شاهکارهای نقاش رئالیست ایرانی که برندۀ جوایز بین‌المللی شده است

فرادید| ایمان ملکی سال ۱۹۷۶ در تهران به دنیا آمد و رابطه‌اش با نقاشی از کودکی آغاز شد؛ زمانی که کنجکاوی بیشتر از تکنیک اهمیت داشت و دلبستگی به کار مهم‌تر از نتیجه بود. از همان دوران کودکی، به رئالیسم جذب شد، نه به‌عنوان تقلید، بلکه به‌عنوان نوعی تامل؛ راهی برای ارج نهادن به نور، بافت، سکوت و حقیقت. 

به گزارش فرادید، در سن تنها پانزده سالگی، ملکی تحت آموزش رسمی نخستین و تنها استادش، مرتضی کاتوزیان قرار گرفت که از بزرگ‌ترین نقاش رئالیست ایران است. این دوره‌ی شاگردی همه چیز را شکل داد و او را در انضباط، اصول کلاسیک و ایده‌ی این که رئالیسم به معنای کپی کردن واقعیت نیست بلکه فهم عمیق آن و ترجمه بار عاطفی آن روی بوم است، ریشه‌دار کرد. تا اواخر دهه 70 شمسی، ملکی به طور حرفه‌ای نقاشی می‌کرد و همزمان تحصیلات دانشگاهی در رشته طراحی گرافیک در دانشگاه تهران را دنبال کرد فارغ‌التحصیل شد. 

نمایشگاه‌ها و تحسین‌ها در پی آمدند، اما ملکی هرگز به دنبال جنجال نبود. او حرفه‌ای ساخت که بر پایه ثبات، صبر و آموزش بنا شده بود. سال ۲۰۰۰، او استودیو نقاشی آرا را تأسیس کرد، فضایی که نه‌تنها برای خلق هنر بلکه برای انتقال دانش اختصاص داشت. این توازن بین مهارت و استادگری، معرف میراث اوست. 

سال ۲۰۰۵ از او تحسین بین‌المللی به عمل آمد؛ زمانی که جایزه نقاشی William Bouguereau و جایزه Chairman’s Choice را در سالن ARC ایالات متحده دریافت کرد. حتی با وجود تقدیر جهانی، ملکی همچنان به تدریس متعهد است، چند روز در هفته با دانشجویان کار می‌کند و نسل بعدی نقاشان رئالیست جدی را شکل می‌دهد. آثار او حس جاودانگی دارند، زیرا بدون شتاب ساخته شده‌اند، هر اثر گفت‌وگویی آرام بین مشاهده، احساس و هنر است. 

آثار منتخب ایمان ملکی

۱. فال‌های حافظ، ۲۰۰۳، رنگ روغن روی بوم، ۱۳۴ × ۱۰۰ سانتی‌متر

۲. خواهران و یک کتاب، ۱۹۹۷، رنگ روغن روی بوم، ۸۰ × ۶۰ سانتی‌متر

۳. سرنوشت، ۱۹۹۷، رنگ روغن روی بوم، ۱۰۰ × ۷۵ سانتی‌متر

۴. دختری کنار پنجره، ۲۰۰۰، رنگ روغن روی بوم، ۷۸ × ۵۵ سانتی‌متر

۵. پایان امتحانات، ۱۹۹۸، رنگ روغن روی بوم، ۸۰ × ۶۰ سانتی‌متر

۶. ماهی‌فروش، ۱۹۹۶، رنگ روغن روی بوم، ۹۰ × ۶۰ سانتی‌متر

۷. افطار، ۱۹۹۵، رنگ روغن روی بوم، ۸۰ × ۶۰ سانتی‌متر

۸. نوازنده تار، ۱۹۹۸، رنگ روغن روی بوم، ۸۰ × ۶۰ سانتی‌متر

۹. یاد آن خانه، ۲۰۰۱، رنگ روغن روی بوم، ۸۳ × ۵۸ سانتی‌متر

۱۰. سرباز هخامنشی، ۲۰۰۲، رنگ روغن روی بوم، ۱۶۳ × ۱۰۰ سانتی‌متر

نقاشی‌هایی که حس زندگی دارند، نه فقط دیده شدن

آنچه نقاشی‌های ملکی را استثنایی می‌کند، تنها دقت فنی آن‌ها نیست؛ سکون عاطفی آن‌هاست. شخصیت‌هایش ژست نمی‌گیرند؛ آن‌ها وجود دارند. زنی کنار پنجره، یک فضای داخلی آرام، لحظه‌ای در میانه فکر. این صحنه‌ها حس زندگی واقعی دارند، مانند خاطراتی که تا دیدن آن‌ها نمی‌دانستید مال شما هستند. 

نور زبان مخفی اوست. او از آن نه برای درام، بلکه برای صداقت استفاده می‌کند. نورِ نرمِ روز که روی پارچه، پوست یا دیوارها می‌ریزد، جوّ ایجاد می‌کند بدون دستکاری. رئالیسم او قصد شگفت‌زده کردن بیننده را ندارد، بلکه او را دعوت به کندتر دیدن می‌کند. 

نقاشی‌هایی مانند «فال‌های حافظ» و «دختری کنار پنجره» توانایی او در ترکیب هویت فرهنگی با احساسات جهانی را نشان می‌دهند. برای درک آنچه در حال وقوع است، به زمینه نیاز ندارید. این دسترسیِ احساسی دلیل محبوبیت آثارش در سطح بین‌المللی است. 

۱۱. مهاجر، ۲۰۰۳، مداد رنگی روی کاغذ، ۵۳ × ۳۷ سانتی‌متر

۱۲. آلبوم قدیمی، ۲۰۰۶، رنگ روغن روی بوم، ۱۱۰ × ۸۵ سانتی‌متر

۱۳. تنها با دریا، ۲۰۰۸، رنگ روغن روی بوم، ۸۹ × ۷۰ سانتی‌متر

۱۴. راز رنگ‌ها، ۲۰۰۸، رنگ روغن روی بوم، ۷۰ × ۵۲ سانتی‌متر

۱۵. انتظار، ۲۰۰۸، رنگ روغن روی بوم، ۸۰ × ۶۰ سانتی‌متر

۱۶. چالش، ۲۰۰۹، رنگ روغن روی بوم، ۸۳ × ۶۰ سانتی‌متر

۱۷. کمی امید، ۲۰۱۳، رنگ روغن روی بوم، ۱۱۵ × ۸۰ سانتی‌متر

۱۸. روکش ناپایدار، ۱۹۹۵، رنگ روغن روی بوم، ۱۰۰ × ۷۰ سانتی‌متر

۱۹. ساخت موسیقی به‌طور مخفی، ۱۹۹۶، رنگ روغن روی بوم، ۱۰۰ × ۷۰ سانتی‌متر

۲۰. مطالعه، ۱۹۹۸، رنگ روغن روی بوم، ۹۱ × ۵۰ سانتی‌متر

۲۱. سرگیجه، ۱۹۹۸، رنگ روغن روی بوم، ۱۰۰ × ۷۵ سانتی‌متر

۲۲. آرزو…، ۲۰۰۰، رنگ روغن روی بوم، ۱۰۰ × ۷۰ سانتی‌متر

۲۳. کوچه، ۲۰۰۱، پاستل روی کاغذ، ۴۰ × ۳۰ سانتی‌متر

۲۴. نور خورشید، ۲۰۰۴، رنگ روغن روی بوم، ۱۰۷.۵ × ۶۰ سانتی‌متر

۲۵. پنجره، ۲۰۰۶، رنگ روغن روی بوم، ۸۰ × ۶۰ سانتی‌متر

مترجم: زهرا ذوالقدر