کشف مقبرۀ باستانی کودکانی که با «سلاح» دفن شدند
باستانشناسان مقبرۀ کودکانی از تبار آنگلوساکسون را کشف کردهاند که همراه با نیزه، سپر و سگک دفن شدهاند؛ تجهیزاتی که همواره در قبور جنگجویان یافت میشود.
فرادید| کاوش اخیر بر یک قبرستان اوایل قرون وسطی متمرکز بود و در طی آن چند شمشیر در قبرها پیدا شدند. تیم کاوش از دانشگاه لَنکِشِر و بنیاد میراث جزیره کمابیش ۴۰ قبر را کاوش کرده است.
به گزارش فرادید، یکی از شمشیرهای کشفشده دارای دسته نقرهای تزئینشده و حلقهای بود که به دسته متصل شده بود. این شیء زیبا و باارزش متعلق به قرن ششم است و در غلافی با آستر پوست سمور قرار داشت. شمشیر دیگر دارای دسته کوچک نقرهای و دهانه غلاف پهن با خطوط برجسته بود؛ دو عنصر با سبکهای هنری و تاریخهای مختلف که در یک سلاح ترکیب شدهاند.
شمشیری با دسته نقرهای و دهانه غلاف آبطلایی
این ترکیب مشابه آنچه در «گنجینه استافوردشایر» (کشف سال ۲۰۰۹) دیده شد نیز بوده که شامل ۷۸ دسته شمشیر و ۱۰۰ حلقه دسته با تاریخهای مختلف از قرن پنجم تا هفتم میلادی میشد.
در قرون وسطی، شمشیرها یا قطعات آنها توسط صاحبانشان حفظ میشدند و شمشیرهای قدیمی بیشتر از شمشیرهای نو ارزش داشتند.
در شعر کهن انگلیسی بئوولف (Beowulf)، شمشیرهای قدیمی و باستانی و میراث خانوادگی توصیف شدهاند و از سلاحهایی سخن گفته شده که در نبردها سخت و کارآمد شدهاند.
اسکلت یک مرد و شمشیرش در قبرستان قرون وسطی کشف شد
در هر مورد، دسته شمشیر در کنار شانه قرار گرفته و دست فرد متوفی گویی شمشیر را در آغوش گرفته بود.
بخشی از قبرستان که کاوش شده شامل چندین قبر با سلاح میشود که اطراف یک قبر عمیق با یک خندق حلقهای قرار گرفتهاند. تودهای کوچک از خاک نیز روی قبر ساخته شده بود تا آن را علامتگذاری کند.
محلهایی که این کشفیات در آنها انجام شد
قدیمیترین قبر که دیگر قبور سلاحدار موقعیت خود را بر اساس آن تعیین کرده بودند، متعلق به مردی بدون آثار فلزی یا سلاح بود. قبور سلاحدار در نسلهای قبل و پس از میانه قرن ششم رایجتر بودند، بنابراین احتمالاً این فرد پیش از مرسوم شدن دفن مردگان با سلاح، دفن شده است. شاید به این دلیل که در دوران پرتنش اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم، سلاحها بیش از حد ارزشمند بودند تا برای دفاع از زندگان استفاده شوند.
کشف بعدی از قبر کودکی ۱۰ تا ۱۲ساله همراه با نیزه و سپر، تصویر را کاملتر میکند. انحنای ستون فقرات کودک نشان میدهد که او نمیتوانسته به راحتی از این سلاحها استفاده کند.
درون قبر دوم یک کودک کوچکتر با یک سگک کمربند نقرهای بزرگ بود. این سگک برای پسری که تنها ۲ تا ۳ سال داشت، بیش از حد بزرگ به نظر میرسد. قبوری با چنین اشیایی همواره متعلق به مردان بالغ بودند؛ سگکهای بزرگ نمادی از مقام و جایگاه در دوره روم و اوایل قرون وسطی بودند، مانند نمونههای طلای شگفتانگیز از «ساتن هو».
قبر یک کودک نیز کشف شد
پس چرا این اشیاء در قبور پیدا شدند؟ نتایج اخیر DNA اهمیت نسب و ارتباط خانوادگی، بهویژه در کروموزوم Y که نشاندهنده تبار مردانه است را نشان میدهد.
در وِست هِلستِرتون در شرق یورکشایر، نتایج DNA ارتباط زیستی بین مردانی که نزدیک هم دفن شده بودند را نشان میدهد. بسیاری از این مردان سلاح داشتند، از جمله یکی با شمشیر و دو نیزه. بسیاری از قبور مردانه دیگر نیز اطراف جد سلاحدارشان قرار گرفته بودند.
این به آن معنا نیست که سلاحهای باستانی صرفاً تشریفاتی بودند. فرورفتگیهای روی سپرها و ساییدگی سلاحهای برنده گویای تمرین و درگیری است. صدمات و مرگ زودرس دیدهشده در اسکلتها گواه استفاده از سلاحها در جامعه اوایل قرون وسطی است.
سلاحهای موجود در قبور به همان اندازه بیانگر اندوه و فقدان بودند که نشانگر قدرت، مردانگی و جایگاه مردانه در خانواده. حتی جنگجویان کهنهکار و با تجربه نیز گریه میکردند و مردگان خود را با شمشیرهایی دفن میکردند که داستانها را روایت میکردند.
نیزه، سپر و سگکهایی که در قبور کوچک یافت شدند، حکایت از مردانی داشتند که این کودکان ممکن بود به آنها تبدیل شوند.
مترجم: زهرا ذوالقدر
