«حدید ۱۱۰»، پهپاد رادارگریز ایرانی

پهپاد «حدید ۱۱۰» یکی از دستاوردهای صنعت پهپادی ایران است که توسط سازمان صنایع هوافضای وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح طراحی و ساخته و در جنگ اخیر با آمریکا و اسرائیل وارد چرخه عملیاتی شده است.

 این پهپاد که در دسته پهپادهای رزمی و انتحاری قرار می‌گیرد، نشان‌دهنده پیشرفت‌های چشمگیر متخصصان ایرانی در حوزه طراحی و ساخت هواپیماهای بدون سرنشین با قابلیت‌های رادارگریزی (Stealth) است.

بدنه یکپارچه: این پهپاد دارای بدنه‌ای یکپارچه و بدون پیچ و مهره‌های بیرونی است که سطح مقطع راداری (RCS) آن را به شدت کاهش می‌دهد.

ورودی موتور خاص: ورودی هوا به موتور در بالای بدنه و به صورت S شکل طراحی شده است. این هوشمندی مهندسی باعث می‌شود تیغه‌های موتور که بازتاب‌دهنده قوی امواج رادار هستند، از دید مستقیم رادارهای دشمن پنهان بمانند.

ماده جاذب رادار: بدنه این پهپاد با پوشش‌های خاصی رنگ‌آمیزی شده که امواج رادار را جذب کرده و از بازتاب آن جلوگیری می‌کند.

در اینجا نکات کلیدی و فنی درباره پهپاد حدید ۱۱۰ آورده شده است:

طراحی و ویژگی‌های ظاهری (رادارگریزی)

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های حدید ۱۱۰، طراحی بدنه آن است که با رعایت اصول فناوری پنهان‌کار (Stealth Technology) انجام شده است.

قابلیت‌های پروازی و فنی

موتور: این پهپاد از یک موتور توربوجت قدرتمند (مشابه موتورهای جنگنده‌های کوچک) بهره می‌برد که به آن توانایی پرواز با سرعت بالا می‌دهد.

سرعت: برخلاف بسیاری از پهپادهای ملخی که سرعت کمی دارند، حدید ۱۱۰ یک پهپاد پرسرعت است و می‌تواند با سرعت ۵۱۰ کیلومتر بر ساعت در کوتاه‌ترین زمان به منطقه عملیاتی برسد.

کاربردها: این پهپاد حدود ۳۰ کیلوگرم سرجنگی حمل می‌کند، ۳۵۰ کیلومتر برد دارد و حدود یک ساعت ماندگاری پروازی ارائه می‌دهد و می‌تواند اهداف مهم و نسبتاً نزدیک را به سرعت نابود کند.

اهمیت استراتژیک

معرفی و بهره‌برداری از پهپاد حدید ۱۱۰ نشان می‌دهد که صنعت دفاعی ایران از مرحله تقلید و مهندسی معکوس عبور کرده و به مرحله طراحی و خلق سیستم‌های پیشرفته با فناوری‌های روز دنیا (مانند رادارگریزی) رسیده است. این پهپاد در کنار سایر نمونه‌های ایرانی مانند «شاهد ۱۲۹» و «مهاجر ۶»، زرادخانه پهپادی کشور را تکمیل کرده است.

منبع: خبرآنلاین