کشف ابرسازه پنهان در قلب گواتمالا | مایاها چگونه جهان را فریب دادند؟

آیا ممکن است یک امپراتوری عظیم با میلیون‌ها نفر جمعیت، قرن‌ها درست جلوی چشم ما پنهان شده باشد؟ یافته‌های جدید نشان می‌دهد آنچه ما تا امروز «جنگل‌های بکر و دست‌نخورده» می‌نامیدیم، در واقع پوششی سبز بر روی پیشرفته‌ترین شهرهای باستانی جهان بوده است.

باستان‌شناسان با استفاده از فناوری انقلابی «لیدار»، موفق شدند از میان پوشش گیاهی غیرقابل‌نفوذ گواتمالا عبور کرده و بقایای بیش از ۶۰ هزار سازه پنهان را شناسایی کنند. این کشف ثابت می‌کند که تمدن مایا بسیار بزرگ‌تر، پیچیده‌تر و پرجمعیت‌تر از تمام تخمین‌های قبلی مورخان بوده است.

‌معمای جاده‌های معلق

‌برای قرن‌ها، تصور می‌شد تمدن مایا شامل شهرهایی پراکنده و منزوی بوده که توسط جنگل‌هایی بی‌انتها از هم جدا شده بودند. اما حالا، یک نقشه دیجیتالی جدید که با تابش میلیاردها پرتو لیزر به‌دست‌آمده، حقیقتی باورنکردنی را فاش کرده است: جنگل‌های گواتمالا در واقع یک کلان‌شهر به‌هم‌پیوسته بوده‌اند.

محققان با حذف مجازی درختان از نقشه‌ها، با اهرام، قلعه‌های نظامی و جاده‌های عریضی روبه‌رو شدند که مایل‌ها امتداد داشتند. این شهرها مجهز به سیستم‌های کشاورزی صنعتی و کانال‌های انتقال آب بودند که نشان می‌دهد این منطقه زمانی میزبان جمعیتی بالغ بر ۱۰ تا ۱۵ میلیون نفر بوده است. اما سوال بزرگ اینجاست: چگونه چنین تمدن عظیمی که زمین را این‌گونه تسخیر کرده بود، ناگهان در سکوت جنگل محو شد؟

‌ پایان فرضیه جنگل‌های بکر

‌فناوری لیدار (LiDAR) در واقع یک معجزه برای باستان‌شناسی مدرن است. هواپیماهای مجهز به این سنسور، در هر ثانیه صدها هزار پالس نوری به سمت زمین می‌فرستند. این نورها از لای جرز برگ‌ها عبور کرده و پس از برخورد به سازه‌های سنگی، تصویری دقیق و سه‌بعدی از زمین می‌سازند. با این روش، سازه‌هایی که هزاران سال زیر ریشه‌های درختان غول‌پیکر مدفون بودند، مثل روز روشن جلوی چشم دانشمندان ظاهر شدند.

‌بزرگراه‌هایی در دل باتلاق

‌ به گزارش سایت National Geographic Science یکی از شگفت‌انگیزترین بخش‌های این کشف، پیداشدن جاده‌های مرتفع و پهنی است که شهرهای مختلف را به هم متصل می‌کردند. این جاده‌ها که بالاتر از سطح زمین و باتلاق‌ها ساخته شده بودند، نشان‌دهنده یک سیستم حمل‌ونقل و تجارت بسیار پیشرفته هستند. این یعنی مایاها نه‌تنها ستاره‌شناسان خوبی بودند، بلکه مهندسان راه و ساختمان نابغه‌ای بودند که توانستند سخت‌ترین شرایط محیطی را برای ساخت یک شبکه اقتصادی یکپارچه به‌زانو درآورند.

‌ آمادگی برای جنگ‌های بزرگ

‌برخلاف تصورات قبلی که مایاها را مردمی صلح‌طلب و مشغول به عبادت می‌دانست، کشف سنگرهای دفاعی، دیوارهای حفاظتی و برج‌های دیده‌بانی نشان می‌دهد که آن‌ها به‌شدت درگیر جنگ‌های سازمان‌یافته بوده‌اند. پیداشدن این استحکامات نظامی در ابعاد وسیع، حکایت از رقابت‌های سنگین بر سر منابع و قدرت دارد که احتمالاً یکی از دلایل فروپاشی نهایی این تمدن بوده است.

‌ این یافته جدید نشان می‌دهد هنوز شهرهای بسیاری در سراسر جهان منتظرند تا با تکنولوژی‌های جدید، دوباره به نقشه تاریخ بازگردند. مایاها از بین نرفته‌اند؛ آنها فقط در انتظار چشمانی بودند که بتواند از میان شاخ‌وبرگ درختان، شکوه پنهانشان را دوباره ببیند.

منبع: همشهری