تصاویر/ نجاتیافتگان رانشِ گوآتمالا
پرچم آمریکا که در میان لباسهای دستدومِ اهدایی بوده، حالا نردههای یک خانه را تزئین کرده است.
کد خبر :
۹۷۱۳۱
بازدید :
۲۹۱۶
فرادید | نجاتیافتگانِ رانشِ زمین در شهر کوئِجا در گوآتمالا که نوامبر سال ۲۰۲۰ و به دنبال طوفان اِتا رخ داد، همچنان آواره و بیبضاعت در یک منطقه مسکونیِ کثیف و فاقد امکانات ساکن هستند.
به گزارش فرادید، در ادامه تصاویری که رودریگو اَبد از مردمِ آواره انداخته را با هم مرور میکنیم:
اوفلیا کال، ۱۴ ساله، خواهر ۹ سالهاش، دورا، را برای ثبت عکسی در محل اقامتِ موقتیشان در آغوش گرفته است.
در روز چهارشنبه ۷ جولای، یک زن به همراه پسرش از میان خرابیهایی که بعد از رانشِ زمینِ ناشی از طوفان اتا رخ داد، قدم میزند. در فاصله چند ثانیه، ۵۸نفر از ساکنان شهر کوئجا ناپدید شدند. چهل خانه زیر گل و لای مدفون شد و دسترسی به خانههای دیگر مسدود شد. طوفان اتا در نوامبر ۲۰۲۰ رخ داد.
زنان وکودکان بعد از شرکت در مراسم کلیسا، به سمت محل جلسهای که به منظور حل مشکلات مردم تشکیل شده است، حرکت میکنند. در این جلسه قرار است درباره کمکهایی که جامعه بینالملل به مردم کردهاند، نیز تصمیمگیری شود. دولت گوآتمالا اعلام کرده است که این منطقه غیرقابلسکونت است و نمیتوان به مردم برق داد یا جادهها یا سیستم آبرسانی را بهبود بخشید.
دختربچه بعد از بارش شدید باران، کولهباری از هیزم سنگین را برای آشپزی حمل میکند.
ادواردو، ۲۳ ساله و برادر ۲۰سالهاش، ادگار، مشغول خرد کردنِ چوب هستند. در طول روز جمعیت این منطقه، از مردان گرفته تا زنان و کودکان، مشغول قطع درختان و بریدن چوبها هستند.
رهبر جامعه، اِسما کال، در جلسهای که در یک سرپناهِ موقتی تشکیل شده است، شرکت کرده است. کال، ۲۸ ساله و یکی از نجاتیافتگانِ رانشِ زمین در کوئجا است. او زنی پرانرژی است که بعد از طوفان نقش سازندهای در جامعه خود داشته است.
دستهای گل که در ورودی یک خانه را تزئین کرده است. خانههای ساکنان با ورقههای اهداییِ یک کشیش و قطعات چوبی که از درختان کاج روستا بریده شده است، ساخته شدهاند.
تصویر ایرما کال پاپ، ۲۶ساله، در آینهای که یکی از آژانسهای کمکرسانی بینالمللی (USAID) اهدا کرده مشاهده میشود و اعضای کلیسای روستا در حال نصب یک آشپزخانه کممصرف در خانهاش هستند.
فلیسا لم کال، ۶۸ساله، بیرون خانهاش، در کنار یک عروسک و ماسکی که دور انداختهشده، ایستاده است. دولت گوآتمالا با بیان اینکه محلی که این افراد در آن مستقر هستند، غیرقابل سکونت است، کمک چندانی به آنها نکرده است.
کارملیندا، پرستاری که دختر ۱۶ماهاش را وزن میکند، تماشا میکند. کودکان قبل از آنکه طوفان اتا جامعهشان را نابود کند، سالمتر بودند. سرپرستار میگوید: «امروز خیلی به ندرت کودکی با وزن و قد طبیعی داریم. تقریباً همه در معرض خطر هستند. خانوادههایشان در موقعیتی نیستند که بتوانند کشاورزی کنند. آنها زندگی بیثبات و ناپایداری دارند.»
سرجیو، ۲ساله، دراز کشیده تا در روزی که برای معاینه کودکان در نظر گرفته شده است، قدش را اندازه بگیرند. حداقل یکبار در ماهف یک پرستار برای معاینه کودکان به منطقه میآید. او میگوید: «نتایج بسیار بد است. سوءتغذیه دو برابر شده است. از هر سه کودک یکی دچار کوتاه قامتی است.»
پرچم آمریکا در میان لباسهای دستدومِ اهدایی بوده، حالا نردههای یک خانه را تزئین کرده است.
هکتور هالیم لِم ایستاده تا خونریزیِ گاو قطع شود. او میخواهد گوشت گاو را به همسایگان بفروشد.
خانواده هالیم لِم، بعد از آنکه تمام شب در کار کشتنِ گاو کمک کردند، مشغول خوردن صبحانه هستند.
روزاریو کال، ۶۷ ساله، لباسهای عروسیاش که در مان مه برگزار شد را پوشیده و عکس میگیرد.
روزاریو، ۶۷ ساله و سانتیاگو لم، ۷۰ ساله، زوجِ تازه ازدواجکرده، در حالِ تمیز کردنِ لگوم، عکس میگیرند.
هکتور کال (وسط) و همسرش، پوئولینا، چند روز بعد از آنکه پسر ۲۶ سالهشان راهی آمریکا شده است، در کنار یک مبلغ مذهبی، دعا میکنن. ویکتور کال، با یکی از خویشاوندان دورشان که در میامی ساکن است، تماس گرفت و او پذیرفت در ازای دریافت ۱۳۰۰۰ دلار پیشپرداخت، برایش یک ویزای دوبار ورود بگیرد.
ماهیتابه به همراه فلفل قرمز و دانههای کنجد روی آتش. انی بخشی از غذای ویکتور کال و والدینش یک روز قبل از سفر او به آمریکاست. آن روز برای ویکتور روزِ پرمشغلهای بود، چون باید خانه به خانه میرفت و از همه خویشاوندان خداحافظی میکرد و برای خرج سفرش پول جمع میکرد.
ویکتور کال بعد از خداحافظیِ کوتاهی با خانواده رهسپار آمریکا شده است. او در سن ۲۶سالگی چارهای جز ترک خانه ندید. شهر موقتیای که او در آن زندگی میکند، بر پایه یک فاجعه ساخته شده و بهغیراز گرسنگی و مرگ ارمغان دیگری برایشان ندارد.
۰