کشف جواهرات طلایی 3500 ساله در جزیرۀ یونانی
یک مجموعه چشمگیر از جواهرات طلای عصر مفرغ که حدود ۳۵۰۰ سال قدمت دارد، در محوطه کولونا در جزیره اگینا کشف شده و اطلاعات تازهای درباره هویت نخبگان، شبکههای تجاری و آیینهای تدفین در جهان باستانی اژه در اختیار پژوهشگران قرار میدهد. این کشف که توسط وزارت فرهنگ یونان اعلام شده، به نیمه نخست هزاره دوم پیش از میلاد تعلق دارد و از نظر سبک، احتمالاً با یکی از بحثبرانگیزترین گنجینههای پیشاتاریخی اروپا ارتباط دارد.
فرادید| این آثار در جریان فصل کاوش سال ۲۰۲۵، به سرپرستی دانشگاه سالزبورگ و با همکاری مؤسسه باستانشناسی اتریش و مقامات باستانشناسی یونان به دست آمدهاند.
به گزارش فرادید؛ این اشیا درون یک سازه سنگی بزرگ، در کنار دیوار دفاعی یک سکونتگاه متعلق به عصر مفرغ میانه کشف شدند؛ منطقهای که اغلب از آن با عنوان «حومه درونی» یاد میشود. با وجود آنکه لایههای باستانشناسی این بخش در زمانی نامشخص دچار اختلال شدهاند، مجموعه اشیا بهطرزی قابل توجه یکدست و هماهنگ است.
باستانشناسان آویزهای طلایی، مهرهها و زیورآلات نازک ورقهای را در کنار مهرههایی از سنگ عقیق سرخ کشف کردند که بهاحتمال زیاد همگی متعلق به یک گردنبند یا زیور آویخته واحد بودهاند. وضعیت نگهداری این مجموعه بسیار عالی است و نشان میدهد که اشیا بهسرعت دفن شده و تا زمان کاوش اخیر تقریباً دستنخورده باقی ماندهاند.
در کنار این مجموعه، قطعاتی از ابزارهای مسی و یک سنجاق فلزی نیز به دست آمده است. با وجود نشانههای قوی، هنوز هیچ آرامگاه سالمی در این محل شناسایی نشده است. این مسئله در باستانشناسی اژه غیرعادی نیست، زیرا اغلب دخالتهای بعدی یا غارتهای باستانی، شواهد مستقیم تدفین را از بین میبرند. پژوهشگران احتمال میدهند این جواهرات در اصل بخشی از یک مجموعه تدفینی در عصر مفرغ میانه بوده که برای همراهی فردی با جایگاه اجتماعی بالا در نظر گرفته شده است. با این حال، نبود بقایای انسانی یا ساختار مشخص قبر باعث میشود تفسیر این اشیا با احتیاط بیشتری انجام شود و بیشتر بر مقایسه و زمینه کلی تکیه داشته باشد.
این کشف بار دیگر توجهها را به «گنجینه اگینا» جلب کرده است؛ مجموعهای از زیورآلات پیشاتاریخی که گمان میرود از همین جزیره به دست آمده و اکنون در موزه بریتانیا نگهداری میشود. شباهتهای ظاهری، بهویژه در آویزهای دیسکیشکل، نشاندهنده وجود سنتی مشترک در هنر و نمادپردازی است و این فرض را تقویت میکند که اگینا نقش مهمی در شبکههای تبادل منطقهای اژه داشته و صرفاً یک سکونتگاه حاشیهای نبوده است.
