کشف دو سکۀ طلایی در محل یکی از بزرگترین گنج‌های انگلستان

فرادید| این دو سکه به مجموعه ۹۳۳ سکه‌ای خواهند پیوست که در سال ۲۰۲۰ کشف شدند و قرار است برای نخستین بار از ماه ژوئیه در موزه به نمایش گذاشته شوند.

به گزارش فرادید؛ کلر ویلتس متصدی موزه گفت هدف از دفن این گنجینه همچنان ناشناخته است، اما احتمال دارد این سکه‌ها به عنوان پیشکشی برای خدایان یا به عنوان خراجی برای جولیوس سزار دفن شده باشند.

کارشناسان برای حل این معما، حفاری تازه‌ای را به مؤسسه Archaeology South-East سپردند. هدف از این کاوش، یافتن سرنخ‌هایی درباره نحوه دفن این گنجینه بود.

یک گروه دو نفره، گودالی به ابعاد دو متر در دو متر حفر کرد تا شواهد بیشتری درباره محل دفن سکه‌ها به دست آورد. در میانه حفاری، راب کالوم، باستان‌شناس ارشد، دو سکه جدید را از میان گل و لای بیرون آورد.

بررسی‌ها نشان داد این دو سکه از همان نوع «وَدِن چیس» هستند که در میان سکه‌های کشف‌شده قبلی نیز دیده می‌شدند. روی این سکه‌ها نقش اسب و تاج گل حک شده است.

با وجود اهمیت این کشف، حفاری‌های جدید هیچ اطلاعات تازه‌ای درباره علت دفن گنجینه یا شرایط پیرامون آن ارائه نکرد. ویلتس گفت: «اگرچه پیدا شدن این سکه‌های اضافی بسیار هیجان‌انگیز است، اما به نظر می‌رسد محل کشف گنجینه گریت بدو هنوز همه رازهای خود را فاش نکرده است».

او افزود: «از آنجا که در حفاری اخیر هیچ مدرک دیگری به دست نیامد، پرسش درباره اینکه چرا این حجم عظیم از سکه‌های اواخر عصر آهن دفن شد و هرگز بازیابی نشد، فعلاً همچنان یک معمای بزرگ باقی خواهد ماند».

این سکه‌ها پس از کشف، از سوی مقام قضایی مربوطه به عنوان «گنجینه» ثبت شدند و سپس در ماه آوریل توسط موزه چلمزفورد خریداری شدند.

این گنجینه بیش از دو هزار سال در زیر خاک باقی مانده بود تا اینکه جویندۀ آماتوری به نام شان وود آن را پیدا کرد. با این حال، او مجوز جست‌وجو در زمین خصوصی را نداشت و همچنین کشف خود را طبق قانون به مقام مسئول گزارش نکرد.

وود در آوریل ۲۰۲۱ در دادگاه چلمزفورد به سرقت ۲۲ استاتر طلایی و یک ربع استاتر و همچنین نقض قانون گنجینه سال ۱۹۹۶ اعتراف کرد. او به پرداخت جریمه محکوم شد و دستگاه فلزیابش نیز ضبط شد.