بنای ۴۹ ساله و تنهای برزیلی تمام حقوقش را خرج عشق به زنی کرد که هوش مصنوعی بود
ادیمار روشا مارتینز، ۴۹ ساله، تصور میکرد سرانجام عشق را پیدا کرده است. او به زنی بلوند و جذاب دل بسته بود که به او وعده میداد در مزرعهاش زندگی تازهای را آغاز کنند. اما پس از سفری طاقتفرسا با اتوبوس که ۳۶ ساعت طول کشید و او را از نقطهای به نقطه دیگر برزیل برد، رؤیای عاشقانهاش فرو ریخت؛ زیرا فهمید زنی که قصد ملاقاتش را داشت، اصلاً وجود خارجی ندارد.
یک کارگر ساختمان تنها تمام دستمزدش را خرج کرد تا مسافت حدود ۲ هزار و ۱۰۰ کیلومتری را برای ملاقات با زنی طی کند که رؤیای زندگی مشترک با او را در سر داشت؛ اما او پس از رسیدن به مقصد، متوجه شد معشوقه مجازیاش شخصیتی جعلی و ساختهشده با هوش مصنوعی دارد.
ادیمار روشا مارتینز، ۴۹ ساله، تصور میکرد سرانجام عشق را پیدا کرده است. او به زنی بلوند و جذاب دل بسته بود که به او وعده میداد در مزرعهاش زندگی تازهای را آغاز کنند. اما پس از سفری طاقتفرسا با اتوبوس که ۳۶ ساعت طول کشید و او را از نقطهای به نقطه دیگر برزیل برد، رؤیای عاشقانهاش فرو ریخت؛ زیرا فهمید زنی که قصد ملاقاتش را داشت، اصلاً وجود خارجی ندارد.
این کارگر ساختمان به زنی مرموز دل بسته بود که خود را با نام جسیکا اولیویرا و همچنین جسیکا فازندیرا معرفی میکرد. صفحه این زن در شبکههای اجتماعی بیش از ۳۰۰ هزار دنبالکننده داشت. ویدیوهای اغواگرانه او، زندگی روستایی و آرامی را به تصویر میکشیدند و در آنها از مردان دعوت میکرد تا زندگی قبلی خود را رها کنند و به او در مناطق روستایی بپیوندند.
ادیمار روشا مارتینز تصور میکرد بخت به او رو کرده است؛ زیرا این زن که خود را صاحب مزرعه معرفی میکرد، به او پیشنهاد داده بود در خانهاش زندگی کند و از ثروت بالایی برخوردار شود. او حتی وعده داده بود هزینه سفر ادیمار را نیز پرداخت خواهد کرد. او به ادیمار گفته بود:
تو قرار است اینجا، در مزرعه، با من زندگی کنی.
ادیمار که پس از مرگ مادرش بهشدت به دنبال همدم و همراهی برای زندگی بود، تصمیم گرفت این فرصت را امتحان کند. او درباره انگیزهاش از این سفر میگوید:
من برای پیدا کردن خوشبختی به اینجا آمدم.
این کارگر ساختمان روز جمعه، ۹ اکتبر، زادگاهش ایمپراتریز در شمال برزیل را ترک کرد. او امیدوار بود با ملاقات زنی که تصور میکرد میتواند زندگیاش را متحول کند، فصل تازهای از زندگی خود را در پیش بگیرد. پس از گذشت بیش از یک روز و نیم سفر، ادیمار سرانجام روز یکشنبه، ۱۱ اکتبر، به شهر بلو هوریزونته رسید. با این حال، امید او به دیدار عاشقانه خیلی زود جای خود را به ناامیدی داد؛ زیرا هرچه بیشتر به دنبال زن موردنظرش گشت، کمتر توانست نشانی از او پیدا کند.
ادیمار با در دست داشتن عکسهایی از یک زن بلوند، در خیابانهای شهر به راه افتاد و از رهگذران میپرسید آیا او را میشناسند یا خیر. اما هیچکس نتوانست این زن را شناسایی کند. این جستوجو در نهایت حقیقت تلخی را برای او آشکار کرد: زنی که برای ملاقاتش مسافتی طولانی را طی کرده بود، چیزی جز یک شخصیت تولیدشده با هوش مصنوعی نبود. ادیمار درباره آنچه اتفاق افتاده، میگوید:
با چندین عکس در شهر راه افتاده بودم، آنها را به مردم نشان میدادم و میپرسیدم آیا این شخص را میشناسند یا نه. همه میگفتند او را نمیشناسند و من احساس کردم فریب خوردهام.
گاهی اوقات، تنهایی در خانه باعث میشود مشکلات زیادی در زندگی یک فرد به وجود بیاید.
وضعیت ادیمار زمانی دشوارتر شد که تمام دستمزدش را صرف این سفر کرده بود و تقریباً هیچ پولی برای ادامه زندگی نداشت. او که چند هزار کیلومتر از خانهاش فاصله داشت و در بلو هوریزونته سرگردان شده بود، ناچار شد از مرکز حمایت از مهاجران شهرداری این شهر کمک بگیرد.
کارکنان این مرکز به او غذا دادند، امکان دوش گرفتن را برایش فراهم کردند و درباره راههای پیشگیری از گرفتار شدن در کلاهبرداریهای اینترنتی به او مشاوره دادند. همچنین، مقامهای محلی برای او بلیت اتوبوس تهیه کردند تا بتواند روز سهشنبه، ۱۳ اکتبر، شهر را ترک کند. ادیمار بهجای بازگشت به ایمپراتریز، تصمیم گرفت راهی ایالت توکانتینس شود؛ منطقهای در برزیل که زادگاه اوست. با وجود این تجربه تلخ، او احتمال بازگشت دوباره به بلو هوریزونته را کاملاً منتفی نمیداند.
ادیمار در این باره میگوید:
وقتی برگردم، این بار به شکل دیگری خواهد بود.
در اتفاقی قابلتوجه، گزارشها حاکی از آن است که ادیمار سومین مرد در کمتر از شش ماه گذشته است که برای ملاقات با زنی به بلو هوریزونته سفر کرده، اما بعداً متوجه شده است که آن زن را با هوش مصنوعی ساختهاند. پیش از او نیز دو مرد دیگر با امید ملاقات با معشوقههای مجازی خود، مسیرهای مشابهی را طی کرده بودند و در نهایت دریافتند زنانی که به آنها دل بسته بودند، شخصیتهایی دیجیتالی و غیرواقعی هستند.
منبع: روزیاتو