نگاه هنرمندانه به مرگ

نگاه هنرمندانه به مرگ

هنرمندان میان فوت و موت تفاوتی دل‌انگیز قائلند و اغتنام فرصت را سلاح کارآمدی برای مقابله با فوت می‌شناسند و به آفرینشگری، آن را بی‌اثر می‌کنند و موت را پایان دفتر ایام نمی‌شمارند.

کد خبر : ۵۲۸۵۵
بازدید : ۱۲۶۸
هر که رفت از دیده داغی بر دل ما تازه کرد / در زمین نرم نقش پا نمایان می‌شود/ تا توانی بیدل از مشق فنا غافل مباش / مشکل هر آرزو زین شیوه آسان می‌شود

نگاه هنرمندانه به مرگ سید مجتبی حسینی | از آنجا که در عالم به تعبیر شیخ اجل «نیش و نوش و گل و خار و غم و شادی بهم‌اند» و آدمی از میانه شادی‌ها و حسرت‌ها بر آن است تا خود را به تعادل رشد دهد ما هم جای کسانی را خالی می‌کنیم و حسرت فقدان‌شان را در میان خود بازگو می‌کنیم که در بهار پیش رو پیش ما نیستند و در جایگاه جاودانی خود آرام گرفته‌اند، تذکار هم هستیم که دست اجل و پدیده مرگ کالبد ما را از عزیزان‌مان جدا کرده، عزیزانی که مرگ را به خوبی می‌شناختند و برای آن گام‌ها برداشته بودند.
مرگ، مهم‌ترین موضوع مشترک میان تمام زندگان است، اما تنها آدمی است که از آن باخبر است، نه بر دقیقه و ساعتش، که بر کلیت وقوعش. به تعبیر اهل حکمت تنها انسان، مرگ آگاه است و تنها اوست که به این واقعه می‌اندیشد و طعم گسِ این گذاشتن و رفتن خود بهانه‌ای است برای ارتقا و ارتفاع اندیشه که جان و جهان آدمی را گسترده و بسیط می‌کند؛ آن را رشد می‌دهد تا آنجا که سفر بازپسین نه نقطه وداع بلکه سلامی بر جهانی جاودانی باشد. میرایی و نامیرایی، مرگ و خلود دو روی سکه زندگی هستند و ...

هنرمندان به روح حساس و دیده تیزبین خود این آگاهی را مقدمه اندیشه‌ای می‌کنند برای برگذشتن از آن. هنرمندان در مواجهه حسی ـ. عاطفی و ادراکی خود، به فضلِ هنر، جاودانگی را برمی‌گزینند و در قاب و قالب آثار به یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های آدمی پاسخ راست می‌دهند چنانکه به راستی‌آزمایی آثار شیخ سعدی و حافظ و مولانا و میرعماد و میرزاعبدالله و آقا لطفعلی صورتگر جاودانه مانده‌اند و پدیدآورندگانش هر روز با ما و در ما زندگی می‌کنند بی‌هراسی از نبودن!

مواجهه حسی، عاطفی و ادراکی با مرگ می‌تواند از سر ترس باشد یا غم یا شوق یا امید و هنرمندان به شهادت آثارشان، که برآمده از نهانخانه جان است و بی‌نقاب‌ترین صورت، همواره روی دل به امید داشته‌اند و تصویر خود را از دریچه آثار روی طاقچه فردا و فردا‌ها قرار داده‌اند.

هنرمندان ـ. چنانکه در آموزه‌های دینی ما آمده ـ. میان فوت و موت تفاوتی دل‌انگیز قائلند و اغتنام فرصت را سلاح کارآمدی برای مقابله با فوت می‌شناسند و به آفرینشگری، آن را بی‌اثر می‌کنند و موت را پایان دفتر ایام نمی‌شمارند.

امروز اگرچه دریغ می‌خوریم بر فقدان دوستان و عزیزان و همکاران‌مان، اگرچه بهار را با حسرتی همراه می‌دانیم و سال نو را، اما یقین داریم که آنان زنده‌تر از همیشه هستند و خواهند بود.

مردن عاشق نمی‌میراندش

در چراغی تازه می‌گیراندش
۰
نظرات بینندگان
تازه‌‌ترین عناوین
پربازدید