«وویجر ۱» در آستانه یک اتفاق تاریخی دیگر

کاوشگر «وویجر ۱» که از سال ۱۹۷۷ با سرعت ۶۱ هزار کیلومتر در ساعت در فضا در حال سفر است، اکنون در آستانه رسیدن به فاصله یک روز نوری از زمین است.

کاوشگر «وویجر ۱» سفری باورنکردنی را آغاز کرده است که فراتر از انتظارات بوده است و اکنون در شرف دستیابی به یک نقطه عطف دیگر است.

این فضاپیمای کوچک که به اندازه یک خودرو است، اولین شیء ساخته دست بشر بود که وارد فضای بین ستاره‌ای شد و تقریباً ۵۰ سال است که با سرعت ۶۱ هزار و ۱۰۰ کیلومتر (۳۸ هزار مایل) در ساعت از زمین دور می‌شود.

به شکل عجیبی، در تمام این مدت، این فضاپیما هنوز به فاصله یک روز نوری از زمین نیز نرسیده است که این موضوع نشان می‌دهد فواصل نجومی چقدر فراتر از تصور عامیانه ما هستند.

اکنون دانشمندان ناسا لحظه دقیقی را که این اتفاق خواهد افتاد، محاسبه کرده و اعلام کرده‌اند که ما تنها چند ماه با رقم خوردن این اتفاق تاریخی فاصله داریم.

به گفته محققان، «وویجر ۱» در تاریخ ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶ (۲۷ آبان ۱۴۰۵)، ساعت ۲:۱۶ بامداد به وقت PST، به فاصله ۲۵.۹ میلیارد کیلومتری از سیاره مادری خود خواهد رسید. این همان مسافتی است که نور در طول یک شبانه‌روز طی می‌کند، در حالی که برای «وویجر ۱» بیش از ۴۹ سال طول کشید.

در بیانیه ناسا توضیح داده شده است: «وویجر ۱» اولین شیء ساخته دست بشر خواهد بود که به این فاصله از زمین می‌رسد و به فهرست طولانی اولین‌های تاریخی این ماموریت اضافه می‌شود.

ناسا ادامه داد: «وویجر ۱» و دوقلوی آن، «وویجر ۲»، تنها فضاپیماهایی هستند که تاکنون خارج از هلیوسفر یا حباب محافظ ذرات و میدان‌های مغناطیسی تولید شده توسط خورشید فعالیت کرده‌اند.

چرا دستاورد یک روز نوری مهم است؟

این اتفاق در واقع بر ارتباطی که دانشمندان می‌توانند با کاوشگر داشته باشند، تأثیر می‌گذارد.

سوزی داد(Suzy Dodd)، مدیر پروژه «وویجر» در ناسا می‌گوید: اگر من ساعت ۸ صبح دوشنبه دستوری ارسال کنم و بگویم «صبح بخیر وویجر ۱»، پاسخ «وویجر ۱» را صبح چهارشنبه تقریباً ساعت ۸ صبح دریافت خواهم کرد.

ماموریت اولیه‌ «وویجر ۱» صرفاً پرواز بر فراز مشتری و زحل بود؛ اهدافی که به ترتیب در سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ به آنها دست یافت و سپس به حرکت خود ادامه داد.

طی این سال‌ها وویجرهای ۱ و ۲ در طول مسیر خود، تصاویری از نزدیکی مشتری، زحل، اورانوس و نپتون ارسال کرده‌اند و در سال‌های اخیر به ثبت و تحلیل تجربیات عجیب و شگفت‌انگیزی که در فضا داشته‌اند، ادامه داده‌اند، اما با وجود پیشرفت‌های این ماموریت‌ها، این فضاپیمای پلوتونیومی به آرامی در حال اتمام انرژی است.

ناسا در طول یک سال گذشته یکی‌یکی ابزارهای آنها را خاموش کرده است تا کمی بیشتر به کار خود ادامه دهند. اکنون تنها دو ابزار باقی مانده است؛ یکی مغناطیس‌سنج و دیگری زیرسیستم موج پلاسما که هنوز در حال نمونه‌برداری از ضربان ضعیف الکترومغناطیسی فضای بین ستاره‌ای است.

ناسا تخمین می‌زند که «وویجر ۱» تا اوایل دهه ۲۰۳۰، قبل از اینکه منبع تغذیه آن به زیر حداقل آستانه مورد نیاز برای روشن نگه داشتن هر ابزاری برسد، به ارتباط با زمین ادامه خواهد داد، اما خاموش شدن آن، پایان ماموریت آن نخواهد بود.

وویجرهای ۱ و ۲ هر دو دیسک‌های مسی با روکش طلا به نام «صفحه طلایی»(Golden Record) را حمل می‌کنند که اطلاعات مربوط به زندگی و فرهنگ روی زمین روی آنها حک شده است.

روی دیسک وویجر، صداهایی مانند پیام‌های خوشامدگویی به بیش از ۵۰ زبان، صدای باران و موج، موسیقی‌هایی از جمله سمفونی شماره ۵ بتهوون و یک نقشه نجومی که موقعیت زمین را نشان می‌دهد، حک شده است تا در صورت یافتن آن توسط هر موجود فرازمینی، از آن استفاده شود.

«صفحه طلایی» همچنین حاوی بیانیه مقدماتی از رئیس جمهور وقت ایالات متحده، «جیمی کارتر» است که هنگام پرتاب «وویجر ۱» در این سمت بود و برخی از آرزوهای دانشمندانی را که اولین نوار کهکشانی را گردآوری کردند، بازگو کرد و گفت: ما این پیام را به کیهان می‌فرستیم. [پیامی که] احتمالاً یک میلیارد سال آینده، زمانی که تمدن ما عمیقاً تغییر می‌کند و سطح زمین ممکن است به طور گسترده تغییر کند، زنده خواهد ماند.

از ۲۰۰ میلیارد ستاره در کهکشان راه شیری که برخی (شاید بسیاری از آنها) ممکن است سیارات و تمدن‌های فضایی را در خود جای داده باشند؛ اگر چنین تمدنی «وویجر» را رهگیری کند و بتواند این محتویات ضبط شده را درک کند، پیام ما این است: این هدیه‌ای از یک دنیای کوچک و دور است، نشانه‌ای از صداها، علم، تصاویر، موسیقی، افکار و احساسات ما. ما در تلاشیم تا از زمان خود جان سالم به در ببریم تا بتوانیم در زمان شما زندگی کنیم. امیدواریم روزی، پس از حل مشکلاتی که با آن روبرو هستیم، به جامعه‌ای از تمدن‌های کهکشانی بپیوندیم. این صفحه نشان دهنده امید و عزم و اراده ما و حسن نیت ما در جهانی وسیع و شگفت‌انگیز است.

منبع: ایسنا