تولد انسان دوزیست! | با این تکنولوژی، بدون کپسول اکسیژن می‌توانید تا ۴ ساعت زیر آب بمانید

اقیانوس‌ها آخرین قلمرو ناشناخته زمین هستند، اما به تازگی محدودیت‌های ریه‌ انسان دیگر مانعی برای کشف این دنیای شگفت‌انگیز نیست.

آیا می‌توان بدون باله و کپسول، مانند ساکنان اصلی دریا در اعماق شنا کرد؟ دانشمندان به تازگی راهی یافته‌اند تا اکسیژن را به طور مستقیم در سطح سلولی ذخیره کنند.

‌ذخیره اکسیژن در خون

بزرگ ترین دشمن انسان در زیر آب، زمان است؛ زمانی که با هر دم و بازدم به پایان می‌رسد. اما یک استارت‌آپ بیوتکنولوژی در استرالیا از محصولی به نام «Oxy-Gen» رونمایی کرده که تمام معادلات غواصی را تغییر داده است. این فناوری نه یک دستگاه مکانیکی، بلکه یک محلول حاوی «میکرو-ذراتِ کریستالی» است که با یک تزریق ساده یا مصرف کپسول خوراکی، سطح هموگلوبین خون را به شکلی باورنکردنی تقویت می‌کند. این ذرات قادرند اکسیژن را با غلظتی ۱۰۰ برابر بیشتر از حالت عادی در خون ذخیره و آن را به آرامی در بدن آزاد کنند. این یعنی یک غواص می‌تواند بدون نیاز به بالا آمدن برای نفس‌گیری، تا چندین ساعت در اعماق اقیانوس بماند.

‌کریستال‌هایی در نقش ریه!

‌در قلب این فناوری نانو-کریستال‌هایی از جنس پورفیرین قرار دارند. به گزارش سایت science این کریستال‌ها مانند اسفنج‌های مینیاتوری عمل و اکسیژن را از محیط اطراف (حتی از رطوبت بسیار کم) جذب و در ساختار خود قفل می‌کنند. زمانی که فرد زیر آب می‌رود و سطح اکسیژن خون افت می‌کند، این کریستال‌ها به طور خودکار شروع به آزادسازی محموله خود می‌کنند. این فرآیند چنان دقیق است که فرد هیچ حسی از تنگی نفس یا نیاز به بازدم پیدا نمی‌کند، چرا که دی‌اکسید کربن نیز توسط همین ذرات جذب و خنثی می‌شود.

‌غواصی آزاد در اعماق ۵۰ متری

‌تا پیش از این، فشار آب بزرگ ترین مانع برای ریه‌های انسان بود. اما در آزمایش‌های انجام شده، غواصانی که از این تکنولوژی استفاده کردند، توانستند بدون هیچ تجهیزاتی به عمق ۵۰ متری نفوذ کنند. از آنجایی که ریه‌ها در این حالت از هوا پر نیستند، خطر «بیماری برداشت فشار» یا همان آمبولی که غواصان حرفه‌ای را تهدید می‌کند، به شدت کاهش یافته است. بدن در این حالت با محیط اطراف هم‌دما و هم‌فشار می شود و غواص بخشی از اکسیژن مورد نیاز خود را حتی از طریق پوست (با کمک لباس‌های نانو-متخلخل جدید) دریافت می‌کند.

‌کاربرد در امداد و نجات دریایی

‌این فناوری فراتر از تفریح و ورزش است. تیم‌های نجات دریایی حالا می‌توانند بدون حمل تجهیزات سنگین، به داخل کشتی‌های غرق شده یا غارهای زیرزمینی نفوذ کنند. سرعت عمل نیروهای امدادی با استفاده از «تزریق اکسیژن سلولی» دو برابر شده است. همچنین، این دارو در پزشکی اورژانس برای بیمارانی که دچار ایست تنفسی شده‌اند، استفاده می‌شود تا زمان طلایی برای رساندن آن‌ها به اتاق عمل خریداری شود.

‌انسان دوزیست!

‌ برخی معتقدند وابستگی به اکسیژن مصنوعی می‌تواند سیستم تنفسی طبیعی انسان را تنبل کند. همچنین بحث‌هایی درباره استفاده‌های نظامی از این «انسان دوزیست» مطرح شده است که می‌توانند بدون ردیابی توسط سونارها، کیلومترها زیر آب حرکت کنند. در حال حاضر قرار است قوانینی تدوین یابند که استفاده از این دارو را تنها برای مصارف علمی و امدادی مجاز بشمارد.

منبع: همشهری