دستهای کُشنده؛ آغاز یک پایان تلخ
در دنیای حیات وحش، هر حرکت و هر تصمیم انسان میتواند تاثیرات بزرگی داشته باشد. یکی از این اقدامات که بهظاهر بیضرر به نظر میرسد، نوازش نوزادان حیات وحش است؛ اما این عمل در واقع تهدیدی جدی برای بقای گونهها و زندگی حیوانات وحشی به شمار میرود.
دستهایی که با گمان محبت به سوی طبیعت دراز میشوند در واقع خطری مرگبار برای حیوانات بیدفاع به ارمغان میآورند و نوازش و لمسهای بیدریغ نوزادان حیات وحش از سوی انسانها نه تنها به زندگی حیات وحش آسیب میزند، بلکه شانس بقا را از آنها میگیرد.
در دنیای حیات وحش، هر حرکت و هر تصمیم انسان میتواند تاثیرات بزرگی داشته باشد. یکی از این اقدامات که بهظاهر بیضرر به نظر میرسد، نوازش نوزادان حیات وحش است؛ اما این عمل در واقع تهدیدی جدی برای بقای گونهها و زندگی حیوانات وحشی به شمار میرود.
در حالی که طبیعتگردان و دوستداران حیات وحش به شدت از زیباییهای طبیعت و موجودات آن شگفتزده میشوند، این محبتهای ناآگاهانه میتواند به بدترین شکل ممکن برای حیات وحش تمام شود.
خطرات دستهای بیخبر
وقتی یک طبیعتگرد یا فردی، نوزاد حیوان وحشی را میبیند که بهتنهایی در طبیعت رها شده، بر اساس احساسات خود ممکن است دست به نوازش او بزند، شاید در ابتدا به نظر برسد که این محبت برای نوزاد ضرری ندارد، اما در حقیقت این کار میتواند موجب مرگ او شود.
نوازش های کشنده نهتنها بقا و سلامت نوزادان حیات وحش را تهدید میکند بلکه به کل اکوسیستم آسیب میزند
زمانی که بوی انسان در بدن نوزاد حیات وحش مینشیند، مادر از پذیرفتنش خودداری کند، در این شرایط، نوزاد بیپناه و تنها میماند و به علت ناتوان بودن در یافتن غذا بهزودی از چرخه طبیعی زندگی خارج میشود.
همچنین، برخی از طبیعتگردان که بهاشتباه تصور میکنند نوزاد گم شده یا رها شده است، حیوان را با خود به خانه میبرند یا به محیطزیست تحویل میدهند.
این اقدام نیز نهتنها برای نوزاد وحش فاجعهآمیز است، بلکه بهطور عمده باعث میشود که این حیوان دیگر نتواند به طبیعت بازگردد.

تهدیدی برای بقای گونهها
طبق گفته کارشناسان، زمانی که نوزاد حیات وحش از مادر خود جدا میشود، توانایی بازگشت به طبیعت را از دست میدهد.
از این رو، درصد بالایی از نوزادانی که بهطور نادرست دستخوردهاند، میمیرند یا از چرخه طبیعی حیات خارج میشوند.
درصد بالایی از نوزادانی که بهطور نادرست دستخوردهاند، میمیرند
طبق تحقیقات، این نوزادان که بوی انسان به خود میگیرند، حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد احتمال مرگ دارند.
مدیرکل حفاظت محیطزیست خراسانشمالی در این زمینه اظهار میکند: نوازش نوزادان حیات وحش و یا حتی جابهجایی آنها با دستهای انسانی، برای این موجودات وحشی تهدیدی جدی محسوب میشود.
رضا شکاریان به طبیعتگردان هشدار میدهد که باید از دست زدن به نوزادان حیات وحش خودداری کنند و تنها به طبیعتمحیطان اطلاع دهند تا از بروز چنین مشکلاتی جلوگیری شود.
در بسیاری از موارد، مادر نوزاد حیات وحش بهطور موقت برای جستجوی غذا یا بهمنظور دور کردن خطر از فرزند خود، از نوزاد دور میشود و بهزودی بازمیگردد.
اما نوازشها و دخالتهای انسانی میتواند این روند را مختل کرده و باعث ایجاد استرس در مادر و نوزاد شود. این دخالتها بهویژه در دورههای زادآوری که بهطور ویژه در طبیعت حساس است، باعث به خطر افتادن حیات وحش و انقراض برخی گونهها میشود.

دستهای اشتباه، پیامدهای جدی
از این رو، آگاهی بیشتر و مراقبتهای ویژه در زمینه حفاظت از حیات وحش و طبیعت در این دوران الزامی است.
همه ما باید بدانیم که نوازشهای بیجا و محبتهای ناآگاهانه بهسادگی میتواند پیامدهای جبرانناپذیری داشته باشد. این دستهای کشنده نهتنها بقا و سلامت نوزادان حیات وحش را تهدید میکند بلکه به کل اکوسیستم آسیب میزند.
در این میان، مسوولان و محیطبانان نیز در تلاشاند تا با آموزش و آگاهیرسانی به گردشگران و طبیعتگردان، از تهدیدهای بیرحم علیه حیات وحش جلوگیری کنند.
مهمتر از همه، باید در نظر داشت که طبیعت و حیات وحش برای رشد و بقای خود به حمایت و احترام انسانها نیاز دارند و این تنها با درک و حفظ فاصله طبیعی ممکن خواهد بود.
خراسان شمالی با گونههای جانوری متنوع خود، از جمله یوزپلنگ آسیایی، بالابان، هوبره و کبک دری که در معرض خطر انقراض قرار دارند، نیازمند توجه ویژه و اقدامات حفاظتی بیشتر است. در این راستا، رعایت اصول حفاظت محیطزیست و حفظ دستنخورده طبیعت از سوی مردم و گردشگران ضروری به نظر میرسد.
منبع: ایرنا