تصاویر| پیشرفته‌ترین موشک‌های بالستیک ایران؛ از سجیل تا خیبرشکن

فرادید| برنامه موشکی ایران به ستون اصلی استراتژی بازدارندگی این کشور تبدیل شده و کمبود نیروی هوایی مدرن را جبران کرده است. تهران طی دو دهه گذشته زرادخانه متنوعی از موشک‌های بالستیک میان‌برد و دوربرد توسعه داده است که بسیاری از آن‌ها روی پرتابگرهای متحرک مستقر شده‌اند و برای پرتاب سریع طراحی شده‌اند.

به گزارش فرادید، گزارش‌های اخیر مبنی بر استفاده ایران از موشک بالستیک سجیل در آخرین موج حملات، توجه‌ها را دوباره به پیشرفته‌ترین سیستم‌های موشکی این کشور جلب کرده است.

سجیل؛ موشک استراتژیک دوربردسجیل

یکی از پیشرفته‌ترین موشک‌های بالستیک دوربرد توسعه‌یافته توسط ایران است.

این موشک، یک موشک بالستیک دو مرحله‌ای با سوخت جامد است که اجازه می‌دهد در مقایسه با سیستم‌های قدیمی سوخت مایع که نیاز به آماده‌سازی طولانی‌تری دارند، سریع‌تر پرتاب شود.

برد این موشک حدود ۲۰۰۰ کیلومتر تخمین زده می‌شود و می‌تواند اهداف وسیعی در غرب آسیا را مورد حمله قرار دهد.

موشک‌های سجیل قادر به حمل کلاهک‌هایی با وزن تقریبی ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلوگرم هستند و دقت گزارش‌شده آن‌ها بسته به سیستم هدایت، می‌تواند به ده‌ها متر برسد.

این موشک جاده‌محور است، یعنی می‌تواند از وسایل نقلیه حمل‌کننده پرتاب شود نه سیلوهای ثابت، که بقای آن را در زمان جنگ افزایش می‌دهد.

سجیل برای اولین بار در سال ۲۰۰۸ به صورت عمومی آزمایش شد و گام مهمی در گذار ایران به فناوری موشک‌های سوخت جامد محسوب می‌شود که قابل اعتمادتر و سریع‌تر برای استقرار است.

خرمشهر؛ موشک با کلاهک سنگین

موشک خرمشهر از نظر ظرفیت حمل کلاهک، یکی از قدرتمندترین موشک‌های بالستیک در زرادخانه ایران است.

این موشک برد تقریبی ۲۰۰۰ کیلومتر دارد و قادر به حمل کلاهک‌های متعارف بسیار سنگین است.

به دلیل ظرفیت بار مفید بالا، موشک‌های خرمشهر معمولاً با اهداف استراتژیک مانند پایگاه‌های نظامی، فرودگاه‌ها و زیرساخت‌ها مرتبط هستند.

ایران طی زمان چندین نسخه از این سیستم را رونمایی کرده است، از جمله نسخه‌های ارتقایافته که برای بهبود دقت و بقا طراحی شده‌اند.ظرفیت کلاهک بزرگ، این موشک را از بسیاری از سیستم‌های دیگر در نیروی موشکی ایران متمایز می‌کند.

خیبرشکن؛ موشک نسل جدید

خیبرشکن که در سال ۲۰۲۲ رونمایی شد، نماینده نسل جدیدتر موشک‌های بالستیک ایران است. این موشک سوخت جامد است و برد گزارش‌شده آن حدود ۱۴۵۰ کیلومتر است.

این سیستم با ساختار سبک‌تر و زمان آماده‌سازی پرتاب سریع‌تر نسبت به موشک‌های قبلی طراحی شده است. مقامات ایرانی آن را بخشی از تلاش گسترده برای بهبود دقت و بقای نیروهای موشکی ایران توصیف کرده‌اند.

این موشک همچنین دارای وسیله ورود مجدد مانورپذیر است که به آن اجازه می‌دهد در مرحله نهایی پرواز، مسیر خود را تغییر دهد.

عماد؛ موشک دقیق دوربرد

موشک عماد نسخه ارتقایافته موشک بالستیک شهاب-۳ است که با برد تقریبی ۱۷۰۰ کیلومتر، قادر به رسیدن به اهداف در بخش عمده‌ای از خاورمیانه است.

یکی از بهبودهای کلیدی در سیستم عماد، وسیله ورود مجدد هدایت‌شونده آن است که به موشک اجازه می‌دهد در حین فرود مسیر خود را تنظیم کند و دقت هدف‌گیری را بهبود بخشد.

این موشک در سال ۲۰۱۵ به صورت عمومی رونمایی شد و همچنان یکی از اجزای اصلی نیروی موشک‌های بالستیک میان‌برد ایران باقی مانده است.

قدر؛ نسخه برد بلندتر از شهاب

موشک قدر یکی دیگر از سیستم‌های مهم مشتق‌شده از خانواده شهاب-۳ است.

برد تخمینی آن بسته به نسخه، بین ۱۶۰۰ تا ۲۰۰۰ کیلومتر است.

قدر نسبت به موشک‌های شهاب اولیه، بهبودهایی در پیشرانش و هدایت دارد. به دلیل برد و تعداد قابل توجهی که مستقر شده، یکی از موشک‌های اصلی در زرادخانه استراتژیک ایران محسوب می‌شود.

فتاح؛ برنامه موشک هایپرسونیک

ایران همچنین توسعه فناوری موشک هایپرسونیک را اعلام کرده است، به‌ویژه خانواده موشک فتاح. فتاح-۱ که در سال ۲۰۲۳ رونمایی شد، توسط مقامات ایرانی به عنوان موشکی توصیف شد که قادر به حرکت با سرعت هایپرسونیک و مانور در حین پرواز است. ایران بعداً طرح بعدی به نام فتاح-۲ را ارائه کرد که گفته می‌شود حاوی وسیله سرخشی هایپرسونیک است.

بر اساس اظهارات مقامات در ایران، برد این موشک‌ها حدود ۱۴۰۰ کیلومتر است.

سلاح‌های هایپرسونیک با سرعت بسیار بالا حرکت می‌کنند و می‌توانند در حین پرواز مانور دهند و بنابراین رهگیری آن‌ها بسیار دشوارتر از موشک‌های بالستیک سنتی است.

دکترین دفاعی متمرکز بر موشک

برنامه موشکی ایران نشان‌دهنده انتخاب استراتژیک برای تکیه بر قدرت موشکی به جای برتری هوایی است. پرتابگرهای متحرک، تأسیسات موشکی زیرزمینی و فناوری سوخت جامد به ایران اجازه می‌دهد موشک‌ها را سریع مستقر کند و در عین حال از حملات پیش‌دستانه محافظت کند.

ترکیب موشک‌های بالستیک دوربرد، سیستم‌های با ظرفیت کلاهک سنگین و فناوری هایپرسونیک نوظهور، توانایی ایران برای اعمال قدرت نظامی در منطقه را به طور قابل توجهی گسترش داده است.

منبع: palestinechronicle