تصاویر| کشف چاه ۳۵۰۰ ساله در انگلیس؛ پرده‌برداری از نبوغ مدیریت آب در عصر برنز

فرادید| یک حفاری معمول پیش از ساخت‌وساز مسکونی در جنوب غربی انگلیس به کشف چشمگیر یک چاه چوبی ۳۵۰۰ ساله در وضعیتی فوق‌العاده منجر شده است. این سازه که در جنوب گلاستر کشف شد، در ابتدا شبیه به قطعات پراکنده الوار در خاکی مرطوب به نظر می‌رسید. اما با بررسی دقیق‌تر باستان‌شناسان، تصویر پیچیده‌ای از مهندسی حساب‌شده، سازگاری زیست‌محیطی و مدیریت منابع پدیدار شد.

به گزارش فرادید، مواد ارگانیک مانند چوب به‌ندرت هزاران سال دوام می‌آورند، اما این چاه به دلیل شرایط غرقاب خاک اطراف که مانع نفوذ اکسیژن شده، از تجزیه در امان مانده است. پائولو گوارینو، مدیر پس از حفاری این پروژه توضیح می‌دهد که یافتن سازه‌های چوبی با این قدمت در چنین حالت کاملی بسیار نادر و غیرمعمول است.

این سیستم هوشمندانه دارای یک سکوی چوبی ساخته‌شده از تخته‌ها در سطح زمین و یک نردبان است که به محفظه پایینی برای ذخیره آب ختم می‌شود.

ساخت چاه در منطقه‌ای پرآب

با وجود اینکه منطقه اطراف امروزه سرشار از منابع آبی و رودخانه‌ها است، تحلیل گرده‌ها نشان می‌دهد که این ناحیه در میانه عصر برنز یک دوره گرمایش شدید را تجربه کرده است.

این تغییرات اقلیمی دسترسی به منابع آب را کاهش داده و جوامع باستانی را وادار کرده تا با احداث چاه در نزدیکی سکونتگاه‌های خود، منبع آبی پایداری را تضمین کنند.

کارشناسان معتقدند این کشف ثابت می‌کند که جوامع پیش از تاریخ بسیار بیشتر از آنچه تصور می‌شد به نوسانات آب‌وهوایی واکنش نشان می‌دادند.

حفظ‌شدگی عجیب چاه

در بقای این سازه نوعی پارادوکس نهفته است؛ زیرا همان سطح بالای آب‌های زیرزمینی که مدت‌ها پس از متروکه شدن چاه به وجود آمد، در نهایت باعث حفظ آن شد.

با گذشت زمان، بالا آمدن سطح آب این سازه را در یک محیط محافظت‌شده و فقیر از اکسیژن عایق کرد. این شرایط خاص به چاه اجازه داد تا برای بیش از سه هزاره کاملاً دست‌نخورده باقی بماند.

کار میدانی در این محوطه اکنون به پایان رسیده و برخی از الوارهای کشف‌شده برای حفاظت بلندمدت و بررسی‌های دقیق‌تر توسط متخصصان انتخاب شده‌اند. در حالی که منطقه گلاستر پیش‌تر به دلیل میراث رومی و آنگلوساکسون خود شناخته می‌شد، این چاه فصل بسیار قدیمی‌تری را به تاریخ آن اضافه می‌کند و می‌تواند زمینه‌ساز کشف زیرساخت‌های بیشتری شود.