عکس| ماجرای نخستین کارآگاه زن در آمریکا؛ از کشف اختلاس تا نجات جان لینکلن
یک مأمور مخفی، یک جاسوس، و نخستین زن کارآگاه، کیت وارن به افشای جرم کمک کرد و اتحادیه را نجات داد.
در چند سال پیش از جنگ داخلی آمریکا و در طول آن، آژانس کارآگاهی پینکرتون نقش اساسی در تأمین اطلاعات برای اتحادیه ایفا کرد. یکی از مهم‌ترین مأموران آن نخستین زن کارآگاه، کیت وارن بود.
تنها تصویر شناخته‌شده از کیت وارن، یک پرتره آبرنگ.
منبع: موزه تاریخ شیکاگو از طریق سرویس پارک‌های ملی
چگونه کیت وارن یک سرقت ۲ میلیون دلاری را کشف کرد — و نخستین اداره کارآگاهی زنان آمریکا را پایه‌گذاری نمود
هنگامی که آلن پینکرتون آژانس کارآگاهی خود را در سال ۱۸۵۰ افتتاح کرد، جست‌وجو برای افرادی دقیق با شخصیت اخلاقی بالا را آغاز نمود، زیرا رشوه‌خواری مشکلی رایج در میان پلیس بود. در سال ۱۸۵۶، کیت وارن ۲۳ساله وارد دفتر او شد و به آگهی روزنامه پاسخ داد. او پینکرتون را از سودمندی خود به عنوان کارآگاه متقاعد کرد و استدلال نمود که یک زن می‌تواند اطلاعات را به شیوه‌هایی به دست آورد که مردان قادر به آن نیستند. او به‌زودی ارزش خود را ثابت کرد.
نخستین پرونده بزرگ کیت، تحقیق درباره اختلاس‌های شرکت اکسپرس آدامز بود. یک مأمور اکسپرس به نام ناتان مارونی ۵۰٬۰۰۰ دلار (بیش از ۲ میلیون دلار به پول امروزی) از آدامز اختلاس کرده بود و وارن توانست با همسر او دوست شود و مدارکی برای محکومیت مارونی به دست آورد. موفقیت او باعث شد پینکرتون بخش جدیدی به نام اداره کارآگاهی زنان ایجاد کند و وارن را در رأس آن قرار دهد.
تحلیف لینکلن در سال ۱۸۶۱.
منبع: معمار کاپیتول / فلیکر / ویکی‌مدیا کامانز
نفوذ به جامعه عالی جنوبی برای جلوگیری از توطئه ترور بالتیمور
هنگامی که آبراهام لینکلن به ریاست‌جمهوری انتخاب شد، مصمم بود در راه رسیدن به مراسم تحلیف در ۴ مارس ۱۸۶۱ [13 اسفند 1239]، سفری با قطار انجام دهد. یکی از توقف‌های برنامه‌ریزی‌شده در بالتیمور، مریلند بود؛ شهری که کانون مخالفت با لینکلن به شمار می‌رفت. وارن با ظاهر شدن در نقش یک بانوی جنوبی، توانست به محافل جامعه جنوبی راه یابد و اطلاعاتی به دست آورد مبنی بر این‌که سوءقصد به جان لینکلن محتمل و قریب‌الوقوع است.
لینکلن با لباس مبدل به عنوان یک بیمار، با قطار از مریلند عبور کرد و هم پینکرتون و هم وارن او را همراهی می‌کردند. وارن در نقش مراقب و خواهر لینکلن ظاهر شده بود و ممکن است آن شب را بیدار مانده باشد — احتمالاً الهام‌بخش شعار پینکرتون: «ما هرگز نمی‌خوابیم».
کیت در طول جنگ داخلی به‌شدت در جمع‌آوری اطلاعات برای اتحادیه مشارکت داشت و نفوذ خود را در محافل اجتماعی کنفدراسیون ادامه داد. او و پینکرتون اغلب با هم سفر می‌کردند و خود را به عنوان زن و شوهر معرفی می‌نمودند.
آلن پینکرتون.
منبع: کتابخانه کنگره / ویکی‌مدیا کامانز
قتل، فال‌گیری و سرقت‌های مخفیانه؛ جنون‌آمیزترین پرونده‌های پس از جنگ کیت وارن
کیت پس از جنگ داخلی به کار کارآگاهی خود ادامه داد، به عنوان ناظر مأموران زن خدمت کرد و پرونده‌های گوناگونی را پیگیری نمود. او بار دیگر به صورت مخفیانه اعتماد همسر یک مظنون را جلب کرد و مدارکی برای قتل و سرقت بیش از ۱۳۰٬۰۰۰ دلار (حدود ۵ میلیون دلار به پول امروزی) به دست آورد.
او همچنین در نقشی بزرگ و نمایشی به عنوان یک فال‌گیر مشهور ظاهر شد تا یک مسموم‌کننده احتمالی را به دام بیندازد؛ داستانی که در کتاب آلن پینکرتون با عنوان «قاتل و فال‌گیر» روایت شده است. اگرچه بخش زیادی از داستان احتمالاً اغراق‌آمیز است و حتی ممکن است پیش از جنگ داخلی رخ داده باشد (پینکرتون خودستایی معروفی داشت)، اما کارهای کارآگاهی کیت به طور کلی حقیقت داشتند.
سنگ قبر کیت وارن در گورستان گریسلند شیکاگو، با نام اشتباه نوشته‌شده.
منبع: ویکی‌مدیا کامانز
مرگ غم‌انگیز و میراث ناپدیدشده نخستین زن کارآگاه آمریکا
کیت پس از پایان جنگ داخلی عمر درازی نکرد. او در اوایل سال ۱۸۶۸ در سن ۲۵ سالگی بر اثر ذات‌الریه درگذشت. او نزدیک آلن پینکرتون دفن شده است؛ مردی که او را بسیار گرامی می‌داشت و قطعه زمینی برای دفن بسیاری از مأمورانش — که اغلب «عملیات‌چی» نامیده می‌شدند — فراهم کرده بود.
به جز چندین رمان هیجان‌انگیز نوشته پینکرتون، اطلاعات چندانی درباره کیت وارن و کارهای زندگی کوتاه او در دست نیست. هیچ عکس شناخته‌شده‌ای از او وجود ندارد و تنها یک نقاشی باقی مانده است. آتش‌سوزی بزرگ شیکاگو در سال ۱۸۷۱ بیشتر اسناد اولیه آژانس کارآگاهی پینکرتون را نابود کرد و بخش عمده‌ای از کارهای اولیه شرکت را از صفحه تاریخ پاک نمود.
منبع: خبرآنلاین
