محسن تنابنده در تبعید؛ جزئیات سریال اجتماعی سیاسی
به نظر می‌رسد سریال «تبعید» با بازی محسن تنابنده و کارگردانی شهرام شاه حسینی درباره مردی است که مجبور به زندگی در شهر یا روستایی دور افتاده شده است.
در روزهای اخیر تصویر جدیدی از محسن تنابنده و علیرضا کمالی در سریال «تبعید» به کارگردانی شهرام شاه حسینی منتشر شده است.
به گزارش فرارو، این سریال نیز مانند «می‌خواهم زنده بمانم» و «رهایم کن» در بستری تاریخی روایت می‌شود اما این بار به نظر می‌رسد فضای اجتماعی و سیاسی سال‌های منتهی به انقلاب نقش پررنگ‌تری در داستان داشته باشد.
داستان سریال تبعید
به نظر می‌رسد داستان «تبعید» در سال‌های منتهی به انقلاب ۱۳۵۷ می‌گذرد. محور داستان مردی است که به دلیل فعالیت‌های سیاسی به منطقه‌ای دورافتاده تبعید می‌شود و در ادامه درگیر اتفاقات و روابط تازه‌ای می‌شود.
همین موقعیت، فضای متفاوتی برای سریال ایجاد می‌کند. شاه‌حسینی پیش از این در «رهایم کن» و «می‌خواهم زنده بمانم» از دوره‌های پر التهاب تاریخ معاصر برای روایت داستان‌هایی شخصیت‌محور و عمدتا عاطفی استفاده کرده بود اما در «تبعید» نشانه‌های سیاسی و اجتماعی داستان پررنگ‌تر به نظر می‌رسد.
این پروژه در طول تولید چند بار تغییر نام داد. «زنده به گور» نخستین عنوانی بود که برای آن مطرح شد و پس از آن نام «کندو» نیز برای سریال مورد استفاده قرار گرفت. در نهایت «تبعید» به عنوان نام نهایی انتخاب شد.
بازیگران سریال تبعید
محسن تنابنده
علیرضا کمالی
مینا ساداتی
مهران احمدی
تنابنده پیش از این در «رهایم کن» با شهرام شاه‌حسینی همکاری کرده بود و حالا بار دیگر در سریالی از این کارگردان حضور دارد. به نظر می‌رسد شخصیت تنابنده یکی از محورهای اصلی داستان باشد و مهران احمدی نیز در بخش‌هایی از روایت در موقعیتی مقابل شخصیت او قرار بگیرد. ترکیب بازیگران و فضای تاریخی سریال، یکی از دلایلی است که انتظارها برای تماشای «تبعید» را بالا برده است.
در عین حال محسن تنابنده سرپرست گروه نویسندگان نیز هست. تفاوت مهم «تبعید» با دو سریال قبلی شاه‌حسینی، در جایگاه عنصر عاشقانه است. در «می‌خواهم زنده بمانم» و «رهایم کن»، روابط عاطفی بخش مهمی از موتور داستان بودند، اما به نظر می‌رسد «تبعید» بیشتر بر فضای اجتماعی و سیاسی دهه ۵۰ تمرکز دارد.
به همین دلیل هنوز نمی‌توان «تبعید» را صرفا یک عاشقانه دیگر از شهرام شاه‌حسینی دانست. این سریال می‌تواند آزمونی متفاوت برای کارگردانی باشد که همچنان به روایت داستان در دوره‌های تاریخی خاص علاقه دارد. آزمون برای اینکه نشان دهد می‌تواند در همین فضاها، بدون افتادن در دام تکرار، روایت تازه‌ای ارائه کند.
