تصاویر| ۸ سریال کره‌ای هیجان‌انگیزی که باعث می‌شوند Squid Game بی‌مزه به نظر برسد

بدون شک Squid Game یکی از بزرگ‌ترین و موفق‌ترین سریال‌های کره‌ای قرن حاضر به شمار می‌رود، اما آثار هیجان‌انگیز فوق‌العاده دیگری نیز وجود دارند که کمتر مورد توجه قرار گرفتند. فصل نخست Squid Game تقریباً از هر نظر بی‌نقص بود و از بازی‌های مرگبار پرتنش گرفته تا شخصیت‌های فرعی خیانتکار و پیچش‌های احساسی غافلگیر کننده را در بر داشت. این سریال پس از جذب ده‌ها میلیون بیننده و تبدیل شدن به پربیننده‌ترین مجموعه تاریخ نتفلیکس، برای دو فصل دیگر نیز تمدید شد که هر دو با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو شدند.

با وجود گذشت حدود پنج سال از زمان پخش اولین فصل، Squid Game همچنان یکی از بهترین سریال‌های کره‌ای نتفلیکس محسوب می‌شود، اما این موضوع به معنای بی‌رقیب بودنش نیست. همانطور که بسیاری از سریال‌های جذاب در آمریکای شمالی مورد توجه قرار نمی‌گیرند، آثار کره‌ای بی‌شماری نیز وجود دارند که هرگز به شهرت جهانی Squid Game نخواهند رسید. ولی این مجموعه‌ها به دلیل داستان‌های تاریک و جذاب، شخصیت‌های به‌یادماندنی و دلهره‌آور و لحظات نفس‌گیرشان، کاملاً شایسته دیده شدن هستند.

1- Strangers From Hell

سریال Strangers from Hell (محصول سال ۲۰۱۹) که با نام Hell Is Other People نیز شناخته می‌شود، اگرچه ترسناک است، اما تماشاگر را تا حد زیادی مجذوب خودش می‌کند. این سریال روی روایت داستان یون جونگ وو (با بازی ایم شی وان) تمرکز دارد؛ او نویسنده‌ جوانی است که پس از پذیرفته شدن در یک دوره کارآموزی مهم، به خوابگاهی به نام Eden نقل مکان می‌کند.

جونگ وو خیلی زود متوجه می‌شود همسایه‌هایش رفتارها و ویژگی‌های عجیب و نگران‌ کننده‌ای دارند و همگی به خاطر یک دلیل نامعلوم و بسیار شوم در این مجتمع زندگی می‌کنند. مهم‌تر از همه اینکه هیچ چیز آنطور که به نظر می‌رسد نیست؛ جونگ وو به‌ تدریج احساس می‌کند مرز میان واقعیت و توهم برایش در حال از بین رفتن است.

بی‌شک عناصر روان‌شناختی این سریال برای علاقه‌مندان به داستان‌های ترسناک بسیار جذاب خواهد بود، اما آنچه Strangers from Hell را به اثری تماشایی تبدیل می‌کند، پیچش داستانی تکان‌دهنده‌اش است. این مجموعه می‌توانست خیلی راحتی به یک داستان کلیشه‌ای «قاتل کیست؟» تبدیل شود، اما سازندگان با انتخاب روایتی آرام و تدریجی، معمایی جنایی خلق کردند که با گذشت هر قسمت، ترسناک‌تر و دلهره‌آورتر می‌شود.

2- Death’s Game

بیشتر شخصیت‌های شرور مشهور سریال‌های کره‌ای، هرچند دیوانه و خطرناک هستند، اما در نهایت انسان‌اند. عنوان Death’s Game اما رویکردی کاملاً متفاوت دارد؛ همانطور که از نامش پیداست، دشمن اصلی داستان خود مرگ است که به شکلی انسانی و با بازی پارک سو دام به تصویر کشیده شده است.

قربانی بازی بی‌رحمانه این موجود جاودانه، چوی یی جه (با بازی سو این گوک) است؛ مردی بدشانس که سال‌ها برای پیدا کردن یک شغل مناسب تلاش کرد اما هر بار شکست خورد. زمانی که شخصیت اصلی تصمیم می‌گیرد خودش را بکشد، سرنوشتش به هم می‌خورد و در نتیجه خود مرگ وارد عمل می‌شود و پیشنهادی هولناک را پیش روی او قرار می‌دهد. این شخصیت اکنون باید در قالب ۱۲ زندگی متفاوت تناسخ پیدا کند و دست‌ کم در یکی از آن‌ها زنده بماند؛ در غیر این صورت، برای همیشه گرفتار عذابی ابدی خواهد شد.

سریال Death’s Game بر پایه ایده‌ای تاریک و تلخ ساخته شده، اما با هر زندگی جدیدی که یی جه تجربه می‌کند، سطح هیجان و فشار روانی داستان افزایش می‌یابد. به همین دلیل، این مجموعه بسیاری از بینندگان را از نظر احساسی تحت تأثیر قرار داده است.

3- The King of Pigs

سریال‌هایی همانند Criminal Minds و Law & Order: Special Victims Unit که موضوعات تلخ و آزار دهنده‌ای دارند، همیشه مخاطبان خاص خود را داشتند. با این حال، برخی داستان‌ها آنقدر خشن، دردناک و تأثیرگذار هستند که تماشا کردن‌ یکباره آن‌ها هم دشوار است، چه برسد به اینکه کسی بخواهد دوباره سراغشان برود.

بدون تردید، The King of Pigs (محصول سال ۲۰۲۲) یکی از همان سریال‌های کره‌ای است که احتمالاً تنها یک بار می‌توانید تماشایش کنید. این اثر هیجان‌انگیز در نگاه اول شبیه داستانی معمولی درباره تقابل یک کارآگاه و یک قاتل به نظر می‌رسد، اما خیلی زود مشخص می‌شود لایه‌های عمیق‌تر و پیچیده‌تری در دل روایت آن نهفته است.

اگرچه ما هوانگ گیونگ مین (با بازی کیم دونگ ووک) را در قالب یک قاتل زنجیره‌ای بی‌رحم میبینیم، اما انگیزه اصلی او برای انجام این جنایت‌ها، آسیب‌های روحی شدیدی می‌باشد که در دوران مدرسه و در نتیجه زورگویی، خشونت و آزار مداوم همکلاسی‌هایش ایجاد شده است.

در سوی دیگر داستان، کارآگاه جونگ جونگ سوک (با بازی کیم سونگ کیو) در ابتدا فردی درستکار و اخلاق‌مدار به نظر می‌رسد، اما او نیز بیست سال پیش همکلاسی گیونگ مین بوده و از نزدیک این زورگویی‌هایی را دیده است؛ زورگویی‌هایی که نهایتاً از یک دانش‌آموز قربانی، قاتلی خطرناک ساختند. این گذشته مشترک، پرونده را به نبردی پیچیده میان حس عدالت، احساس گناه و پیامدهای خشونت تبدیل می‌کند.

4- Blind

عناوین هیجان‌انگیز کره‌ای معمولاً تلاش می‌کنند به سراغ موضوعات ترسناک متفاوتی بروند، اما همین مسئله گاهی باعث می‌شود کیفیت اثر تحت‌الشعاع قرار بگیرد. سریال Blind دقیقاً نقطه مقابل چنین آثاری است، اما هنوز هم یکی از آزاردهنده‌ترین مینی‌سریال‌های کره‌ای سال‌های اخیر به شمار می‌رود.

داستان در ابتدا با این ایده آغاز می‌شود که یک کارآگاه اشتباهاً به قتل متهم شده و همین موضوع مخاطب را به دنبال خودش می‌کشاند، اما هسته اصلی روایت در حقیقت به مؤسسه‌ای مخوف و بدنام به نام Hope Welfare Center گره خورده است؛ مرکزی که سال‌ها محلی برای سوءاستفاده و خشونت بوده است.

این سریال پر از صحنه‌های پرتنش و هیجان‌انگیز است، اما دردناک‌ترین ضربه‌های احساسی را در سکانس‌های آرام و مینیمالش به مخاطبان وارد می‌کند. داستان به موضوعات بسیار حساس و آزاردهنده‌ای مانند کودک‌آزاری و سوءاستفاده از کودکان می‌پردازد، اما هیچ‌ یک از این عناصر صرفاً برای شوکه کردن مخاطب به داستان اضافه نشدند. در نهایت، Blind با روایتی تلخ و تأثیرگذار یادآوری می‌کند که هیچ نظام قضایی‌ای در دنیا از داشتن نقاط کور و انجام دادن اشتباهات مصون نیست.

5- Extracurricular

سریال Extracurricular تنها ۱۰ قسمت دارد و به همین دلیل یکی از آن دسته عناوینی است که به‌ راحتی می‌توان در مدت کوتاهی تماشایش کرد. این اثر هیجان‌انگیز نوجوانانه به همان اندازه که جذاب است، فضای تاریک و دلهره‌آوری نیز دارد.

شخصیت اصلی داستان، اوه جی سو (با بازی کیم دونگ هی)، دانش‌آموزی یتیم و ممتاز است که در مدرسه به خوش‌نامی شناخته می‌شود. اما زندگی جی سو پس از پایان ساعات مدرسه چهره کاملاً متفاوتی به خود می‌گیرد، زیرا او در یک شبکه غیرقانونی فحشا فعالیت دارد و وظیفه نگهبانی و محافظت را انجام می‌دهد. او نمی‌داند دختری که به او علاقه دارد، ناخواسته آینده‌اش را در معرض نابودی قرار خواهد داد.

از نظر مفهومی، Extracurricular شباهت‌های زیادی با Squid Game دارد؛ هر دو به موضوعاتی مانند طمع، فقر و شکنندگی روابط انسانی می‌پردازند. اما Extracurricular حتی تاریک‌تر به نظر می‌رسد، زیرا محور اصلی داستانش نوجوانان و افراد کم‌سن‌وسال هستند. این سریال نشان می‌دهد که عمیق‌ترین آسیب‌های اجتماعی از همان سال‌های ابتدایی زندگی افراد شکل می‌گیرند.

6- Mouse

اگرچه Mouse گاهی بیش از حد از پیچش‌های داستانی استفاده می‌کند، اما نمی‌توانیم انکار کنیم که یکی از هولناک‌ترین آثار جنایی کره‌ای است. داستان حول محور کارآگاه کهنه‌کاری به نام کو مو چی (با بازی لی هی جون) و تازه‌کاری به نام جونگ با روم (با بازی لی سونگ گی) می‌چرخد؛ این دو نفر برای تحقیق درباره مجموعه‌ای از قتل‌های زنجیره‌ای با هم همکاری می‌کنند. هرچه تحقیقات آن‌ها بیشتر جلو می‌رود، نه‌ تنها تعداد پرونده‌ها افزایش پیدا می‌کند، بلکه قاتلان جدیدی نیز وارد ماجرا می‌شوند.

قاتل مشهوری به نام «هفت گناه کبیره» مهم‌ترین تهدید داستان است، اما Mouse با پرونده‌های فرعی متعددش مدام مخاطب را غافلگیر می‌کند. با این حال، هسته اصلی سریال به یکی از قدیمی‌ترین بحث‌های روان‌شناسی می‌پردازد: آیا روان‌آزاران و قاتلان زنجیره‌ای ذاتاً با گرایش به خشونت متولد می‌شوند یا محیط و تجربه‌های زندگی آن‌ها را به چنین انسان‌هایی تبدیل می‌کند؟

پایان‌بندی سریال برای بسیاری از مخاطبان بحث‌برانگیز بوده، اما خلاقیتی که در شیوه عملکرد و امضای هر قاتل به نمایش گذاشته می‌شود، به شکلی ترسناک تحسین‌برانگیز است.

7- White Christmas

با گذشت ۱۵ سال از زمان پخش اولیه، سریال White Christmas همچنان یکی از بهترین نمونه‌های خلق تعلیق و تنش در تلویزیون کره محسوب می‌شود. داستان در یک مدرسه شبانه‌روزی جریان دارد؛ جایی که طوفانی شدید، گروهی از دانش‌آموزان و چند نفر از کارکنان مدرسه را برای مدتی طولانی در ساختمانی حبس می‌کند. اما سرمای هوا بزرگ‌ترین مشکل آن‌ها نیست؛ زیرا همه دانش‌آموزان نامه‌ مرموزی دریافت می‌کنند که در آن هشدار داده شده یک قاتل در میان آن‌ها حضور دارد.

در طول یک هفته، فضای مدرسه به‌ تدریج دچار هرج‌ومرج می‌شود. سوءظن، ترس و بی‌اعتمادی میان افراد گسترش پیدا می‌کند و در نهایت این وضعیت به چندین مرگ تراژیک منجر می‌گردد. سریال White Christmas ترکیبی هوشمندانه از فضای Lord of the Flies و Black Christmas است و حتی اگر به دنبال یک داستان مناسب حال‌وهوای تعطیلات نباشید، باز هم ارزش تماشا کردن را دارد.

8- Save Me

پس از مرگ ناگهانی برادر دوقلوی ایم سانگ می (با بازی سو یه جی)، زندگی خانواده او کاملاً از هم می‌پاشد. مادرش در غم از دست دادن فرزندش منزوی می‌گردد و پدر آسیب‌پذیرش نیز طعمه فرقه‌ای مذهبی به نام Goseonwon می‌شود. او نیز با این امید که ایمانش بتواند خانواده‌اش را دوباره کنار هم جمع کند، به یکی از پیروان متعصب این فرقه تبدیل می‌شود.

سریال Save Me اقتباسی از وب‌کمیک تاریک Out of the World اثر جو گئوم سان است که بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ منتشر می‌شد. این فرقه مذهبی بدون شک ترسناک‌ترین بخش داستان است، اما سریال صرفاً به کلیشه‌های رایج این موضوع اکتفا نمی‌کند. در عوض، روی دنیای تاریک و قوانین خاص این فرقه Goseonwon تمرکز دارد؛ مخصوصاً که رهبر این فرقه‌ با سوءاستفاده از باورهای افراد، مجموعه‌ای از رفتارهای خشونت‌آمیز و غیرانسانی را سازمان‌دهی می‌کند.

برخی از مخاطبان Save Me را یکی از سریال‌هایی می‌دانند که همه باید تماشایش کنند؛ البته برخی دیگر نیز به دلیل فضای سنگین و آزاردهنده آن، ترجیح می‌دهند هرگز سراغش نروند. اما در یک نکته تردیدی وجود ندارد؛ Save Me یکی از تاریک‌ترین و تلخ‌ترین آثار کره‌ای دوران مدرن است و از این نظر در کنار عناوینی مانند Squid Game قرار می‌گیرد.

منبع: گیمفا