تصاویر| مرسدس-بنز آر۱۰۷ اس ال؛ خودروی محبوب بروسلی!

فرادید| مرسدس-بنز آر۱۰۷ اس ال که یک خودروی اسپرت لوکس دو در بود توسط شرکت مرسدس بنز در اشتوتگارت، آلمان، طراحی و تولید شد. این مدل در نمایشگاه خودرو ژنو ۱۹۷۱ معرفی شد و به عنوان نسل سوم سری SL، جانشین سری W113 Pagoda (۱۹۶۳-۱۹۷۱) شد. R107 SL با طراحی کلاسیک (کار فریدریش گایگر)، کیفیت ساخت بالا، و ترکیب راحتی لوکس با عملکرد اسپرت، استاندارد جدیدی برای خودروهای roadster و کوپه لوکس تعیین کرد.

به گزارش فرادید، این سری در قالب‌های roadster (با سقف نرم و هاردتاپ اختیاری) و کوپه (SLC) عرضه شد. مدل‌های شاخص شامل 350SL، 450SL، 280SL، 380SL، 500SL، و 560SL (برای بازار ایالات متحده) بودند. تولید R107 از ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۹ ادامه داشت و حدود ۳۰۰,۱۷۵ دستگاه (۲۳۷,۲۸۷ roadster و ۶۲,۸۸۸ SLC) ساخته شد، که طولانی‌ترین دوره تولید یک مدل مرسدس تا آن زمان بود. قیمت پایه در ۱۹۷۱ از حدود ۱۲,۰۰۰ دلار برای 350SL تا ۲۰,۰۰۰ دلار برای 450SLC بود (معادل حدود ۹۰,۰۰۰ تا ۱۵۰,۰۰۰ دلار در سال ۲۰۲۵ با احتساب تورم). R107 در بازارهای جهانی، به‌ویژه اروپا، ایالات متحده، و خاورمیانه، موفقیت چشمگیری کسب کرد و در میان افراد مشهور مانند بروسلی، الویس پریسلی و سوفیا لورن محبوب بود.

تاریخچه

مرسدس-بنز آر۱۰۷ اس ال برای رقابت با خودروهای لوکس اسپرت مانند Jaguar E-Type، Porsche 911، و Corvette Stingray طراحی شد. توسعه R107 از اواخر دهه ۱۹۶۰ آغاز شد و با هزینه‌ای حدود ۵۵۰ میلیون مارک آلمان (معادل حدود ۱.۶ میلیارد دلار ۲۰۲۵) انجام گرفت. طراحی فریدریش گایگر با خطوط صاف، جلوپنجره کلاسیک مرسدس، و هاردتاپ شیک، ظاهری مدرن و جاودانه ارائه داد. R107 به عنوان جایگزین W113 Pagoda معرفی شد و با تمرکز بر ایمنی (مانند مناطق مچاله‌شونده و ستون A تقویت‌شده) و راحتی لوکس، جایگاه SL را به عنوان یک خودروی اسپرت لوکس تثبیت کرد.

R107 در طول تولید چندین فیس‌لیفت دریافت کرد: در ۱۹۷۴ (بهبود سپرها برای استانداردهای ایالات متحده)، ۱۹۸۰ (موتورهای جدید و گیربکس بهبودیافته)، و ۱۹۸۵ (طراحی داخلی مدرن‌تر). این خودرو در رالی‌های دهه ۱۹۷۰ (مانند رالی Ivory Coast ۱۹۷۳، قهرمانی Björn Waldegård با 450SLC) موفقیت کسب کرد. R107 در فیلم‌ها (مانند American Gigolo، ۱۹۸۰) و سریال‌های تلویزیونی (مانند Dallas) ظاهر شد و نماد سبک زندگی لوکس شد.تولید R107 در ۱۹۸۹ پایان یافت و جای خود را به R129 SL داد.

امروزه، R107 به دلیل طراحی کلاسیک و دوام، در میان کلکسیونرها بسیار ارزشمند است و در حراجی‌ها (مانند RM Sotheby’s ۲۰۲۴) با قیمت‌های ۲۰,۰۰۰ تا ۱۰۰,۰۰۰ دلار (به‌ویژه برای 560SL و 500SL در شرایط بکر) معامله می‌شود. موزه مرسدس-بنز در اشتوتگارت نمونه‌هایی از R107 را به نمایش می‌گذارد.

سیستم (سیستم فنی و مهندسی)

Mercedes-Benz R107 بر پایه شاسی unibody فولادی با تعلیق مستقل طراحی شده بود. ابعاد roadster شامل طول ۴.۳۹ متر (SLC: ۴.۷۵ متر)، عرض ۱.۷۹ متر، ارتفاع ۱.۳۰ متر، و وزن خالی ۱,۵۲۰ تا ۱,۷۵۰ کیلوگرم بود. بدنه از فولاد با پوشش ضدزنگ و رنگ‌های متالیک ساخته شده بود و ضریب درگ آیرودینامیک حدود ۰.۳۸ بود.

انتقال قدرت از طریق گیربکس ۴ سرعته دستی (در 280SL)، ۳ یا ۴ سرعته اتوماتیک، یا ۵ سرعته دستی (در برخی مدل‌ها) به چرخ‌های عقب (rear-wheel drive) انجام می‌شد. سیستم سوخت‌رسانی کاربراتور (Solex در مدل‌های اولیه) یا تزریق مکانیکی Bosch (KE-Jetronic در مدل‌های بعدی) بود. مخزن سوخت ۸۵ لیتری برد را به ۶۵۰-۹۵۰ کیلومتر می‌رساند. مصرف سوخت ۱۲-۱۶ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر بود، با انتشار CO2 حدود ۲۸۰-۳۸۰ گرم بر کیلومتر.

طراحی و آیرودینامیک: طراحی با خطوط صاف، سقف نرم (soft-top) یا هاردتاپ قابل جداشدن، و کروم فراوان بود. تعلیق جلو مستقل دوجناغی (double-wishbone) و عقب مستقل نیمه‌دنباله‌ای (semi-trailing arm) با فنرهای مارپیچ بود. ترمزها دیسکی چهارچرخ (ventilated جلو) با تقویت‌کننده هیدرولیکی بودند. چرخ‌ها ۱۴ یا ۱۵ اینچی (۱۶ اینچی در 560SL) با تایرهای Michelin یا Pirelli بودند. کابین برای ۲ سرنشین با چرم یا MB-Tex، چوب گردو، و داشبورد آنالوگ طراحی شده بود و شامل سیستم صوتی Becker، تهویه دستی/اتوماتیک، و شیشه‌های برقی بود. ایمنی شامل مناطق مچاله‌شونده (crumple zones)، کمربندهای ایمنی سه‌نقطه‌ای، ستون A تقویت‌شده، و رول‌بار داخلی (roll bar) بود.

ایمنی و دوام: R107 با شاسی unibody و فولاد ضدزنگ، دوام استثنایی داشت (تا ۵۰۰,۰۰۰+ کیلومتر با نگهداری مناسب). تست‌های تصادف NHTSA (معادل ۴ ستاره مدرن) ایمنی بالای آن را تأیید کرد. سقف هاردتاپ و رول‌بار، ایمنی را در واژگونی‌ها افزایش می‌داد.

عملکرد

مرسدس-بنز آر۱۰۷ اس ال عملکردی متعادل برای خودروهای اسپرت لوکس دهه ۱۹۷۰-۱۹۸۰ داشت:

• سرعت:
  • 280SL: حداکثر ۱۹۵-۲۰۰ کیلومتر در ساعت (۱۲۱-۱۲۴ مایل در ساعت).
  • 350SL: حداکثر ۲۱۰-۲۱۵ کیلومتر در ساعت.
  • 450SL/SLC: حداکثر ۲۱۵-۲۲۰ کیلومتر در ساعت.
  • 380SL: حداکثر ۲۰۵-۲۱۰ کیلومتر در ساعت.
  • 500SL: حداکثر ۲۲۵-۲۳۰ کیلومتر در ساعت.
  • 560SL: حداکثر ۲۲۰-۲۲۵ کیلومتر در ساعت.
• شتاب:
  • 280SL: ۰ تا ۱۰۰ در ۹.۵-۱۰ ثانیه.
  • 350SL: ۰ تا ۱۰۰ در ۸.۸ ثانیه.
  • 450SL/SLC: ۰ تا ۱۰۰ در ۸.۵-۸.۸ ثانیه.
  • 380SL: ۰ تا ۱۰۰ در ۹.۰-۹.۵ ثانیه.
  • 500SL: ۰ تا ۱۰۰ در ۷.۵-۷.۸ ثانیه.
  • 560SL: ۰ تا ۱۰۰ در ۷.۷ ثانیه.
• برد: ۶۵۰-۹۵۰ کیلومتر با مخزن ۸۵ لیتری.
• نرخ صعود: توانایی صعود شیب‌های ۳۰-۳۵% با بار کامل.
• فاصله توقف: توقف از ۱۰۰ به ۰ در حدود ۴۱-۴۴ متر.

R107 در جاده‌های هموار و مسیرهای پرپیچ‌وخم عملکردی نرم و دقیق ارائه می‌داد. مدل‌های V8 (مانند 500SL) با گشتاور بالا (تا ۴۰۰ نیوتن‌متر) شتاب قوی برای سبقت فراهم می‌کردند. تعلیق مستقل و مرکز ثقل پایین، هندلینگ خوبی (شتاب جانبی ۰.۸۵ g در تست‌های Road & Track ۱۹۷۵) ایجاد می‌کرد. در رالی‌ها، 450SLC با موفقیت‌هایی (مانند رالی Ivory Coast ۱۹۷۳) نشان‌دهنده قابلیت‌های اسپرت بود. در مقایسه با Jaguar XJS (سرعت ۲۴۰ کیلومتر در ساعت، ۰-۱۰۰ در ۷.۶ ثانیه)، R107 کندتر اما لوکس‌تر و راحت‌تر بود.

خودروی R107 SL با فناوری‌های پیشرو (مانند تزریق سوخت، رول‌بار، و مناطق مچاله‌شونده) و دوام استثنایی، استانداردهای خودروهای اسپرت لوکس را بازتعریف کرد. این خودرو در رویدادهای کلاسیک مانند Pebble Beach Concours d’Elegance و Goodwood Festival of Speed شرکت می‌کند و در بازار کلکسیونرها، به‌ویژه 560SL و 500SL، بسیار ارزشمند است. موزه مرسدس-بنز در اشتوتگارت و مجموعه‌های خصوصی نمونه‌هایی از R107 را حفظ کرده‌اند، که جایگاه آن را به عنوان یکی از نمادهای طراحی و مهندسی دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ تثبیت کرده است.