چطور آخر هفته را هدر ندهیم؟
روز اول هفته که میشود، میبینیم که روز تعطیل، به راحتی وقت تلف کرده و بعد هم دست خالی هفته را شروع میکنیم. ببینیم زمان را کجا و چرا تلف میکنیم و چطور میتوانیم روز را زمان بندی کنیم. برای مدیریت زمان هم دو بخش مدیریت سریع و مدیریت بلند مدت را پیشنهاد کرده ایم.
کد خبر :
۵۹۹۸۰
بازدید :
۱۰۸۸
گلنوش محبی l از چند روز پیش از آخر هفته، برنامههای مختلفی برای خودمان میریزیم؛ از تفریح و ورزش تا رسیدگی به کارهای عقب افتاده در خانه. اما به محض فرا رسیدن روز تعطیل، چنان وقت تلف میکنیم که ساعتهای پایانی تعطیلات، دچار استرس و اضطراب میشویم. در واقع زمان از دست مان در میرود
و برای مثال وقتی به ساعت نگاه میکنیم، میبینیم حداقل یک ساعتی است که پای تلویزیون نشسته ایم و از این کانال به آن کانال میزنیم! یا این که نیم ساعتی است در حال گپ زدن پای تلفن هستیم و حرف مفیدی هم در این فاصله رد و بدل نشده است.
و برای مثال وقتی به ساعت نگاه میکنیم، میبینیم حداقل یک ساعتی است که پای تلویزیون نشسته ایم و از این کانال به آن کانال میزنیم! یا این که نیم ساعتی است در حال گپ زدن پای تلفن هستیم و حرف مفیدی هم در این فاصله رد و بدل نشده است.
این در حالی است که چند کار مهم عقب افتاده داریم یا اصلا هیچ کاری نداریم و باید برای ظهر، سر قرار ناهار حاضر شویم. خلاصه روز تعطیل، به راحتی وقت تلف کرده و بعد هم دست خالی هفته را شروع میکنیم. ببینیم زمان را کجا و چرا تلف میکنیم و چطور میتوانیم روز را زمان بندی کنیم. برای مدیریت زمان هم دو بخش مدیریت سریع و مدیریت بلند مدت را پیشنهاد کرده ایم.
اولویت یا اولویتها را مشخص نمیکنید
اولین قدم برای این که زمان را از دست ندهید، مشخص کردن اولویتها است. ترجیح شما با انجام دادن هر کاری است، باید آن را مقدم بر همه امور زندگی قرار دهید. درگیری ذهنی یا عملی با کاری که زمان مناسب انجام آن در زمان مورد نظر نیست، شما را از صرف وقت برای کار اصلی باز میدارد. برای مثال اگر تصمیم به ورزش کردن دارید، باید بعد از صبحانه روز تعطیل، برای بیرون رفتن و ورزش کردن اقدام کنید. اولویت شما، ورزش است.
منتظرید تا الهام شود
سنگ بزرگ علامت نزدن است! خیلی مواقع، منتظریم تا به ما ایده ای، کاری، فرصتی و ... الهام شده و یا پیشنهاد شود؛ بنابراین زمان مناسب را از دست میدهیم. در واقع به جای خلق فرصت، فرصت و وقت را میسوزانیم.
همه کارها را خودتان انجام میدهید
در مقابل نقطه مقابل افراد مورد قبل، آنهایی هستند که میخواهند از صفر تا صد هر کاری را فقط خودشان انجام داده و از کسی هم کمک نگیرند. هر چقدر هم که منظم باشید، نمیتوانید همه کارها را خودتان انجام دهید. برای مثال امروز ناهار مهمان دارید. طبیعی است که نمیتوانید از نظافت منزل تا پختن ناهار و چیدن سفره را به عهده بگیرید، بنابراین باید از دیگران کمک بگیرید.
اولویت یا اولویتها را مشخص نمیکنید
اولین قدم برای این که زمان را از دست ندهید، مشخص کردن اولویتها است. ترجیح شما با انجام دادن هر کاری است، باید آن را مقدم بر همه امور زندگی قرار دهید. درگیری ذهنی یا عملی با کاری که زمان مناسب انجام آن در زمان مورد نظر نیست، شما را از صرف وقت برای کار اصلی باز میدارد. برای مثال اگر تصمیم به ورزش کردن دارید، باید بعد از صبحانه روز تعطیل، برای بیرون رفتن و ورزش کردن اقدام کنید. اولویت شما، ورزش است.
منتظرید تا الهام شود
سنگ بزرگ علامت نزدن است! خیلی مواقع، منتظریم تا به ما ایده ای، کاری، فرصتی و ... الهام شده و یا پیشنهاد شود؛ بنابراین زمان مناسب را از دست میدهیم. در واقع به جای خلق فرصت، فرصت و وقت را میسوزانیم.
همه کارها را خودتان انجام میدهید
در مقابل نقطه مقابل افراد مورد قبل، آنهایی هستند که میخواهند از صفر تا صد هر کاری را فقط خودشان انجام داده و از کسی هم کمک نگیرند. هر چقدر هم که منظم باشید، نمیتوانید همه کارها را خودتان انجام دهید. برای مثال امروز ناهار مهمان دارید. طبیعی است که نمیتوانید از نظافت منزل تا پختن ناهار و چیدن سفره را به عهده بگیرید، بنابراین باید از دیگران کمک بگیرید.

نگران حرف مردم هستید
این فکر یکی از بازدارندهترین فکرهاست؛ بنابراین به جای تمرکز روی زمان و انرژی تان، روی حرف و نظر مردم تمرکز کرده و از کار باز میمانید.
برای خودتان زندگی نمیکنید
به جای این که برای هر روزتان برنامه ریزی کنید، اجازه میدهید دیگران برنامه ها، عقاید و خواست شان را به شما تحمیل کنند؛ بنابراین شما با برنامه ریزی دیگران زندگی میکنید؛ نه با برنامه و خواست خودتان. به این ترتیب دیگران به برنامه ریزی و خواسته شان میرسند، اما شما دست خالی میمانید.
وقت کشی میکنید
به جای رسیدن به کارهای اصلی، حاشیه میروید. برای مثال با تلفن زدن به دیگران، گشت زدن در فضای مجازی، انجام کارهای غیر مفید، وقت را میکشید.
به همان روش ادامه میدهید
اگر در هر کاری، شکستهای متعدد میخورید، اما روش تان را تغییر نمیدهید، فقط در حال تلف کردن وقت هستید. برای مثال حتی اگر در برنامه کاهش وزن، موفقیتی به دست نمیآورید، یعنی فقط در حال وقت تلف کردن هستید.
کارها یا افکار نیمه کاره دارید
تا زمانی که نتوانید فکر یا کاری را به سرانجام رسانده یا آن را کلا فراموش کنید، نمیتوانید کار یا فکر جدیدی را شروع کنید؛ بنابراین تکلیف تان را با افکار یا کارهای گذشته مشخص کرده و زندگی تازه را شروع کنید. یک مثال ساده این که اگر قرار است چند تابلو را به دیوار اتاق تان بزنید و تابلوها یک هفته است روی میز تحریرتان مانده، حتما در اولین فرصت ممکن این کار را انجام دهید.
میخواهید همه را راضی نگه دارید
اگر قرار باشد به ساز همه برقصید و برای خوشایند دیگران زندگی کنید، قطعا از زندگی تان راضی نبوده و فرصتها را هم از دست میدهید؛ برای مثال اگر تصمیم گرفته اید روز تعطیل را در منزل بمانید و به کار دلخواه تان برسید، به خاطر خوشایند دیگران برنامه تان را تغییر ندهید.
مقایسه میکنید
تواناییهای هر کس، منحصر به فرد است. وقتی خودتان را با دیگران مقایسه میکنید، از راه باز میمانید. یک مثال، امروز قرار است دورهمی خانوادگی داشته باشید. هر کسی قرار است غذای خودش را ببرد. شما فقط در حال مقایسه خودتان با دیگران هستید، به جای این که دست به کار شوید و برای ناهار ظهر آماده شوید.
اشتباه تان را تکرار میکنید
حتما این ضرب المثل را شنیده اید که: «آدم از یک سوراخ، دو بار گزیده نمیشود» وقتی اشتباه را تکرار میکنید، وقت تان را تلف میکنید بدون این که حرکت جدیدی کرده باشید.
ایده آل گرا هستید
به جای این که برای انجام کارهایی که تصمیم شان را دارید، عمل کنید؛ فقط فکر میکنید و نگرانید که مبادا آنها را به خوبی انجام ندهید. برای مثال، اگر قرار است همین امروز، گلدوزی یاد بگیرید، به جای شروع کردن و آزمون و خطا، به کندی کار را شروع کرده و یا اصلا شروع نمیکنید که مبادا اشتباه کنید.
منبع: هفته نامه همشهری شش و هفت
۰