«دربی لاکپشتها» چیست و چگونه برگزار میشود؟
در نگاه اول، مسابقه لاکپشتها چندان هیجانانگیز به نظر نمیرسد. اما کسانی که آن را دیدهاند خیلی زود جذب آن شدهاند. این سرگرمی هم خندهدار است، هم پرتعلیق و هم به شکلی عجیب گیرا؛ چیزی که انگار به دورهای قدیمیتر تعلق دارد.
فرادید| مسابقه لاکپشتها بخشی کوچک اما ماندگار از فرهنگ عامه آمریکاست. این رسم که در اوایل قرن بیستم رواج پیدا کرد (و گاهی «دربی لاکپشتها» نامیده میشود)، از نمایشگاههای محلی و برنامههای غرب وحشی به شهرهای مختلف آمریکا راه یافت. در سال ۱۹۳۰، روزنامه بالتیمور سان حتی گزارش داد که اطرافیان آل کاپون یکبار ۵۰۰۰ لاکپشت برای مسابقه در بارهای مخفی شیکاگو خریده بودند، اما وقتی حیوانات آنطور که انتظار میرفت همکاری نکردند، آنها را آزاد کردند.
به گزارش فرادید؛ تقریباً یک قرن بعد، مسابقه لاکپشتها دیگر مثل گذشته محبوب نیست. با این حال، در جاهایی که هنوز برگزار میشود، مردم با پرسشی روبهرو شدهاند که قبلاً چندان مطرح نبود: این مسابقهها دقیقاً چه تأثیری بر خود لاکپشتها دارند؟
در این مسابقه لاکپشتها در مرکز یک دایره رها میشوند و هرکدام که زودتر از دایره بیرون برود برنده است
الکس هیب از کودکی به لاکپشتها علاقه داشت. وقتی ۱۴ ساله بود، با یک لاکپشت جعبهای سهپا در مزرعه خانوادگیشان در جنوبشرقی میزوری آشنا شد و رفتار و حرکت آن را در طبیعت زیر نظر گرفت. این علاقه با او ماند.
سالها بعد، وقتی بزرگ شد، متوجه شد در جشنوارههای کوچک اطراف محل زندگیاش مسابقه لاکپشت برگزار میشود. بعد یکی دیگر را دید، و یکی دیگر. او میگوید: «به یک جشنواره رفتم و مسابقه لاکپشتها را دیدم، بعد به جشنواره دیگری رفتم و باز هم همان را دیدم. شروع کردم به فکر کردن که اصلاً چند تا از این مسابقهها وجود دارد؟»
همین سؤال باعث شد او که حالا ۳۵ ساله و دانشمند علوم کامپیوتر است، گروهی به نام «کارگروه مسابقه لاکپشت» راهاندازی کند. از سال ۲۰۱۹، او و بیش از صد داوطلب شروع کردند به ثبت و مستندسازی مسابقههای لاکپشت در سراسر آمریکا، عمدتاً در نمایشگاهها، جشنوارهها و شهرهای کوچک.
این کار ادامه پژوهشهای قبلی سارا ریب بود که در سال ۱۹۹۸ حدود ۳۰ مسابقه لاکپشت در ایالت کانزاس را ثبت کرده بود. اما شبکههای اجتماعی به پروژه هیب این امکان را دادند که در مقیاسی بسیار گستردهتر انجام شود.
او میگوید: «تعدادشان خیلی بیشتر از چیزی بود که فکر میکردیم. هزاران لاکپشت در این مسابقهها شرکت داشتند».
مرکز اصلی شکلگیری این مسابقهها مزرعه ۱۰۱ برادران میلر در نزدیکی شهر پانکا در اوکلاهما بود. این مجموعه بزرگ دامداری بعدها فعالیتهایش را گسترش داد و علاوه بر رودئو، نمایشها و برنامههای سرگرمی مختلفی برگزار میکرد.
در سال ۱۹۲۴، مسابقه لاکپشت هم به این برنامهها اضافه شد. به گفته یک تاریخپژوه، اولین مسابقه ۲۱۴ لاکپشت داشت. دو سال بعد این تعداد به بیش از ۲۳۰۰ رسید و تا سال ۱۹۲۸ به حدود ۵۰۰۰ شرکتکننده افزایش یافت. برنده مسابقه سال ۱۹۲۷ توانست مسیر حدود ۲۳ متری را در یک دقیقه و ۲۸ ثانیه طی کند و یک جام نقره و ۳۸۷۰ دلار جایزه بگیرد. حتی زمانی که این مزرعه در سال ۱۹۳۱ تعطیل شد، مسابقهها به شهرها و مناطق دیگر گسترش پیدا کردند.
بخشی از این مسابقهها به داخل شهرها و بارها منتقل شد، بهویژه در شهرهایی مثل شیکاگو. این مسابقهها پر سر و صداتر بودند و گاهی با شرطبندیهای غیررسمی همراه میشدند، اما بهمرور جذابیتشان کمتر شد. یکی از مشکلات این بود که از یک گروه ثابت از لاکپشتها استفاده میشد و نگهداری طولانیمدت آنها در اسارت چالشهایی ایجاد میکرد.
با این حال، در شهرهای کوچک آمریکا این سنت هنوز زنده است. بین سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱، گروه هیب جامعترین بررسی از مسابقههای امروزی را انجام داد. آنها ۶۱۵ مسابقه سالانه در ۳۰ ایالت شناسایی کردند و بیش از ۱۰ هزار لاکپشت را در ۲۶۸ مسابقه که بهصورت حضوری مشاهده شده بود ثبت کردند. نتایج این تحقیق در سال ۲۰۲۴ در یک مجله علمی منتشر شد.
نتایج نشان داد که بیشتر این مسابقهها در نمایشگاهها و جشنوارههای محلی برگزار میشوند، عمدتاً در منطقه دشتهای مرکزی آمریکا، و اوج آنها در حوالی چهارم ژوئیه است. هیب میگوید: «آن روز واقعاً شلوغترین زمان است. بیش از صد مسابقه لاکپشت در یک روز برگزار میشود».
در حالی که بعضی شهرهای کوچک فقط سالی یکبار این مسابقه را برگزار میکنند، در برخی جاها این رویداد به یک سنت ثابت تبدیل شده است. در شهر نیسوا در مینهسوتا، از سال ۱۹۶۳ هر چهارشنبه بعدازظهر مسابقه لاکپشت برگزار میشود. این برنامه که توسط اتاق بازرگانی محلی سازماندهی میشود، یکی از بخشهای اصلی فصل تابستان این شهر است و هر بار صدها نفر را جذب میکند.
خانوادهها برنامه سفر خود را با این رویداد هماهنگ میکنند و کسبوکارهای محلی به حضور جمعیت وابستهاند. یکی از مسئولان محلی میگوید: «خیلیها میگویند اصلاً نمیتوانند تصور کنند نیسوا بدون مسابقه لاکپشت چه شکلی میشد».
