فیلم «تیونر»؛ از کوک کردن پیانو تا باز کردن گاوصندوق
منتقدان «تیونر» را فیلمی خوشساخت، احساسی و متفاوت ارزیابی کردهاند که بیش از هر چیز به دلیل شخصیتپردازی، بازیهای قوی، استفاده خلاقانه از موسیقی و صدا و روایت انسانی خود مورد توجه قرار گرفته است.
فرادید| فیلم «تیونر» یا «کوککننده» داستان نیکی وایت را روایت میکند؛ یک کوککننده ماهر پیانو در نیویورک که به بیماری نادری به نام «حساسیت شدید شنوایی» مبتلاست؛ عارضهای که باعث میشود صداهای عادی برای او دردناک باشند.
به گزارش فرادید؛ نیکی که زمانی نوازندهای بااستعداد بود، دیگر توان اجرای موسیقی را ندارد، اما شنوایی فوقالعاده دقیقش او را به یکی از بهترین کوککنندگان پیانو تبدیل کرده است. زندگی او زمانی دگرگون میشود که یک باند تبهکار متوجه میشود این توانایی خارقالعاده میتواند برای باز کردن گاوصندوقها نیز به کار بیاید.
نیکی برای کمک به استاد سالخورده و دوست صمیمیاش، هری، که با هزینههای سنگین درمان روبهرو شده، وارد دنیای جرم و جنایت میشود. همزمان، آشنایی او با «روثی»، دانشجوی بااستعداد آهنگسازی، مسیر تازهای در زندگیاش میگشاید و میان عشق، وجدان و خطر، انتخابی دشوار پیش روی او قرار میدهد.
بیشتر منتقدان، «تیونر» را فیلمی سرگرمکننده و متفاوت دانستهاند که با ترکیب درام، تریلر جنایی و داستانی عاشقانه، تجربهای جذاب برای مخاطب رقم میزند. اجرای لئو وودال در نقش نیکی یکی از مهمترین نقاط قوت فیلم توصیف شده و بسیاری معتقدند او شخصیت مردی آسیبپذیر، درونگرا و بااستعداد را با ظرافت و باورپذیری به تصویر کشیده است. رابطه احساسی و طبیعی او با روثی، با بازی هاوانا رز لیو، نیز از دیگر بخشهای تحسینشده فیلم است و منتقدان شیمی میان این دو بازیگر را یکی از دلایل تأثیرگذاری داستان عاشقانه فیلم میدانند. همچنین حضور داستین هافمن در نقش استاد نیکی، گرچه کوتاه است، اما به دلیل گرما، شوخطبعی و صمیمیت شخصیتش، توجه بسیاری را جلب کرده است.
کارگردانی دنیل روهر نیز با استقبال منتقدان روبهرو شده است. بسیاری معتقدند او با بهرهگیری خلاقانه از صدا، سکوت و موسیقی، توانسته مخاطب را به دنیای ذهنی نیکی نزدیک کند و احساسات و محدودیتهای ناشی از بیماری او را به شکلی ملموس به تصویر بکشد. استفاده از نماهای نزدیک، طراحی دقیق صدا و صحنههای مرتبط با کوک پیانو و باز کردن گاوصندوقها نیز از جنبههای فنی تحسینشده فیلم به شمار میروند.
با این حال، همه نقدها کاملاً مثبت نبودهاند. برخی منتقدان معتقدند فیلم در ترکیب عناصر مختلف خود، بهویژه پیوند میان داستان عاشقانه، درام شخصیتمحور و تریلر سرقت، همیشه موفق عمل نمیکند. به باور آنها، شخصیتهای خلافکار، بهخصوص «یوری»، پرداخت عمیقی ندارند و گاهی کلیشهای به نظر میرسند؛ موضوعی که باعث میشود تنش بخش جنایی فیلم به اندازه کافی تأثیرگذار نباشد. برخی نیز معتقدند چند اتفاق داستانی، بهویژه در بخش پایانی، بیش از حد بعید و غیرواقعی است و از باورپذیری روایت میکاهد.
در مجموع، منتقدان «تیونر» را فیلمی خوشساخت، احساسی و متفاوت ارزیابی کردهاند که بیش از هر چیز به دلیل شخصیتپردازی، بازیهای قوی، استفاده خلاقانه از موسیقی و صدا و روایت انسانی خود مورد توجه قرار گرفته است. هرچند بخش جنایی فیلم از نظر برخی منتقدان به قدرت دیگر بخشهای داستان نیست، اما بیشتر آنها معتقدند این اثر با پایانبندی تأثیرگذار و فضاسازی خاص خود، تجربهای ارزشمند و یکی از آثار قابل توجه سال به شمار میآید.
