(تصاویر) تیمسار فلاحی؛ برجستهترین نظامی ارتش ایران
تیمسار فلاحی از ۲۱ خرداد ۱۳۶۰ به بعد توانست با اقدامات موثرش در جنگ تحمیلی به محاصره آبادان پس از یک سال پایان دهد. در این رابطه تیمسار فلاحی در جریان عملیات ثامن الائمه، بر لشکر ۷۷ خراسان و تیپ ۳۷ زرهی شیراز و گردانهای تانک لشکرهای ۱۶ زرهی قزوین و ۹۲ زرهی اهواز نظارت داشت و در طول ۲۴ ساعت توانست آبادان را به همراه نیروهای این چهار لشکر و دیگر فرماندهان آزاد کند.
فرادید | گم شدن سردیس تیمسار ولیالله فلاحی در تقاطع خیابانهای ولیعصر و شهید فلاحی باعث شده تا شخصیت ایشان بار دیگر مورد توجه قرار گیرد. شخصیتی که سبب شد او را به دلیل اقدامات گسترده اش در ارتش و در جنگ تحمیلی به عنوان برجستهترین نظامی ارتش ایران بشناسند.
به گزارش فرادید، امیر فلاحی پس از ترور سپهبد قرنی در سال ۵۹، حکم جانشینی ریاست ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی را دریافت کرد. پس از آن هم با عزل ابوالحسن بنی صدر از مقام فرماندهی کل قوا، اختیارات او به تیمسار فلاحی تفویض شد.
تیمسار فلاحی از ۲۱ خرداد ۱۳۶۰ به بعد توانست با اقدامات موثرش در جنگ تحمیلی به محاصره آبادان پس از یک سال پایان دهد. در این رابطه تیمسار فلاحی در جریان عملیات ثامن الائمه، بر لشکر ۷۷ خراسان و تیپ ۳۷ زرهی شیراز و گردانهای تانک لشکرهای ۱۶ زرهی قزوین و ۹۲ زرهی اهواز نظارت داشت و در طول ۲۴ ساعت توانست آبادان را به همراه نیروهای این چهار لشکر و دیگر فرماندهان آزاد کند.
اما یک روز پس از آزادسازی آبادان، امیر سرلشکر، ولی الله فلاحی، رئیس وقت ستاد مشترک ارتش و چندی دیگر از فرماندهان ارتش و سپاه در حادثه سقوط هواپیما جان خود را از دست دادند.
طبق گزارشهای رسمی، تیمسار فلاحی و جمعی از فرماندهان برای ارائه گزارش به امام خمینی (ره)، با یک فروند هواپیمای سی - ۱۳۰ نیروی هوایی، عازم تهران بودند، اما بر اثر سقوط این هواپیما در حدود ساعت ۸ بعد از ظهر روز هفتم مهرماه در بیابانهای کهریزک، این فرماندهان، کشته شدند.
زندگی و زمانه تیمسار فلاحی
ولی الله فلاحی در روز دهم اردیبهشت ماه ۱۳۱۰ در طالقان دیده به جهان گشود. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در طالقان و دبیرستان نظام تهران گذراند و پس از اخذ دیپلم در مهرماه سال ۱۳۳۰ وارد دانشکده افسری شد.
او با درجه ستوان دومی و رستهی زرهی از آن دانشکده فارغالتحصیل شده و سپس در لشکر ۹۲ زرهی خدمت خود را شروع کرد.
تیمسار فلاحی به دلیل مخالفتهایش با حکومت پهلوی از سال ۱۳۳۰ تا ۱۳۵۲ چهار بار به زندان افتاد. اما به دلیل متفکر بودن و برخوردار از دانش روز از افسران زبده قابل احترام ارتش شاهنشاهی بود که همواره احترام فرماندهان ارشد ارتش را داشت.
امیر فلاحی با درجه سرهنگ دومی به همراه گروهی از افسران ایرانی به عنوان ناظر صلح سازمان ملل در آتشبس ویتنام، از سال ۱۳۵۱ تا اواسط ۱۳۵۳ را در این کشور گذراند. او در ۱۲ مهرماه ۱۳۵۷ پس از گرفتن درجه سرتیپی به شیراز منتقل شد و به عنوان معاون فرماندهی مرکز پیاده شیراز به کار خود ادامه داد.