تصاویر/ سه سال زندگی در قلب جنگل‌های آمازون

تصاویر/ سه سال زندگی در قلب جنگل‌های آمازون

در این مناطق جنگلی، همه‌چیز زنده و پر روح است. عکاسی به نام "میشا والجو" سه سال است که زندگی مردم روستای "سارایاکو کیچوا" در قلب جنگل‌های آمازون در اکوادور را ثبت می‌کند.

کد خبر : ۵۵۳۰۸
بازدید : ۱۹۱۴۵

فرادید | در این مناطق جنگلی، همه‌چیز زنده و پر روح است. عکاسی به نام "میشا والجو" سه سال است که زندگی مردم روستای "سارایاکو کیچوا" در قلب جنگل‌های آمازون در اکوادور را ثبت می‌کند.

زندگی در جنگل‌های اکوادور

"خوزه میگوئل سانتی" در حین شکار شبانه در قایق پسر عمویش. آن‌ها در رودخانه‌های کوچک مانند "روتونو" شکار می‌کنند. زیرا حیوانات شب‌ها برای خوردن آب به‌پای رودخانه می‌آیند.

مردم روستای کیچوا به "جنگل زنده" اعتقاد دارند که در آن رودخانه‌ها، زمین، حیوانات و حتی باد به هم مرتبط‌اند. "میشا والجو" که سه سال است زندگی در این روستای بومی را ثبت می‌کند گفت: "همه‌چیز در جنگل زنده است و روح دارد. اگر چیزی را نابود کنید، عواقبش را جای دیگری مشاهده خواهید کرد." مثلاً در کنفرانس‌های خبری در انجمن‌های بین‌المللی و رسانه‌های اجتماعی.

این جامعه کوچک از این تریبون‌ها استفاده کرده‌اند تا با اکتشافات نفتی در یکی از باارزش‌ترین و متنوع‌ترین اکوسیستم‌های جهان مبارزه کنند. آن‌ها در سال 2012 پیروزی خوبی را تجربه کردند: دادگاه بین‌المللی حقوق بشر در آمریکا تصریح کرد که دولت اکوادور با اعطای امتیاز انحصاری اکتشافات نفتی بدون مشورت و نظرسنجی از مردم منطقه، به آن‌ها ظلم کرده است. دولت اکوادور از مردم پوزش خواست و به حل‌وفصل مالی رسید.

زندگی در جنگل‌های اکوادور

ظرفی حاوی "چیچا" در رودخانه مقدس روتونو. چیچا یک نوشیدنی سنتی است که از تخمیر گیاه "یوکا" به دست می‌آید.

زندگی در جنگل‌های اکوادور در طول جشن‌های "اویانتزا رامی" چهار گروه از مردان چندین روز برای شکار به اعماق جنگل می‌روند. طبق سنت منطقه، در آخرین روز جشن رهبر گروه شکار باید پوست، خز، پر و سر توکان‌هایی که خود و گروهش شکار کرده‌اند را همانند لباس‌به‌تن کنند. سپس این لباس‌ها به رودخانه "بوبونازا" می‌اندازند تا دوباره به "مام طبیعت" بازگردند.

زندگی در جنگل‌های اکوادور

"خوزه میگوئل" کنار آتش در آشپزخانه مادرش نشسته است. اکثر خانواده‌های این روستا هنوز روی آتش غذا درست می‌کنند.

اما اکنون ساکنان روستای کیچوا نگران تکرار اشتباهات گذشته هستند. یک شرکت چینی با حمایتِ دولت اکوادور در منطقه‌ای نزدیک به سرزمین آن‌ها حفاری نفت را آغاز کرده است. والجو گفت: "دولت عذرخواهی‌های خود را فراموش کرد. مردم می‌ترسند نزاع‌های شدیدی که درگذشته رخ داد دوباره تکرار شوند."

قبل از والجو، یکی از اعضای مجموعه "Runa Photos" سه سال پیش به این منطقه رفت. او مجبور بود مردم منطقه را از خیر نیت خود با خبر کند. مردم روستا درگذشته میزبان افرادی شده بودند که خود را نمایندگان سازمان‌های غیردولتی جا زده بودند. اما مشخص شد از کارکنان شرکت‌های نفتی بوده‌اند. والجو گفت: "همه آن‌ها جاسوس بودند. به همین دلیل مردم روستا خیلی احتیاط می‌کنند."

زندگی در جنگل‌های اکوادور

فرزندان خانواده "آراندا" با میمون و توکان‌های خانگی در حال استراحت هستند. آن‌ها در "مولینوس" زندگی می‌کنند که در منطقه سارایاکو واقع شده، اما در تقسیم‌بندی مدیریتی و اداری متعلق به آن نیست.

زندگی در جنگل‌های اکوادور

"داینا مالاور" با سر گوزنی که پدرش شب قبل در رودخانه روتونو شکار کرده

زندگی در جنگل‌های اکوادور

مردم در کنار رودخانه "بوبونزا" در منطقه سارایاکو جمع می‌شوند

زندگی در جنگل‌های اکوادور

خانواده سانتی در آشپزخانه منزل

این عضو مجموعه "Runa Photos" گفت که برای اثبات خودش به مردم محلی، مجبور بود شرایطی که برای افراد بیگانه دارند را بپذیرد: تازه‌واردها باید دانش خود را با مردم منطقه به اشتراک بگذارند یا در کار و پروژه‌ای کمک کنند. والجو در اولین سفرش از گیاهان منطقه برای کاتالوگ گیاهان سنتی عکس‌برداری کرد.

اعضای این جوامع کوچک که زادگاهشان را برای تحصیل یا آموختن مهارت‌های مختلف ترک می‌کنند، دوباره به آنجا بازمی‌گردند تا از دانش جدید خود در راستای حفظ فرهنگ و محیطشان استفاده کنند. از توافق مالی که با دولت حاصل شد، توانستند یک بانک محلی راه‌اندازی کردند. همچنین طرحی راه‌اندازی کرده‌اند تا تمام خانه‌ها به پنل خورشیدی مجهز شوند.

بااینکه از شهر فاصله‌دارند، اما ارتباطشان با جهان بیرون قطع نشده است. یک ساختمان دولتی دارای اینترنت ماهواره‌ای و ژنراتور است و افرادی که می‌خواهند موبایل، قبلت یا لپ‌تاپ‌های خود را شارژ کنند به آنجا مراجعه می‌کنند.

والجو گفت: "ممکن است فکر کنید این ابزار جهانی تأثیر بدی بر این جوامع دارند، اما آن‌ها از آن برای مبارزات خود استفاده می‌کنند. تأثیر فرهنگ خارجی بر این جوامع بسیار جالب است و اکثر مردم، به‌خصوص جوان‌ها، در فیس‌بوک و اینستاگرام حساب کاربری دارند. به جهان غرب متصل می‌شوند و چیزهایی از فرهنگشان قرض می‌گیرند. مثلاً در حین برگزاری مهمانی، صورت‌هایشان را رنگ می‌کنند که نمادی از روح‌های تزئین شده است. اکنون کودکان صورت‌هایشان را شبیه اعضای گروه راک "Kiss" رنگ می‌کنند.

زندگی در جنگل‌های اکوادور

فردی در حال آزمایش پوست میمون که از آن در جشن‌ها به‌عنوان درامز استفاده می‌شود. مردم از جنگل تنها چیزهایی را می‌گیرند که برای گذرانِ زندگی ضروری است.

زندگی در جنگل‌های اکوادور

"بتسی سانتی" صورتش را با رنگ‌دانه تیره میوه‌ای جنگلی به نام "ویتوک" رنگ می‌کند. معمولاً مردم شکل‌های سنتی را نقاشی می‌کنند که از حیوانات جنگل یا خدایان الهام گرفته‌شده‌اند.

زندگی در جنگل‌های اکوادور

"لینو گوالینگا" در روزِ اول جشن. او صورتش را با ویتوک رنگ کرده، اما شکلی که انتخاب کرده از گروه راک Kiss الهام گرفته شده است.

بااینکه افراد خارجی این جوامع را به دلیل انزوا و عدم رفاه فقیر می‌دانند، اما خود چنین تصوری ندارند. والجو وقتی‌که در یک شکار پنج‌روزه با آن‌ها همراه شد، به این موضوع پی برد. آن‌ها بدون هیچ غذایی به راه افتادند. تنها چیزی که همراه داشتند نمک و دانشی بود که جنگل به آن‌ها ارائه می‌کند. در یک کمین شبانه موفق به شکار یک گوزن شدند که صبح روز بعد آن را به‌عنوان صبحانه خوردند.

والجو گفت: "یک‌تکه گوشت بزرگ‌تر از سر خودم به من دادند. گفتم خیلی زیاد است. من در کیتو برای یک‌تکه کوچک گوشت سه دلار پرداخت می‌کنم. در پاسخ به من گفتند: مردم می‌گویند ما فقیریم، اما ببین چقدر جنگل به ما نعمت می‌دهد. ما فقیر نیستیم، بلکه بسیار غنی هستیم. اما نوع ثروتی که داریم متفاوت است."

زندگی در جنگل‌های اکوادور

یکی از اهالی سارایاکو در حال نواختن فلوت در جشن. او کلاهی ساخته‌شده از سر حیوان پوشیده و دست‌هایش را با ویتوک رنگ کرده است.

زندگی در جنگل‌های اکوادور

پسربچه‌ای در حال بازی با برگ‌های درخت. آن‌ها معتقدند همه‌چیز در جنگل‌های بارانی روح دارند و زنده‌اند.

زندگی در جنگل‌های اکوادور

خون ماهی در رودخانه بوبونازا

زندگی در جنگل‌های اکوادور

"سلسو آراندا" در حال نوشیدن چیچا در یکی از جشن‌های محلی

منبع: NYT

ترجمه: وب‌سایت فرادید

۰
نظرات بینندگان
  • محمودی ارسالی در

    در این غروبِ سرد، تَشَر می زند سکوت

    امشب دوباره سازِ دگر می زند سکوت



    وقتی دهانِ پنجره ها بسته می شود

    یعنی که بی ملاحظه پر می زند سکوت



    خورشید مُرده است و در این زمهریرِ مرگ

    در لا به لای آینه سر می زند سکوت!



    وقتی زبانِ زنجره ها را بُریده اند

    بر حنجرِ ترانه، تبر می زند سکوت



    نقشی شبیه بُغضِ کبودِ کبوتران

    در کوچه های سردِ سحر می زند سکوت



    من در اتاقِ کوچکِ خود فکر می کنم

    روزی هزاربار به در می زند سکوت !



    "یدالله گودرزی"
    (2 لایک)

  • ناشناس ارسالی در

    خسته شدیم....
    خارج بشه!! آخرش یه چیزی میشه ...مردیم از استرس...با این اوضاع نابسامان اقتصادی

تازه‌‌ترین عناوین
پربازدید