نکوهشگران و ستایشگران بازار
احمد غلامی در مقاله ای در شرق نوشته: پس از توافق هستهای، ایرانهراسانِ تا همین چندی پیش، انگار که خوابنما شده باشند، دریافتهاند که ایران میتواند بازار خوبی باشد. هرچه باشد این کشور خاورمیانهای، جمعیت جوان و تحصیلکردهای دارد که میتواند نیروی کار مطمئن و ارزانی را تضمین کند. شهرنشینیاش نسبت به دیگر کشورهای منطقه گستردهتر است. منابع اولیه مناسبی هم برای سرمایهگذاری دارد.
فرادید | احمد غلامی در مقاله ای در شرق نوشته: پس از توافق هستهای، ایرانهراسانِ تا همین چندی پیش، انگار که خوابنما شده باشند، دریافتهاند که ایران میتواند بازار خوبی باشد. هرچه باشد این کشور خاورمیانهای، جمعیت جوان و تحصیلکردهای دارد که میتواند نیروی کار مطمئن و ارزانی را تضمین کند. شهرنشینیاش نسبت به دیگر کشورهای منطقه گستردهتر است. منابع اولیه مناسبی هم برای سرمایهگذاری دارد.
سردبیر شرق ضمن بر شمردن مزیتهای تجارت با ایران برای اروپا نوشته: اما این همه ماجرا نیست. در دوران هشتساله احمدینژاد، اقتصاد ایران بهشدت انحصاری شد. مثل یک اشتباه ویرایشی، «بانک»ها جای خود را به «بابک»ها دادند. ارزش کار شدیدا افول کرد و رکود همراه با تورم بر سر بخش عظیمی از مردم سایه گسترد. بخشی از انحصارات بهناگزیر از شرایط تحریمها ناشی میشد.
حالا پس از دستیابی به توافق، اقتصاد ایران استعداد ویژهای برای رقابتیشدن پیدا کرده است.
پیش بینی نویسنده مقاله این است که: بخشی از منافع حاصل از اقتصاد انحصاری دوران احمدینژاد به رقابت میل پیدا میکند. و البته هستند عدهای که مهیای این سفره نیستند و نمیتوانند به سودهای اندک و درازمدت قناعت کنند. این بخش مهمترین منتقدان و معترضان اقتصاد پساتوافق ایران را شامل میشوند.