عکس| مردی که با هولوگرام در مراسم ختم خودش شرکت کرد

وقتی بیل، همسر پم کرونرات، سال گذشته پس از نزدیک به ۶۰ سال زندگی مشترک درگذشت، او می‌دانست چه می‌خواهد بکند، اما دقیقا نمی‌دانست چگونه می‌خواهد این کار را انجام دهد.

پم می‌گوید که به همسرش قول یک مراسم یادبود فوق‌العاده را داده بوده است، اما چیزی که او انتظار نداشت، این بود که عمل به این قول، او را به دنیای هولوگرام‌ها، فناوری‌ای که بیشتر با افراد مشهور مرتبط است تا مراسم یادبود در مناطق روستایی آمریکا، هدایت کند.

به نقل از بی‌بی‌سی، پم، ۷۸ ساله، در وناتچی واشنگتن زندگی می‌کند. او که خود را علاقه‌مند به فناوری می‌داند، می‌گوید که دیدگاهش تحت تأثیر شغلی است که به روزهای اولیه اینترنت برمی‌گردد.

چند سال پیش، هنگام سخنرانی در یک کنفرانس پزشکی، پزشکی را تماشا کرد که به صورت یک هولوگرام تمام بدن به صورت زنده در سراسر ایالات متحده پخش می‌شد. او گفت: کاملاً تحت تأثیر قرار گرفتم. این خاطره با من ماند.

پس از مرگ بیل، خاطره‌اش بازگشت. پم شروع به فکر کردن کرد که آیا می‌توان از همین فناوری برای مراسم یادبود استفاده کرد یا خیر. یافتن کمک چالش‌برانگیز بود. پم می‌خواست سریع اقدام کند، اما بسیاری از شرکت‌هایی که با آنها تماس گرفت یا خیلی گران بودند یا علاقه‌ای به انجام این کار نداشتند. در نهایت، او با پروتو هولوگرام و هایپررئال، دو شرکتی که با فناوری هولوگرام و آواتار کار می‌کنند، تماس گرفت. پم نگرانی‌هایش را با آنها در میان گذاشت.

او به بیل قول داده بود که ۲۰۰۰ دلار برای مراسم او خرج کند، اما با جاه‌طلبانه‌تر شدن کار، این رقم به سرعت افزایش یافت. پم گفت که مبلغ نهایی احتمالا حداقل ۱۰ تا ۱۵ برابر طرح اولیه‌اش بوده است.

پروتو هولوگرام

در سال‌های اخیر، چندین فناوری ظهور کرده‌اند که به افراد اجازه می‌دهند پس از مرگ، با ضبط پاسخ به سؤالات از قبل و انتخاب کلیپ‌های مرتبط، صحبت کنند.

رمینگتون اسکات، بنیانگذار هایپررئال، می‌گوید رویکرد شرکتش متفاوت است. او گفت: این سیستم‌ها معنادار هستند، اما از مطالب از پیش ضبط شده استفاده می‌کنند یا محتوایی تقریبی تولید می‌کنند.

اسکات گفت کاری که شرکتش انجام می‌دهد ضبط جامع شباهت، صدا، حرکت و اجرا برای خلق چیزی است که افرادی که فرد را می‌شناختند، بلافاصله آن را تشخیص دهند. برای پروژه پم، از آنجا که بیل قبلاً فوت کرده بود، امکان ضبط زنده وجود نداشت. در عوض، پم خودش فیلمنامه را با الهام از ۶ دهه زندگی مشترک می‌نوشت. پم می‌گوید چالش‌برانگیزترین بخش، صدا بود.

بیل مردی آرام و کم‌حرف بود و به تازگی صدای او ضبط شده بود، اما صدای قدیمی‌تر قوی‌تر به نظر می‌رسید؛ صدای ضبط شده‌ جدید، نشان‌دهنده‌ سلامت ضعیف‌تر او بود. مهندسان برای یافتن تعادل تلاش کردند، چیزی که اعضای خانواده آن را تشخیص دهند، حتی اگر بی‌نقص نبود.

در مراسم یادبود، حدود ۲۰۰ نفر جمع شدند. اکثر آنها نمی‌دانستند چه اتفاقی قرار است بیفتد. وقتی هولوگرام بیل، در اندازه واقعی و از کمر به بالا، روی صفحه نمایش ظاهر شد و مستقیما رو به حضار صحبت می‌کرد، واکنش فوری بود. هولوگرام بیل توضیح داد: قبل از اینکه کسی گیج شود، من امروز واقعا اینجا نیستم. پم می‌گوید: مردم مبهوت بودند. برخی واقعا نمی‌توانستند بفهمند که چگونه این اتفاق می‌افتد.

هولوگرام فقط یک سخنرانی از پیش آماده شده ارائه نداد. همچنین در یک پرسش و پاسخ صحنه‌ای شرکت کرد که برادرزاده بیل به عنوان مجری آن عمل می‌کرد.

هولوگرام حتی به شوخی گفت که ازدواج با پم با وجود استرسش بهترین تصمیمی بوده که تا به حال گرفته است. چندین نفر از شرکت‌کنندگان معتقد بودند که این تبادل به صورت زنده اتفاق افتاده است. یکی از پسران پم فقط متوجه یک نکته کوچک شد. او گفت: صدای او کمی نامفهوم است. پم با دقت تأکید می‌کند که هولوگرام جایگزین شوهرش یا غم و اندوه او نشده است.

او گفت: مثل نگاه کردن به عکس‌ها یا ویدیوهای قدیمی است. خسته‌کننده نمی‌شود. وقتی درد می‌کشید، به شما کمک می‌کند احساس کنید که آن شخص هنوز در کنار شماست. هفت ماه گذشته است، او هنوز هم فایل ضبط شده را تماشا می‌کند. یک لحظه، به طور خاص، با او مانده است و آن زمانی است که هولوگرام می‌گوید: دوستت دارم. پم می‌گوید: این برای من خیلی معنی دارد.

میزان احتیاط

کارشناسان به نگرانی‌های اخلاقی در مورد چنین فناوری از جمله سوءاستفاده از افراد داغدار، اشاره می‌کنند.

دکتر الین کاسکت، روانشناس سایبری و استاد مدعو در مرکز مرگ و جامعه در دانشگاه بث، می‌گوید: این خطر وجود دارد که غم و اندوه را به مشکلی که باید حل شود و علاوه بر این به مشکلی با یک راه حل فناورانه، تبدیل کند. او افزود: اگر فردی که داغدار است بخواهد از بقایای دیجیتال برای یادآوری عزیز خود استفاده کند، این غم و اندوه اوست و ما نباید نیازها و ترجیحات دیگران را در عزاداری زیر سؤال ببریم یا مورد انتقاد قرار دهیم.

از نظر من، مشکل امروز، پلتفرمی شدن غم و اندوه است. داده‌سازی مردگان ما، کالایی کردن آنها، تنظیم حضور آنها در زندگی ما و وابسته کردن عزاداران از نظر مالی و روانی به پلتفرم‌هایی که آنها را احیا و اسکان می‌دهند.

به گفته دکتر جنیفر سیرنز، از مرکز اعتماد دیجیتال، این شیوه‌ها نیاز به درجه‌ای از احتیاط دارند به ویژه در تشخیص اینکه چگونه غم و اندوه و اشتیاق می‌تواند افراد را آسیب‌پذیر کند. بنابراین، آنچه مهم است نحوه استفاده از این فناوری‌ها است. به عنوان اشکالی از یادبود و نه به عنوان جایگزینی برای افراد از دست رفته و در حالت ایده‌آل با رضایت شخصی که تصویر یا داده‌های او استفاده می‌شود.

پم درک می‌کند که ایده هولوگرام یک عزیز فوت شده ممکن است برای برخی نگران‌کننده باشد. برای او، این موضوع هرگز به خاطر نمایش یا تازگی نبود.

همانطور که فناوری همچنان به تغییر شکل نحوه ارتباط ما ادامه می‌دهد، داستان پم سؤالات دشواری را نه تنها در مورد آنچه ممکن است، بلکه در مورد آنچه درست به نظر می‌رسد، مطرح می‌کند.

منبع: ایسنا