تصاویر| مادر بن افلک در ۸۳ سالگی و شش ماه پس از تشخیص سرطان پانکراس درگذشت!
مادر بن افلک، بازیگر سرشناس هالیوود، در سن ۸۳ سالگی و شش ماه پس از تشخیص ابتلا به سرطان پانکراس درگذشت.
مادر بن افلک، بازیگر سرشناس هالیوود، در سن ۸۳ سالگی و شش ماه پس از تشخیص ابتلا به سرطان پانکراس درگذشت. در اطلاعیه یادبود منتشرشده در روزنامه بوستون گلوب آمده است که کریس آن افلک در ماه دسامبر از ابتلای خود به این بیماری مطلع شد و سرانجام در تاریخ ۲ ژوئن ۲۰۲۶ «بهآرامی در خواب» از دنیا رفت.

در اطلاعیه این یادبود، از پسران او یعنی بن افلک ۵۳ ساله و کیسی افلک ۵۰ ساله و همچنین پنج نوهاش با نامهای ایندیانا ۲۲ ساله، وایولت ۲۰ ساله، آتیکوس ۱۸ ساله، فین ۱۷ ساله و سم ۱۴ ساله یاد شده است. در متن این یادبود آمده:
آنها نیروی محرک دو دهه پایانی زندگی او بودند. کریس به دستاوردهای فرزندان و نوههایش افتخار میکرد، اما بیشترین لذت را وقتی میبرد که میدید آنها درباره مسائل مختلف سؤال میپرسند، در برابر قوانین و چارچوبها مقاومت میکنند یا با هوشمندی با آنها وارد گفتوگو میشوند.
این گزارش همچنین به دوران کاری کریس افلک به عنوان معلم مدرسههای دولتی اشاره کرده است. او پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه هاروارد وارد حرفه آموزش شد و سالها به تدریس پرداخت.

کریس پس از بازنشستگی در سال ۲۰۰۸، به فعالیتهای اجتماعی و مدنی روی آورد و همواره تلاش میکرد «دنیا را ببیند و آن را تغییر دهد». در اطلاعیه این یادبود آمده:
روحیه فعال و دغدغههای اجتماعی او در جمع دوستان و روابط بین فردی پررنگی که در طول زندگی خود داشت، به خوبی دیده میشد.
پس از تشخیص سرطان، کریس افلک اعلام کرده بود که «بزرگترین آرزویش» این است که بتواند مراسم فارغالتحصیلی نوهاش را ببیند. او توانست در مراسم فارغالتحصیلی آتیکوس در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۲۶ شرکت کند و تنها دو روز بعد از آن درگذشت.
کریس آن افلک و تیموتی افلک، همسر سابقش، در سال ۱۹۷۲ صاحب بن افلک شدند. آنها بعدها پسر دیگری به نام کیسی را به دنیا آوردند که در سال ۱۹۷۵ دیده به جهان گشود؛ او با بازی در فیلم منچستر کنار دریا (Manchester by the Sea) به شهرت رسید.

این زوج زمانی که بن ۱۲ ساله بود از یکدیگر جدا شدند. بن افلک در سال ۲۰۱۲ درباره والدینش به مجله هالیوود ریپورتر گفته بود:
مادرم در مدارس دولتی تدریس میکرد، به هاروارد رفت، در همانجا مدرک کارشناسی ارشد گرفت و به دانشآموزان کلاس پنجم و ششم درس میداد. پدرم سبک زندگی معمولیتری داشت. او به دانشگاه نرفت؛ مکانیک خودرو، متصدی بار و سرایدار در هاروارد بود.
بن همچنین بارها درباره حمایتهای مادرش از مسیر حرفهای خود صحبت کرده است. او با اشاره به مراسم اسکار سال ۱۹۹۸ که همراه مادرش در آن حضور داشت و جایزه بهترین فیلمنامه را برای فیلم ویل هانتینگ نابغه (Good Will Hunting) دریافت کرد، به مجله ونتیفر گفته بود:
ما کنار مادرهایمان نشسته بودیم و وقتی برنده شدیم، آنها را در آغوش گرفتیم. یادم هست همه این موضوع را خیلی بزرگ کرده بودند، انگار آوردن مادرهایمان اتفاق عجیبی بود. با خودم فکر میکردم چرا؟ چرا عجیب است که مادرهایمان را همراه خودمان آوردهایم؟ دیگر چه کسی را باید میآوردیم؟

منبع: روزیاتو