۳۰ کشوری که بزرگترین صادرکنندگان مواد غذایی در جهان هستند + اینفوگرافی

تنها ۱۰ کشور نزدیک به نیمی از صادرات مواد غذایی جهان را به خود اختصاص داده‌اند.

ایالات متحده، برزیل و کانادا بر تجارت جهانی محصولات کشاورزی تسلط دارند.

چین مقادیر عظیمی غذا تولید می‌کند، اما بیشتر آن را در داخل مصرف می‌کند.

صادرات مواد غذایی به یکی از شفاف‌ترین معیارهای قدرت اقتصادی جهانی تبدیل شده است.

این نمودار ۳۰ صادرکننده بزرگ مواد غذایی در جهان را با استفاده از داده‌های سازمان تجارت جهانی ترسیم می‌کند. در مجموع، این کشورها بیش از ۸۰ درصد از بازار ۱.۵ تریلیون دلاری صادرات محصولات کشاورزی جهان را در اختیار دارند.

این داده‌ها همچنین نشان می‌دهند که عرضه جهانی غذا تا چه حد متمرکز است. در حال حاضر گروه نسبتاً کوچکی از کشورها نقشی فراتر از انتظار در تغذیه جهان ایفا می‌کنند که با افزایش هزینه‌های حمل و نقل، قیمت کود و تنش‌های ژئوپلیتیکی، تجارت محصولات کشاورزی را به موضوعی استراتژیک‌تر تبدیل کرده است.

۳۰ صادرکننده برتر مواد غذایی جهان

در حال حاضر گروه نسبتاً کوچکی از کشورها بخش عظیمی از غذای مورد معامله در جهان را تأمین می‌کنند. ۱۰ صادرکننده اول به تنهایی نزدیک به نیمی از صادرات جهانی محصولات کشاورزی را به خود اختصاص داده‌اند که این امر به تعداد انگشت‌شماری از اقتصادها تأثیر شگرفی بر قیمت‌های جهانی غذا و زنجیره‌های تأمین می‌بخشد.

قاره آمریکا هسته مرکزی سیستم تجارت جهانی غذا را تشکیل می‌دهد. ایالات متحده، برزیل، کانادا و مکزیک در مجموع نزدیک به ۳۰ درصد از صادرات محصولات کشاورزی جهان را به خود اختصاص می‌دهند که همه موارد از غلات و گوشت گرفته تا مواد غذایی فرآوری شده و دانه‌های روغنی را در بر می‌گیرد.

در همین حال، چندین اقتصاد پرجمعیت رتبه‌ای پایین‌تر از حد انتظار دارند. چین با وجود اینکه بزرگترین تولیدکننده محصولات کشاورزی جهان است، از نظر ارزش صادرات بسیار عقب‌تر از ایالات متحده و برزیل قرار دارد که نشان‌دهنده میزان بالای مصرف داخلی این کشور است.

اقتصادهای آسیا-پاسیفیک نقش‌های تخصصی ایفا می‌کنند

در حالی که قاره آمریکا بر ارزش کل صادرات مسلط است، چندین اقتصاد در منطقه آسیا-پاسیفیک نقش‌های حیاتی در زنجیره‌های تأمین محصولات کشاورزی خاص ایفا می‌کنند.

استرالیا به دلیل صادرات عمده گوشت گاو، گندم و جو در زمره بزرگترین صادرکنندگان غذا در جهان قرار دارد که آن را به یک تأمین‌کننده مهم در سراسر آسیا تبدیل می‌کند. در همین حال، اندونزی یک قدرت جهانی در صادرات روغن نخل (پالم) است که یکی از پرکاربردترین ترکیبات غذایی در جهان محسوب می‌شود.

این کشورها در کنار هم نشان می‌دهند که تجارت جهانی غذا نه تنها به مقیاس کشاورزی، بلکه به تخصص منطقه‌ای نیز بستگی دارد.

اروپا همچنان یک قدرت صادرات مواد غذایی باقی مانده است

بزرگترین صادرکنندگان مواد غذایی در اروپا نه بر سر مقیاس، بلکه بیشتر بر سر تخصص، بهره‌وری و محصولات کشاورزی با ارزش افزوده بالا رقابت می‌کنند.

در این میان هلند به طور ویژه متمایز است. علی‌رغم وسعت کم، این کشور به دلیل کشاورزی بسیار کارآمد، کشت گلخانه‌ای پیشرفته و نقش خود به عنوان یک هاب تجاری بزرگ برای اروپا، در رتبه یازدهمین صادرکننده بزرگ غذا در جهان قرار دارد. فرانسه و آلمان نیز از طریق صادرات محصولات متنوع، از غلات و لبنیات گرفته تا غذاهای فرآوری شده و نوشیدنی‌ها، همچنان پیشروان جهانی هستند.

اروپا در مجموع جنبه دیگری از تجارت جهانی غذا را برجسته می‌کند: تسلط تنها به اندازه زمین‌های کشاورزی نیست، بلکه به لجستیک، فناوری و زیرساخت‌های زنجیره تأمین نیز مربوط می‌شود.

چرا صادرات مواد غذایی استراتژیک‌تر می‌شود

اختلالات اخیر در حمل و نقل و هزینه‌های بالاتر انرژی، فشار را بر زنجیره‌های تأمین جهانی غذا افزایش داده است. از آنجایی که کشاورزی به شدت به سوخت، کود و شبکه‌های حمل و نقل کالا وابسته است، بی‌ثباتی ژئوپلیتیکی می‌تواند به سرعت هزینه‌های تولید و جابه‌جایی را در سراسر جهان افزایش دهد.

این پویایی در حال افزایش اهمیت استراتژیک صادرکنندگان بزرگ غذا مانند ایالات متحده، برزیل، کانادا و استرالیا است که مقیاس و زیرساخت لازم برای باقی ماندن به عنوان تأمین‌کنندگان قابل اعتماد در دوره‌های اختلال را دارا هستند.

منبع: روزیاتو