متخصصان سوراخ کاری: از سگ های دشتی که اصلا سگ نیستند تا دید و بازدیدهای زیر زمینی و لانه هایی که نسل ها استفاده می شوند + اینفوگرافیک

این تصویر عمق و طول لانه حیوانات مختلف را نشان می دهد و تفاوت زیادی بین گونه ها دیده می شود.

خرگوش ها معمولا لانه هایی با عمق حدود 2 متر و طول حدود 45 متر ایجاد می کنند. این تونل ها برای پناه گرفتن و زاد و ولد استفاده می شوند و ساختار نسبتا ساده ای دارند.

گورکن ها شبکه ای پیچیده تر دارند. عمق این لانه ها بین 1 تا 3 متر است و طول آن ها حدود 20 متر است. این سیستم تونلی چند ورودی و اتاق های مختلف دارد.

سگ های دشتی لانه هایی بسیار گسترده تر می سازند. عمق این لانه ها حدود 4 متر است و طول آن ها تا 30 متر هم می رسد. این ساختار شامل تونل های متعدد و مسیرهای متقاطع است.

موش کور برهنه یکی از شگفت انگیزترین نمونه ها را دارد. عمق لانه حدود 2 متر است اما طول آن می تواند تا 4 کیلومتر برسد. این شبکه پیچیده برای زندگی گروهی و ذخیره غذا استفاده می شود.

لانه تمساح نیل متفاوت است و بیشتر به شکل یک آشیانه در عمق حدود نیم متر ساخته می شود. این لانه برای حفاظت از تخم ها در برابر شکارچیان طراحی شده است.

خواندنی های جالب:

خرگوش

خرگوش ها فقط یک سوراخ ساده در زمین ندارند، بلکه شبکه ای به نام وارن (warren) می سازند که می تواند چندین ورودی و تونل های متصل داشته باشد. خرگوش ها برای فرار از شکارچی ها چندین خروجی اضطراری به نام bolt hole ایجاد می کنند. دمای داخل لانه نسبت به سطح زمین ثابت تر است و به آن ها کمک می کند در گرما و سرما زنده بمانند. در یک وارن ممکن است چندین خانواده خرگوش همزمان زندگی کنند و هر بخش کاربرد خاصی مثل زایمان یا استراحت داشته باشد.

گورکن

گورکن ها از حرفه ای ترین حفاران طبیعت هستند و لانه های بسیار پیچیده ای دارند. لانه های آن ها می تواند چندین ورودی داشته باشد که به یک سیستم مشترک وصل می شود. تونل ها شامل اتاق های جداگانه برای خواب، زایمان و ذخیره غذا هستند. این ساختار باعث می شود در برابر شکارچی ها مثل روباه ها بسیار امن باشند. بعضی از لانه های قدیمی نسل ها مورد استفاده قرار می گیرند و بزرگ تر می شوند.

سگ دشتی

سگ های دشتی یکی از اجتماعی ترین جانوران حفار هستند و شهرهای زیرزمینی واقعی می سازند. لانه آن ها می تواند تا ده ها هکتار گسترش پیدا کند. سیستم شامل مسیرهای متقاطع و اتاق های جداگانه است. آن ها با صداهای خاص به یکدیگر هشدار می دهند و ساختار اجتماعی پیچیده ای دارند. این لانه ها حتی می توانند روی جریان آب و خاک منطقه تاثیر بگذارند.

از جوندگان بومی علفزارهای آمریکای شمالی است. این جانوران برخلاف نامشان در اصل نوعی از سگ نیستند بلکه نوعی سنجاب زمینی هستند. پنج گونه مختلف از سنجاب ‌های دشتی وجود دارد: دم ‌سیاه، دم‌ سفید، گانیسون، یوتا و مکزیکی. سنجاب ‌های دشتی گیاهخوار بوده و همه گونه میوه و سبزی و بخش‌ های محتلف گیاهان مانند ریشه، ساقه و برگ و برخی از حشرات را می ‌خورند. این جانور از روابط اجتماعی بسیار خوبی برخوردار است؛ سنجاب ‌های دشتی مرتبا به یکدیگر سر می ‌زنند.

موش کور برهنه

این حیوان یکی از عجیب ترین ساختارهای اجتماعی و زیرزمینی را دارد. لانه شامل اتاق های مخصوص غذا، خواب و دفع زباله است. در گروه های بزرگ و شبیه کلونی زندگی می کنند مثل زنبورها. تحمل بسیار بالایی نسبت به کمبود اکسیژن و درد دارند. در برابر بسیاری از بیماری ها مقاومت طبیعی دارند.

تمساح نیل

برخلاف بقیه، این حیوان لانه زیرزمینی پیچیده نمی سازد، بلکه برای تخم گذاری از گودال استفاده می کند. ماده ها گودالی در خاک و نزدیک آب می سازند و تخم ها را آنجا دفن می کنند. لانه با دقت پوشانده می شود تا از شکارچی ها مثل مارمولک ها و پستانداران محافظت شود. مادر تا زمان بیرون آمدن بچه ها نزدیک لانه باقی می ماند. جنس خاک و رطوبت نقش مهمی در موفقیت تخم ها دارد.

منبع: عصر ایران