تصاویر| نوه دیکتاتور مخوف اوگاندا در مبارزه بوکس بازیهای کشورهای مشترکالمنافع اخراج شد!
عزیز عبدل پیش از آغاز مسابقات گفته بود که قصد دارد با کسب مدال طلای بوکس در بازیهای کشورهای مشترکالمنافع گلاسگو، به «پادشاه جدید اسکاتلند» تبدیل شود، لقبی که اشارهای به علاقه و شیفتگی پدربزرگش به اسکاتلند داشت.
عزیز عبدل، نوه ۲۵ ساله عیدی امین دیکتاتور اوگاندا، در نخستین حضورش در رقابتهای بوکس کشورهای مشترکالمنافع، پس از ضربه عمدی به حریفش از مسابقه اخراج شد، اگرچه پس از پایان مبارزه مدعی شد که داوران در حق او بیانصافی کردهاند.

عزیز عبدل پیش از آغاز مسابقات گفته بود که قصد دارد با کسب مدال طلای بوکس در بازیهای کشورهای مشترکالمنافع گلاسگو، به «پادشاه جدید اسکاتلند» تبدیل شود، لقبی که اشارهای به علاقه و شیفتگی پدربزرگش به اسکاتلند داشت.
عبدل در مرحله یکچهارم نهایی وزن فوقسنگین به مصاف دامار توماس از انگلیس رفت. او امیدوار بود با پیروزی در این رقابت، نخستین مدال بوکس اوگاندا در بازیهای کشورهای مشترکالمنافع از سال ۱۹۹۰ تاکنون را به دست آورد.
این مبارزه سه راند پرتنش داشت و عزیز عبدل در تمام طول مسابقه تلاش میکرد اختلاف قد خود با حریف ۱۹۸ سانتیمتریاش را جبران کند. با این حال، عزیز عبدل در راند سوم هنگام درگیری نزدیک با حریف، دو بار با سر به او ضربه زد، اتفاقی که از چشم داور دور نماند و باعث شد او بلافاصله عبدل را به دلیل این حرکت غیرقانونی از مسابقه اخراج کند. در پخش تلویزیونی مسابقه نیز کارشناسان شبکه TNT Sports این حرکت را بهشدت مورد انتقاد قرار دادند.

یکی از گزارشگران پس از بازبینی صحنه گفت:
این واقعاً وحشتناک است.
گزارشگر دیگر نیز تأکید کرد که چنین رفتاری در بوکس قابل قبول نیست و حتی به نظر میرسید عزیز عبدل هنگام ضربه، آگاهانه این کار را انجام داده است.
با وجود این، عزیز عبدل پس از پایان مسابقه تصمیم داور را ناعادلانه توصیف کرد و گفت:
از این تصمیم راضی نیستم و فکر میکنم درست نبود. هر زمان که دوباره با او روبهرو شوم، چه دو سال دیگر، چه پنج یا حتی ده سال بعد، ثابت میکنم که عزیز رینگو یک مبارز واقعی است.
او همچنین عملکرد داوری را زیر سؤال برد و مدعی شد بوکسورهای انگلیسی در مسابقات مرتکب خطاهای زیادی میشوند، اما برخورد مشابهی با آنها صورت نمیگیرد. عبدل گفت:
ضربه سبکی به من وارد شد و آن را امتیاز حساب کردند، اما وقتی من ضربه سنگینی زدم، امتیازم را کم کردند و به من اخطار دادند. این تصمیم منصفانه نبود.
این بوکسور اوگاندایی در ادامه حتی مسئله تبعیض را مطرح کرد و افزود:
من یک آفریقایی سیاهپوست هستم و میدانم چه اتفاقی افتاد. همه چیز خواست خداست. نمیدانم چرا مسئولان مسابقه از ادامه این مبارزه میترسیدند.

او همچنین ادعا کرد که برگزارکنندگان ترجیح میدادند نماینده بریتانیا به مراحل بالاتر صعود کند. به گفته عزیز عبدل، اگر او نمیتوانست حریفش را ناکاوت کند، شانسی برای پیروزی نداشت، زیرا مسابقه در خاک بریتانیا برگزار میشد و شرایط به سود بوکسور میزبان بود.
با این حال، مسئولان برگزاری مسابقات و فدراسیون جهانی بوکس میگویند که تاکنون هیچ شکایت رسمی از سوی فدراسیون بوکس اوگاندا یا انجمن بازیهای کشورهای مشترکالمنافع این کشور درباره نتیجه این مسابقه دریافت نکردهاند. طبق مقررات، هرگونه اعتراض باید از طریق همین نهادها ثبت شود. عبدل پیش از مسابقه نیز گفته بود:
همه چیز در دست خداست. شاید من پادشاه جدید اسکاتلند شوم. وقتی وارد این کشور شدم، پرچم اسکاتلند را برافراشتم، چون اینجا را خیلی دوست دارم.

او همچنین درباره نسبت خانوادگیاش با عیدی امین صحبت کرد و گفت نمیخواهد درباره پدربزرگش اظهار نظر منفی یا مثبت داشته باشد. به گفته او، برخی افراد از عیدی امین تعریف میکنند و برخی دیگر انتقاد، اما قضاوت درباره فردی که دیگر زنده نیست و بسیاری از مردم نیز در زمان وقوع آن رویدادها حضور نداشتهاند، کار درستی به نظر نمیرسد.

عیدی امین، افسر نظامی بود که پس از یک کودتا در سال ۱۹۷۱ به عنوان سومین رئیسجمهور اوگاندا انتخاب شد و تا سال ۱۹۷۹ با حکومتی سرکوبگر بر این کشور حکومت کرد. او که به «قصاب اوگاندا» معروف شده بود، در دوران هشتساله حکومتش مسئول کشته شدن شمار زیادی از مردم بود، برآوردها تعداد قربانیان دوران حکومت او را تا حدود ۵۰۰ هزار نفر اعلام کردهاند.
عیدی امین که در طول زندگیاش شش بار ازدواج کرد و گفته میشود که صاحب حدود ۶۰ فرزند بود، علاقه عجبی به فرهنگ اسکاتلند داشت و حتی گاهی لباس سنتی این کشور را میپوشید و نیانبان مینواخت. در سال ۱۹۷۶ نیز خود را «آخرین پادشاه اسکاتلند» نامید، اقدامی که باعث شد تا نام او بیش از پیش در جهان مطرح شود.
در سال ۱۹۹۸ رمانی درباره زندگی عیدی امین و یک پزشک اسکاتلندی خیالی منتشر شد که ترکیبی از واقعیتهای تاریخی و داستانی بود. چند سال بعد نیز هالیوود فیلمی درباره زندگی او ساخت که در آن، فارست ویتاکر نقش امین را بازی کرد و برای این نقش جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را به دست آورد.

با وجود جنایات گسترده دوران حکومتش، عیدی امین هرگز در دادگاه بینالمللی محاکمه نشد و قربانیان و خانوادههای آنها عدالت مورد انتظار خود را دریافت نکردند. او پس از سالها زندگی در تبعید، در اوت ۲۰۰۳ در سن ۷۵ سالگی در شهر جده عربستان سعودی درگذشت. اکنون بیش از نیم قرن پس از دوران قدرت عیدی امین، نوه او یعنی عزیز عبدل تلاش میکند با الهام از پدربزرگش در ورزش بوکس به موفقیت برسد.
اوگاندا تاکنون هشت مدال طلای بوکس در بازیهای کشورهای مشترکالمنافع کسب کرده که سه مورد از آنها در رقابتهای سال ۱۹۷۰ در ادینبرو به دست آمده است. آخرین طلای بوکس این کشور نیز به بازیهای اوکلند ۱۹۹۰ بازمیگردد.
منبع: روزیاتو