آیا آمریکا توانایی خود در ساخت زیردریاییهای اتمی را از دست داده است؟
زیردریایی اتمی آمریکا که زمانی با سرعتی بیسابقه ساخته میشد، اکنون برای هر فروند به دوازده سال زمان نیاز دارد که سوالاتی جدی درباره تواناییهای صنعتی این کشور مطرح میکند.
نیروی دریایی آمریکا اخیراً دو زیردریایی تهاجمی جدید کلاس ویرجینیا را به ناوگان خود اضافه کرده است. نکته قابل توجه اینجاست که ساخت هر یک از این زیردریاییها از زمان عقد قرارداد تا تحویل، حدود دوازده سال به طول انجامیده است.
این تأخیر زمانی چشمگیر، نگرانیهایی جدی را در مورد ظرفیتهای دفاعی و صنعتی ایالات متحده برانگیخته است که برتری دریایی آمریکا در برابر رقبا را به چالش میکشد.
چالشهای ساخت زیردریاییهای اتمی آمریکا
صنعت ساخت زیردریایی در ایالات متحده با مشکلات متعددی دستوپنجه نرم میکند. در حالی که در دهه ۲۰۰۰ ساخت هر زیردریایی پنج تا شش سال به طول میانجامید، این زمان اکنون به نه تا ده سال و حتی دوازده سال رسیده است.
کمبود نیروی کار متخصص، به ویژه جوشکاران هستهای (که شرکت سازنده Electric Boat، برای استخدام هشت هزار نفر تلاش میکند) و مشکلات زنجیره تأمین از دلایل اصلی این تأخیرهاست.
تنها دو کارخانه، Electric Boat در کنتیکت و Newport News در ویرجینیا قابلیت ساخت زیردریاییهای هسته ای را دارند.
این کارخانهها ضمن همکاری در پروژههای کلاس ویرجینیا، اولویت نخست خود را به ساخت زیردریاییهای موشکانداز کلاس کلمبیا میدهند. این رویکرد، منابع مشترک، از جمله نیروی کار و تأمینکنندگان را محدود و روند ساخت را کند میکند.
پیچیدگی طراحی کلاس ویرجینیا Block V که شامل افزودن یک بخش باربری ۹۰ فوتی است، ۲۵ درصد به حجم کار و بیش از ۴ میلیارد دلار به هزینه هر فروند اضافه کرده است.
این تغییرات، به همراه مسائل کیفی اولیه و تأخیرهای مربوط به تأمینکنندگان مواد، به روند طولانی ساخت دامن میزند.
آیا برتری دریایی آمریکا در خطر است؟
کندی ساخت، توانایی نیروی دریایی آمریکا را در تأمین نیازهای خود به خطر انداخته است. این نیرو سالانه به دو زیردریایی کلاس ویرجینیا نیاز دارد (که با احتساب تعهدات به استرالیا تحت پیمان آکوس – AUKUS به ۲.۳۳ فروند میرسد)، اما کارخانهها تنها ۱.۳ فروند تحویل میدهند.
دستیابی به نرخ تولید دو زیردریایی در سال، که پیشتر در سال ۲۰۲۳ برای سال ۲۰۲۸ هدفگذاری شده بود، اکنون تا سال ۲۰۳۲ به تأخیر افتاده است.
این روند به کاهش پیشبینی شده ناوگان زیردریاییهای تهاجمی از ۶۶ فروند مورد نیاز به تنها ۴۶ فروند منجر میشود. همزمان، چین در زمینه کشتیسازی از آمریکا پیشی گرفته و زیردریاییهای بیشتری تولید میکند.
با توجه به اینکه برتری کیفی آمریکا در اقیانوس آرام به ناوگان زیردریاییهایش وابسته است، این تنگنای تولیدی میتواند این مزیت را به آرامی تحلیل ببرد. زیردریاییهای تحت قرارداد Block VI نیز احتمالاً تا اواخر دهه ۲۰۳۰ وارد خدمت خواهند شد.
با وجود تأخیرها، زیردریاییهای USS Massachusetts و USS Idaho نمونههای بینظیری هستند. اما این زمان دوازده ساله برای ساخت هر فروند، واقعیتی است که بر تعهدات قدرت دریایی آمریکا سایه افکنده است؛ تا زمانی که این روند تسریع نشود، ناوگان موجود باید با همین زیردریاییها به فعالیت خود ادامه دهد.
منبع: خبرآنلاین
