ترومن از جزئیات پروژه دستیابی به بمب اتمی آگاه شد؛ ۵ اردیبهشت ۱۳۲۴
در ۲۵ آوریل ۱۹۴۵ [۵ اردیبهشت ۱۳۲۴]، رئیسجمهور هری اس. ترومن از جزئیات کامل پروژه منهتن باخبر میشود؛ پروژهای که در آن دانشمندان در تلاشاند اولین بمب اتمی را بسازند. این اطلاعات تصمیمی سرنوشتساز را پیش روی ترومن قرار داد: اینکه آیا از نخستین سلاح کشتار جمعی جهان استفاده کند یا نه.
وقتی رئیسجمهور روزولت در ۱۲ آوریل ۱۹۴۵ [۲۳ فروردین ۱۳۲۴] درگذشت، ترومن بلافاصله سوگند ریاستجمهوری یاد کرد و اندکی بعد، استیمسون او را از سلاحی تازه و هولناک که توسط فیزیکدانان در نیومکزیکو در حال توسعه بود آگاه کرد.
در ۲۵ آوریل ۱۹۴۵ [۵ اردیبهشت ۱۳۲۴]، رئیسجمهور هری اس. ترومن از جزئیات کامل پروژه منهتن باخبر میشود؛ پروژهای که در آن دانشمندان در تلاشاند اولین بمب اتمی را بسازند. این اطلاعات تصمیمی سرنوشتساز را پیش روی ترومن قرار داد: اینکه آیا از نخستین سلاح کشتار جمعی جهان استفاده کند یا نه.
توسعه مخفیانه بمب اتمی در آمریکا در سال ۱۹۳۹ با حمایت رئیسجمهور وقت، فرانکلین روزولت، آغاز شد. این پروژه آنقدر محرمانه بود که روزولت حتی معاون رئیسجمهور، ترومن، را نیز از وجود آن باخبر نکرد. (درواقع، زمانی که تحقیقات سناتوری ترومن در سال ۱۹۴۳ درباره هزینههای تولید جنگی باعث شد او درباره کارخانهای مشکوک در مینیاپولیس سؤال کند - کارخانهای که به طور محرمانه با پروژه منهتن مرتبط بود - ترومن تماس تلفنی تندی از سوی وزیر جنگ روزولت، هری استیمسون، دریافت کرد که به او هشدار میداد بیشتر در این باره پرسوجو نکند.)
وقتی رئیسجمهور روزولت در ۱۲ آوریل ۱۹۴۵ [۲۳ فروردین ۱۳۲۴] درگذشت، ترومن بلافاصله سوگند ریاستجمهوری یاد کرد و اندکی بعد، استیمسون او را از سلاحی تازه و هولناک که توسط فیزیکدانان در نیومکزیکو در حال توسعه بود آگاه کرد. ترومن همان شب در دفتر خاطراتش نوشت که به او اطلاع داده شده است ایالات متحده در حال تکمیل ماده منفجرهای است که قدرتی دارد که میتواند تمام جهان را نابود کند.
در ۲۵ آوریل [۵ اردیبهشت ۱۳۲۴]، استیمسون و ژنرال ارتش که مسئول پروژه بود، لزلی گرووز، پروندهای پر از گزارشها و جزئیات مربوط به پروژه منهتن را نزد ترومن آوردند. آنها به ترومن گفتند با وجود اینکه ایالات متحده تنها کشوری است که منابع لازم برای ساخت این بمب را دارد - و بنابراین نگرانیها درباره نزدیک بودن آلمان به ساخت این سلاح برطرف شده است - اما روسها ممکن است ظرف چهار سال به سلاح اتمی دست پیدا کنند.
آنها درباره این موضوع بحث کردند که آیا این اطلاعات باید با متحدان به اشتراک گذاشته شود یا نه و اگر بله، با کدام متحدان، و همچنین اینکه این سلاح جدید چگونه بر تصمیمهای سیاست خارجی آمریکا تأثیر خواهد گذاشت. ترومن ادامه پروژه را تأیید کرد و با تشکیل یک کمیته موقت که به رئیسجمهور درباره استفاده از این سلاح مشاوره دهد، موافقت کرد.
با وجود اینکه جنگ در اروپا در مه ۱۹۴۵ پایان یافت، استیمسون به ترومن توصیه کرد که این بمب میتواند برای ترساندن رهبر شوروی، ژوزف استالین، و واداشتن او به محدود کردن گسترش کمونیسم در اروپای شرقی پس از جنگ مفید باشد.
در ۱۶ ژوئیه [۲۱ تیر ۱۳۲۴] گروهی از دانشمندان در ایستگاه پژوهشی آلاموگوردو در نیومکزیکو نخستین بمب اتمی را با موفقیت منفجر کردند. ترومن در ۳۱ ژوئیه ۱۹۴۵ [۹ مرداد ۱۳۲۴] دستور دستنویسی به استیمسون داد تا آن را در زمان آمادگی منتشر کند، اما نه زودتر از دوم اوت [۱۱ مرداد].
نخستین بمب در ۶ اوت ۱۹۴۵ [۱۵ مرداد ۱۳۲۴] بر فراز هیروشیما منفجر شد و بمب دوم در ۹ اوت [۱۸ مرداد ۲۴] بر ناگازاکی انداخته شد. ژاپن بهسرعت تسلیم شد. با وجود اینکه از سال ۱۹۴۵ تاکنون کشورهای دیگری نیز سلاحهای اتمی و فناوری هستهای توسعه دادهاند، ترومن همچنان تنها رهبر جهان است که تاکنون از بمب اتمی علیه دشمن استفاده کرده است.
منبع: خبرآنلاین