آخرین دودمان تزارهای روسیه سقوط کرد؛ ۲۴ تیر ۱۲۹۷

[۱۶ ژوئیه ۱۹۱۸ برابر با ۲۴ تیر ۱۲۹۷] در شهر یکاترینبورگ روسیه، تزار نیکلای دوم و خانواده‌اش به دست بلشویک‌ها اعدام شدند و با این واقعه، به حکومت ۳۰۰ ساله دودمان رومانوف پایان داده شد.

نیکلای دوم که در سال ۱۸۹۶ تاج‌گذاری کرده بود، نه آموزش لازم برای فرمانروایی دیده بود و نه تمایل چندانی به حکومت داشت؛ موضوعی که به حفظ نظام استبدادی مورد نظر او در میان مردمی که به‌شدت خواهان تغییر بودند، کمکی نکرد.

شکست فاجعه‌بار روسیه در جنگ روسیه و ژاپن به انقلاب روسیه در سال ۱۹۰۵ انجامید؛ انقلابی که تنها پس از آن فروکش کرد که نیکلای با تشکیل یک مجلس نمایندگی موسوم به «دوما» موافقت کرد و وعده اصلاحات قانون اساسی داد. با این حال، تزار خیلی زود از این امتیازها عقب‌نشینی کرد و هر بار که دوما با او مخالفت می‌کرد، آن را منحل می‌ساخت. این اقدامات به افزایش حمایت عمومی از بلشویک‌ها و دیگر گروه‌های انقلابی انجامید.

در سال ۱۹۱۴، نیکلای کشورش را وارد جنگ پرهزینه دیگری، یعنی جنگ جهانی اول، کرد؛ جنگی که روسیه آمادگی لازم برای پیروزی در آن را نداشت. با کمبود مواد غذایی، خستگی و فرسودگی سربازان از جنگ و شکست‌های سنگین در برابر آلمان، نارضایتی عمومی به‌شدت افزایش یافت و ناکارآمدی حکومت نیکلای بیش از پیش آشکار شد.

در مارس ۱۹۱۷، انقلاب در خیابان‌های پتروگراد (سن‌پترزبورگ کنونی) آغاز شد و نیکلای در اواخر همان ماه ناچار به کناره‌گیری از سلطنت شد. در نوامبر همان سال، بلشویک‌های سوسیالیست رادیکال به رهبری ولادیمیر لنین، قدرت را از دولت موقت روسیه گرفتند، برای صلح با قدرت‌های مرکز وارد مذاکره شدند و ایجاد نخستین دولت کمونیستی جهان را آغاز کردند.

در ژوئن ۱۹۱۸ جنگ داخلی در روسیه آغاز شد و در ژوئیه همان سال، نیروهای ضدبلشویکی موسوم به «روس‌های سفید» در جریان عملیات خود علیه بلشویک‌ها به سوی یکاترینبورگ، محل نگهداری نیکلای و خانواده‌اش، پیشروی کردند [و احتمال می‌رفت بتوانند نیکلای دوم و خانواده‌اش را نجات دهند]، مقامات محلی دستور یافتند از هرگونه تلاش برای نجات خاندان رومانوف جلوگیری کنند و پس از یک نشست محرمانه شورای یکاترینبورگ، حکم اعدام خانواده امپراتوری صادر شد.

منبع: خبرآنلاین