قایق رباتیک Typhoon حالا می‌تواند پهپادهای انتحاری را مستقیماً از دریا پرتاب کند

یک شناور سطحی کوچک بدون‌سرنشین که برای مأموریت‌های مختلفی، از نظارت دریایی گرفته تا انتقال محموله طراحی شده، اکنون قابلیت جدیدی پیدا کرده است: پرتاب پهپادهای انتحاری مستقیماً از روی دریا.

شرکت کالیفرنیایی Splash Industries از Airstrike Pack رونمایی کرده است؛ یک محموله ماژولار برای شناور سطحی بدون‌سرنشین Typhoon که به اپراتورها اجازه می‌دهد از طریق نرم‌افزار فرماندهی و کنترل Splash C2، پرنده‌های بدون سرنشین را مستقر کنند.

این طرح، لایه دیگری به روند رو به رشد ترکیب سامانه‌های خودمختار در حوزه‌های مختلف اضافه می‌کند. در این مورد، یک قایق رباتیک سریع می‌تواند پهپادهای بدون سرنشین را پیش از پرتاب به منطقه عملیاتی نزدیک‌تر کند، به‌جای اینکه پهپادها مجبور باشند تمام مسیر مأموریت خود را از خشکی یا یک کشتی معمولی طی کنند.

پرتابگر پهپاد درون یک قایق رباتیک

Airstrike Pack به اپراتورها اجازه می‌دهد پهپادهای انتحاری را از طریق نرم‌افزار اختصاصی Splash C2 و به گفته Splash، تنها با فشار دادن یک دکمه، مستقر کنند.

Splash اعلام کرده است که این ماژول پیش‌تر در جریان یک رزمایش نیرو در برابر نیرو آزمایش شده، اگرچه این شرکت جزئیاتی درباره تعداد پهپادهایی که می‌تواند حمل کند یا اندازه، وزن، برد و قابلیت‌های سامانه‌های هوایی ارائه نکرده است.

این شرکت می‌گوید رویکرد یکپارچه آن، که در آن تجهیزات الکترونیکی و نرم‌افزارها به‌صورت داخلی توسعه داده می‌شوند، به کاهش هزینه و پیچیدگی سامانه کمک می‌کند.

Splash در اطلاعیه خود اعلام کرد: «با اتخاذ این رویکرد یکپارچه، می‌توانیم قابلیت استقرار پهپاد هوایی پیشرو در صنعت را با یک‌دهم قیمت نزدیک‌ترین رقیب خود ارائه کنیم.»

Airstrike Pack جدیدترین نمونه از رویکرد ماژولار به‌کاررفته در پلتفرم Typhoon است. به‌جای ساخت یک شناور متفاوت برای هر مأموریت، این قایق ۳.۵ متری با عرشه‌ای قابل تنظیم طراحی شده که می‌تواند محموله‌ها، حسگرها و اکنون تجهیزات مربوط به پهپادهای هوایی مختلف را حمل کند.

قایقی کوچک با سرعت بالا

Typhoon با وجود طول تنها ۱۱ فوت، معادل حدود ۳٫۴ متر، برای پیمودن مسافت‌های قابل‌توجه به‌صورت خودمختار طراحی شده است. Splash می‌گوید این شناور برد عملیاتی بیش از ۶۰۰ مایل دریایی، معادل حدود ۱٬۱۱۱ کیلومتر، دارد. این شناور می‌تواند سرعتی بیش از ۵۰ گره دریایی را حفظ کند و در آزمایش‌ها به سرعت بیش از ۷۰ گره نیز رسیده است.

این ارقام می‌توانند این پلتفرم را برای مأموریت‌هایی مناسب کنند که در آن‌ها سرعت، برد و ابعاد فیزیکی نسبتاً کوچک، اهمیت بیشتری از ظرفیت حمل یک شناور بدون‌سرنشین بزرگ‌تر دارند.

اضافه شدن پهپادها نیز می‌تواند نقش آن را بیش از پیش گسترش دهد. یک شناور سطحی بدون‌سرنشین مجهز به پهپاد می‌تواند به‌عنوان یک سکوی پرتاب متحرک عمل کند و سامانه‌های هوایی را پیش از استقرار به منطقه عملیاتی نزدیک‌تر کند.

Typhoon پیش‌تر انتقال تدارکات خودکار برای نیروی دریایی را آزمایش کرده است

قابلیت جدید پرتاب پهپاد پس از یک نمایش مهم دیگر از Typhoon در جریان رزمایش Rim of the Pacific یا RIMPAC در نزدیکی هاوایی ارائه شده است. Splash در ماه ژوئیه اعلام کرد یک شناور Typhoon آنچه این شرکت نخستین عملیات کاملاً خودکار تأمین تدارکات در حال حرکت برای یک ناو جنگی نیروی دریایی آمریکا توصیف کرده را با موفقیت انجام داده است.

این شناور قطعاتی را به ناو تهاجمی آبی‌خاکی USS Essex منتقل کرد و طبق اعلام شرکت، در جریان این عملیات بدون دریافت فرمان رادیویی یا ماهواره‌ای، مسیر موج ایجادشده توسط کشتی را طی کرد و وارد عرشه آب‌گرفته مخصوص حمل تجهیزات آن شد. کنسرسیوم تحقیقات و آموزش تولید پیشرفته در Naval Postgraduate School بر این نمایش نظارت داشت.

در همان بازه ۲۴ ساعته، یک Typhoon دیگر نیز طبق گزارش‌ها قطعات سامانه‌های هوایی بدون‌سرنشین را که توسط نیروهای تفنگداران دریایی آمریکا در داخل USS Essex تولید شده بود، به ساحل منتقل کرد.

از قایق تدارکاتی تا پلتفرم پهپادی چندحوزه‌ای

Airstrike Pack نشان می‌دهد Splash، Typhoon را چیزی فراتر از یک شناور خودمختار برای حمل محموله می‌بیند. این شرکت با ترکیب یک پلتفرم سطحی ماژولار و پهپادها، در حال بررسی این موضوع است که چگونه سامانه‌های رباتیک نسبتاً کوچک می‌توانند در میدان نبرد دریایی، چندین وظیفه را در حوزه‌های مختلف انجام دهند.

این شرکت همچنین اعلام کرده است که در حال آماده‌سازی یک شناور سطحی بدون‌سرنشین بزرگ‌تر به نام Tempest برای آزمایش توسط نیروی دریایی آمریکا است. جدیدترین ماژول مأموریتی Typhoon نشان‌دهنده تغییری در جنگ بدون‌سرنشین است؛ جایی که قایق‌های خودمختار بیش از پیش به پلتفرم‌هایی تبدیل می‌شوند که می‌توانند سایر سامانه‌های رباتیک را حمل، مستقر و پشتیبانی کنند، نه اینکه صرفاً به‌تنهایی فعالیت داشته باشند.

منبع: روزیاتو