه می‌کنند که پیش خود مطمئن هستند پیروز می‌شوند، چرا که همیشه من و پلیس را پایین‌تر از خودشان می‌بینند. من هنگام مصاحبه با روانی‌های تمام عیار، چندین بار این مورد را احساس کرده‌ام.
 
چگونه یک روانی را شناسایی کنیم؟
پاتریک بیتمن در روانی آمریکایی (2000)
 

پنج. آن‌ها دوست دارند به ماهیت خود اشاره کنند
یادم می‌آید که با یک مرد جوان در مورد پرونده قتلی در ملبورن صحبت می‌کردم. او تمام جزئیات را جلوی توضیحات ارائه کرد و پس از اینکه دوربین خاموش شد، به من گفت: «اگر من او را می‌کشتم، جسدش را آنجا نمی‌انداختم... خیلی خوش‌شانسی که با دوستان قدیمی‌ام صحبت نکرده‌ای، آن‌ها مثل من صحبت نمی‌کنند.» من احساس کردم که دارم با کسی صحبت می‌کنم که قصد دارد با لبخندی بر لب مرا تهدید کند.
 
چگونه یک روانی را شناسایی کنیم؟
جوکر در فیلم شوالیه تاریکی (2008)

 
درست است که چندین بار با افرادِ دچار اختلال روانی صحبت کرده‌ام و می‌توانم علائم آن‌ها را شناسایی کنم، اما هنوز هم گول می‌خورم. روانی‌ها می‌توانند خیلی زیرک باشند. آن‌ها به خوبی می‌تواند احساسات را تقلید کنند، به شکلی حتی پلیس‌های باتجربه هم گول بخورند. اما این در کوتاه‌مدت ممکن است و اگر کمی بیشتر با آن‌ها صحبت کنیم، می‌توانیم روانی بودنشان را تشخیص دهیم.
 
توجه: ممکن است پس از دیدار با شخصی، حس عجیبی نسبت به او پیدا کنید و حتی نتوانید دقیقا بگویید مشکل از کجا است. من این را تجربه کرده‌‎ام و وقتی چنین اتفاقی می‌افتد سعی می‌کنم فاصله‌ام را در آینده حفظ کنم.
 
ما واقعا دلایل «اختلال شخصیتِ ضد اجتماعی» را نمی‌فهمیم. روان‌شناسان می‌گویند که می‌توان سایکوپاتی (روان‌آزاری) را مدیریت کرد یا با آن کنار آمد، اما نمی‌توان آن را درمان کرد. بنابراین اگر شما هم با یک روانی واقعی سر و کار دارید (البته نه هر کسی؛ زیرا برخی با سطحی از سایکوپاتی مواجه هستند)، پیشنهاد من این است که از آن‌ها دوری کنید. زیرا اگر قرار باشد شما قربانیِ اهداف آن‌ها شوید، مطمئن باشید که آن‌ها در این ارتباط تردید نخواهند کرد.
 
«زانته مالِت» متخصص‌ جرم‌ شناسى‌، انسان‌شناس جنایی و استاد دانشگاه نیوانگلند، آرمیدِیل و سیدنی است. نوشتار فوق حاصل تجربه شخصی زانته مالت است.

مترجم: سبحان شکری

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۱۶
در انتظار بررسی: ۱۱
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۰۹ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۱
3
1
خدایا هزار بار شکرت. یعنی بعضی ادمهای خبیث که خودشان را سالم هم می دانند فقط دنبال این هستند که یک اشتباه از کسی ببینند و یک برچسبی بهش بزنند و رفتارهایش را بدون درک صحیح از موقعیت توجیه کنند. هنوز نفهمیده اند ادمیزاد می تواند تغییرات مثبت نماید
یاشار
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۴۴ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۱
10
7
واقعا شرم آوره یک مقاله احمقانه و توهین آمیز به بخش بزرگی از جامعه بیمار که هر لحظه در حال رنج کشیدن هستند کاش در بکار بردن کلمات کمی دقت می کردید
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۲۱ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۱
5
1
بسیار عالی بود. از سایت فرارو بخاطر انتشار این مطلب سپاسگزارم.
mehdi
Iran, Islamic Republic of
۲۰:۰۲ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۱
10
0
گفتی یاد اون کشوری افتادم که در افسانه ها اومده یک رئیس جمهور داشتند که هشت سال همه رو سر کار گذاشته بود.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۰:۰۲ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۱
9
0
من خودم روانی ام
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۱:۱۳ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۱
9
1
چگونه یک روانی را شناسایی کنیم؟
1- به او نگاه میکنیم.
2- اگر باعث مسرت شد، روانی است
3- وگرنه خیر
علی
Iran, Islamic Republic of
۲۱:۵۶ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۱
2
0
جالب بود. این مطالب در عین جذابیت خیلی آموزنده است.
ساسان
Iran, Islamic Republic of
۰۲:۵۴ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۲
12
1
اگر ۴ درصد مردم دنیا روانی اند، تو ایران ۴۰ درصد روانی اند.... یعنی مردم را روانی کردند...
الهام
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۵۸ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۲
3
2
فلسفه مدرن ـــ خصوصا بعد از نقد جدی فیلسوفانی چون دلوز-گتاری به فروید و لکان، و روانشناسی و روانکاوی ـــ نشان داد که روش-شناسی تحلیلی روانشناسان درونماندگار [immanent] نیست. اتفاقن ماجرا برعکس است. باید بالقوگیهای هستنده-های غیزنرمال را شناخت؛ اساسا شکلهای مختلفِ خلاقیت، تولید و توان ارزش-آفرینی در ادبیات، هنرها، و تاریخ اندیشه از دل همین غیرنرمال-ها بیرون می زند. وانگهی، روانشناسی نقش دستگاه-های سیاسی، دولتها، حکومتها و ساختارهای نهادینه-ساز رو بسیار بد فهمیده و دست پایین گرفته و مساله رو به یک مشکل شخصی و فردی تقلیل داده که البته نهایتن با حل-شدن درون ساختار خانواده و بازگشت به دامان اجتماع رفع-و-رجوع میشه....، مثلن شغل، برگه هویت، برگه پایان خدمت، برگه عقد و ازدواج، و الخ هویتِ روانی مناسبِ جامعه رو قراره به فرد بدند تا نرمال نامیده بشه.... حالا این عنوانها، استاد انسانشناسی و فلان و غیره، باید ما رو مجاب کنه بپذیریم این حرفها رو خصوصن در مورد این کشور با همه مسائل عجیب و تنگناهای غریبش که خود همین حضرت استاد یک هفته هم نمی تونه توش دوام بیاره...
ناشناس
Ukraine
۱۹:۵۸ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۲
11
0
محمود جزء كدوم دسته است؟
يوسف
Iran, Islamic Republic of
۲۰:۵۶ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۲
3
4
من يك روانيم با خوندن اين مطلب ديگه تصميم گرفتم رواني نباشم البته سعي ميكنم فكر كنم بشه
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۲۲ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۶
2
1
با محمود مقايسه اش كنيد
ناشناس
United States
۱۶:۴۶ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۶
2
0
با سلام... می شود بگویید لفظ روانی واقعا ترجمه چه واژه ای است؟ ترجمه واژه سایکوپات، ضد اجتماعی است. در ضمن لفظ روانی توهین بارزی به این بیماران است واقعا متاسفم
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۱:۱۱ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۶
2
0
فرارو معادل فارسی psychopath روانی نیست . "شخصیت ضداجتماعی" میتونه معادل نزدیکتری باشه اما "روانی" حتما اشتباهه.

برای توضیح بیشتر : مثلا اسکیزوفرنیا یک بیماری روانی است اما به psychopathy مربوط نمیشه .
یک روانی تمام عیار هستم
United States
۲۰:۳۱ - ۱۳۹۴/۱۱/۲۲
5
1
من یک روانیم چون احساس میکنم که اگه جنگ باشه مثله آبه خوردن میتونم دشمنام و بکشم حتی اگه تو نیم ساعت بخوام 500 نفرو سر ببرم برام خیلی راحته سره تک تکشونو راحت میبرم پس من یک روانیم البته اگر کامنتمو بزاری دلیلشم میگم که چرا روانی شدم!
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۱۱ - ۱۳۹۴/۱۲/۲۸
6
0
در علم روانشناسی ما اصلا انسان سالم نداریم . وسلام
نگاه
تازه‌‌ترین عناوین