اولین دانشگاه سیاهپوستان آمریکا تأسیس شد؛ ۸ اردیبهشت ۱۲۳۳
بنیانگذار آن، جان میلر دیکی، که سفیدپوست بود، مدتها در امور مذهبی فعالیت داشت و همراه با همسرش سارا املن کرسِن خدمات خیریهای به آفریقاییتباران جامعه ارائه میداد. دیکی تلاش کرد یک برده آزادشده به نام جیمز ایموس را برای آماده شدن جهت خدمت مذهبی در مدارس دیگر ثبتنام کند، اما چون هیچ مدرسهای به دلیل نژاد او حاضر به پذیرش نبود، دیکی خود آموزش او را برعهده گرفت.
در ۲۹ آوریل ۱۸۵۴ (۸ اردیبهشت ۱۲۳۳) دانشگاه لینکلن به نخستین مؤسسه آموزش عالی در ایالات متحده تبدیل شد که به طور تاریخی برای سیاهپوستان تأسیس شده و مدرک دانشگاهی اعطا میکرد. این دانشگاه که در ایالت پنسیلوانیا قرار دارد، در ابتدا با نام «مؤسسه اشمون» تأسیس شد.
در سال ۱۸۶۶ به افتخار رئیسجمهور آبراهام لینکلن نام آن تغییر یافت؛ شخصیتی که در میان آفریقاییتباران آمریکایی به دلیل فرمان سال ۱۸۶۳ او برای آزادسازی میلیونها برده در کشور بسیار مورد احترام بود. بنیانگذار آن، جان میلر دیکی، که سفیدپوست بود، مدتها در امور مذهبی فعالیت داشت و همراه با همسرش سارا املن کرسِن خدمات خیریهای به آفریقاییتباران جامعه ارائه میداد.
دیکی تلاش کرد یک برده آزادشده به نام جیمز ایموس را برای آماده شدن جهت خدمت مذهبی در مدارس دیگر ثبتنام کند، اما چون هیچ مدرسهای به دلیل نژاد او حاضر به پذیرش نبود، دیکی خود آموزش او را برعهده گرفت.
در سال ۱۸۵۳، طرحهای دیکی برای تأسیس دانشگاهی به منظور آموزش مردان جوان سیاهپوست در حوزههای علوم کلاسیک، علمی و الهیاتی، مورد تأیید شورای کلیسایی نیوکاسل در ایالت پنسیلوانیا قرار گرفت. به دلیل جایگاه و موفقیت این مؤسسه به عنوان یک مدرسه، و همچنین پیوندهای عمیق آن با دانشگاه پرینستون، خیلی زود لقب «پرینستون سیاهپوستان» را به دست آورد.
افزون بر خود دیکی که در مدرسه الهیات پرینستون تحصیل کرده بود، بسیاری از نخستین رؤسا و اعضای هیأت علمی دانشگاه لینکلن نیز از دانشگاه آیویلیگ میآمدند و برنامه درسی کلاسیک آن را ادامه میدادند.
دیکی، مانند بسیاری از وابستگان پرینستون در آن دوران، عضو «انجمن استعمار آمریکا» بود؛ نهادی که رهبری جنبش بازگرداندن سیاهپوستان آمریکایی به آفریقا را برعهده داشت. بخشی از هدف اولیه او از تأسیس دانشگاه، تربیت مبلغانی سیاهپوست بود که به آن سوی اقیانوس بروند و مسیحیت را در قاره آفریقا گسترش دهند. اما پس از جنگ داخلی و صدور اعلامیه آزادی بردگان، جنبش استعمار رو به افول رفت و دانشگاه تمرکز خود را به آمادهسازی دانشجویان برای تبدیل شدن به متخصصان و رهبران در آمریکا تغییر داد. در دهههای نخست، دانشجویان به ترکیب کاملاً سفیدپوست هیأت علمی اعتراض میکردند. دانشگاه لینکلن نخستین استاد سیاهپوست خود را در سال ۱۹۳۳ و نخستین رئیس سیاهپوست خود را در سال ۱۹۴۵ استخدام کرد. در سال ۱۹۵۳ نیز پذیرش زنان را آغاز نمود.
دانشگاه لینکلن فارغالتحصیلان برجسته بسیاری داشته است؛ از جمله تورگود مارشال، وکیل حقوق مدنی و قاضی دیوان عالی ایالات متحده، و لنگستون هیوز، شاعر و فعال جنبش رنسانس هارلم. از دیگر فارغالتحصیلان آن میتوان به قوام نکرومه، نخستین نخستوزیر غنای مستقل، و ننامدی آزیکیوه، نخستین رئیسجمهور نیجریه مستقل، اشاره کرد. آنان به آفریقا بازگشتند تا پیامی متفاوت از آنچه بنیانگذار دانشگاه در نظر داشت گسترش دهند؛ پیامی درباره خودگردانی و حاکمیت سیاهپوستان.
منبع: خبرآنلاین
