چه کسی سزاوار اعدام است؟
برخی از مجرمها آنقدر باهوش هستند که شاید بتوان از قدرت ذهنی آنها به شکل مطلوبتری استفاده کرد. کافی است قاتل نابغه و محبوب فیلم هفت را به یاد بیاورید!
کد خبر :
۴۶۵۲
بازدید :
۱۱۲۷۸

آیا طراحان قتلها از هوش بالایی برخوردارند؟
به گزارش فرادید به نقل از بیبیسی انگلیسی، سه حکم اخیر دادگاههای ایالات متحده موجب افزایش نگرانیها نسبت به اعدام طراحان قتل شده است. این در حالی است که قاتلِ جرم نسبتا حکم سبکتری را از دادگاه دریافت کرده است.
داگلاس گیسِن دانر در هفت فوریه 1997 میلادی با اجبار چاقو از خانهاش ربوده شد. او سپس به نقطهای پرت در یک جنگل برده شد و او را مجبور کردند که به سمت مرکز یک باتلاق راه برود. داگلاس مکانیک و تعمیرکار پیشین ارتش آمریکا بود که آثار ضربات مکرر چماق و چاقو به گردن و پشتش مشهود بود. جسد او دو هفته پس از وقوع جرم کشف و شناسایی شد.
کِلی گیسن دانر، همسر داگلاس، به جرم قتل همسرش به اعدام محکوم شد. کِلی روز سه شنبه هفته گذشته، 20 سال پس از زمان وقوع جرم، به روش «تزریق کشنده» در ایالت جورجیا ایالت متحده محاکمه شد.
کلی شب وقوع جرم حتی در نزدیکی جنگل نیز حضور نداشت. این مسئله برای پلیس روشن شده و هیچ شبههای نسبت به آن وجود ندارد. کلی در آن شب به اتفاق دوستانش به یک باشگاه شبانه رفته بود.

به ترتیب از راست: کیمبر ادواردز ؛ ریچارد گلاسیپ؛ کلی گیسندانر
اوون در بازجوییها قبول کرد که به یک شرط کلی را لو دهد و آن اینکه حکم اعدام او به حبس ابد تغییر کند. البته او این احتمال را نیز در پرونده خود جای داد که حبس ابدش پس از 25 سال به آزادی مشروط تغییر کند.
پیش از اجرای حکم کلی، وکیل گیسن دانر گفت که اوون (قاتل اصلی) ممکن است پس از هفت سال مشمول آزادی مشروط شود، در حالی که او (کِلی) اعدام خواهد شد. آنها مدعی شدند که این حکم خلاف متمم هشتم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا بوده و در حقیقت آن را نقض میکند. بر اساس این متمم، اخذ وجه ضمان سنگین و جزای نقدی و یا اعمال مجازات ظالمانه یا غیرمتعارف ممنوع است.
حکم اعدام ریچارد گلایسپ، چهارشنبه هفته گذشته در اوکلاهاما صادر شد. او طرح کتککاری خونین رئیسش را ترتیب داده بود. حکم ریچارد در واپسین لحظات توسط ماری فالین، فرماندار اوکلاهاما، متوقف شد.
حکم اعدام به روش تزریق کشنده در هفته آینده بر روی «کیمبر ادواردز» در میسوری اجرا خواهد شد. او به یک پول داده بود تا به همسر سابقش تیراندازی کند.
نه گلاسبپ و نه ادواردز، هنگام مرگ مقتول در صحنه وقوع جرم حضور نداشتند. با این حال، حکم آنها به مراتب سنگینتر از حکم قاتلهای اصلی است که برای آنها کار کردهاند. رابرت دونهام، مدیر اجرایی مرکز اطاعاتیِ حکم اعدام، میگوید که حکم اعدام برای قتلهای این چنین به ندرت صادر میشود. او میگوید تنها 10 زندانی به جرم قتل نیابتی اعدام شدهاند.
منتقدان اما میگویند که این بحثها ناشی از برخورد مسئولان با جرایم است. در ایالات متحده هر ایالات قوانین مخصوص به خود را در زمینه اعدام دارد. حتی ممکن است در یک ایالت برای یک جرم چند نوع حکم متفاوت صادر شود. او معتقد است که قضات متفاوت میتواند حکمهای مختلفی را صادر کنند.
کایر ویبلی، استاد حقوق دانشگاه کُرنل میگوید: ««اعدام سختترین و سنگینترین حکمی است که جامعه میتواند به شخص خاطی تحمیل کند. تنها کسانی این حکم را دریافت میکنند که بین بدترین افراد جامعه باشند. این حکم البته عواقبی برای جامعه دارد که مردم باید به آن توجه کنند.»

گیسن دانر در سال 2011 هنگام دریافت مدرک رشته «مطالعات دینی»
نورمن فلچر، قاضی بازنشسته دادگاه عالی ایالت جورجیا، میگوید: «در برخی از دادگاههای این ایالات به سختی میتوان حکم اعدام را دید، در حالی که در بعضی دیگر از دادگاههای همین ایالت میتوان به کرات شاهد صدور حکم اعدام بود. این مسئله سلیقهای بودن صدور احکام قضایی را نشان میدهد.»
آقای فلچر میگوید که به خاطر همین بحث سلیقهای بودنِ صدور احکام است که نوابغ طراح صحنه قتل، حکم اعدام و خود قاتلان حکم سبکتری را دریافت میکنند. درخواست او برکناری دائمی حکم اعدام است.
البته زمانی که آقای فلچر بر روی صندلی قضاوت تکیه زده بود، موافق حکم اعدام صادر شده بود. او مدتی بعد، «سوگندنامه پس از محکومیتِ» اوون (نامزد خانم کلی) را خواند. اوون به دروغ به قاضی پرونده گفته بود که خانم گیسندانر آلت قتاله را برای او فراهم کرده بود. اوون حتی به قاضی به دروغ گفته بود که پس از قتل داگلاس به خودش آمده بود. در آن سوگندنامه حتی مشخص شد که پای شخص سومی در قتل در میان بوده که اوون به آن هیچ اشارهای نکرده بود.
آقای فلچر میگوید: «این رویه جوابگو نیست.»

گرگوری اوون «تاد گیسندانر» را به قتل رساند - جاتسین اسنید «باری وان تریس» را به قتل رساند - و اورتل ویلسون «کیمبرلی کانترل» را به قتل رساند
در جریان قتل ریچارد گلاسیپ در اوکلاهاما نیز همین شرایط وجود دارد. باری وان تریس، هتلدار، به تحمل ضربات باتوم در سال 1977 کشته شد. قاتل او «جاستین اسنید» بود که در هتل کار میکرد. اما اسنید میگوید که گلاسیپ (مدیر هتل) او را وادار به این کار کرده است.
اسنید در نهایت توانست آزادی مشروط بگیرد. گلاسیپ همواره دخالت در این قتل را انکار کرده و گفته میشود که دختر اسنید هم به هیئت قضاوت نامهای نوشته که در آن خواسته گلاسیپ را تبرئه کنند، اما خودش از خطر حکم اعدام میترسد. همسلولیهای پیشین اسنید میگویند که اسنید پیش آنها اعتراف کرده که برای گلاسیپ پاپوش درست کرده است.
از آن پس، گلاسیپ چندین بار درخواست تبرئه از حکم اعدام را مطرح کرده است، اما قاضی پرونده میگوید که اسنید اعتماد او را جلب کرده است. منتقدان از این رو میگویند که اگر یک قاضی بخواهد جانب یک متهم را در برابر متهم دیگری نگاه دارد، زمینهی دروغگویی متهمان و صدور رای اشتباه مهیا میشود.
نگرانیها نیز به همین دلیل افزایش یافته است. فرض کنید که شخصی یک نفر دیگر را به قتل رسانده و با حکم اعدام روبهرو است. او به راحتی میتواند انگشت اتهام را متوجه شخص دیگری کند و آن شخص هم توان دفاع را نداشته باشد. در این صورت است که مشکل بزرگتر میشود.
رابرت بلگر، استاد حقوق در نیویورک میگوید: «قاتلی که پول میگیرد تا شخصی را بکشد سزاوار اعدام است. شخصی هم که از نقطه ضعف آن اشخاص یعنی طمع استفاده میکند و آنها را استخدام میکند هم باید اعدام شود.»

معترضین پرونده ریچارد
پدر و مادر داگلاس گیسندانر با ما موافق هستند. آنها ماه گذشته میلادی از عموم مردم خواستند تا پسرشان را فراموش نکنند. آنها میگویند که نباید قاتلین پسرش به همین راحتی بخشیده شوند.
حکم دو قاتل دیگر در آینده نزدیک اجرا خواهد شد. امثال این احکام کم نیستند؛ پروندههای بسیاری وجود دارند که در آنها به اشتباه از جرم شخصی کاسته و یا به آن افزوده میشود.
۰