گنج «دیگ‌ها و کاسه‌ها» بعد از 1500 سال از زیر خاک بیرون آمد
پنج ظرف برنزی بسیار کمیاب که قدمت آن‌ها به حدود ۱۵۰۰ سال پیش بازمی‌گردد، برای نخستین بار در شهر شلسویگ در معرض دید عموم قرار می‌گیرند. این آثار یک سال پیش در شلسویگ-فلنسبورگ کشف شدند.
فرادید| این ظروف باستانی متعلق به دوره امپراتوری روم و دوران مهاجرت اقوام هستند. گروهی از فلزیابان آماتور دانمارکی آن‌ها را در نزدیکی شالبی در منطقه شلسویگ-فلنسبورگ آلمان پیدا کردند.
به گزارش فرادید؛ اکنون، درست یک سال پس از کشف این آثار، آن‌ها در مدرسه ای‌پی مولر در شهر شلسویگ به نمایش گذاشته می‌شوند؛ جایی که بخشی از برنامه روز باستان‌شناسی خواهند بود.
اداره دولتی باستان‌شناسی شلسویگ-هولشتاین این مجموعه را کشفی چشمگیر و از نظر باستان‌شناسی برای سراسر منطقه دریای بالتیک بسیار مهم توصیف کرده است.
پنج ظرف پنهان در زیر خاک
این کشف زمانی اتفاق افتاد که دستگاه‌های فلزیاب، وجود اشیای فلزی را در زمین نشان دادند. باستان‌شناسان به‌جای آنکه بلافاصله این آثار شکننده را از خاک بیرون بیاورند، تصمیم گرفتند آن‌ها را در طول زمستان دست‌نخورده باقی بگذارند. در اوایل آوریل، گروهی متخصص برای بیرون آوردن آثار به محل اعزام شدند.
با توجه به قدمت و وضعیت نگهداری اشیا، باستان‌شناسان از روشی موسوم به «استخراج بلوکی» استفاده کردند. در این روش، به‌جای بیرون آوردن هر ظرف به‌صورت جداگانه، تمام بخش خاکی پیرامون آثار به شکل یک بلوک یکپارچه حفاری و خارج می‌شود. این عملیات ظریف دو روز طول کشید و امکان انتقال اشیا را بدون وارد آمدن آسیب‌های غیرضروری فراهم کرد.
اسکن سی‌تی به کشفی غیرمنتظره انجامید
پس از آن، بلوک خاک به مؤسسه فرانهوفر در لوبک منتقل شد. پژوهشگران در آنجا، پیش از آغاز عملیات مرمت، با استفاده از سی‌تی‌اسکن محتوای بلوک را بررسی کردند. اسکن، تصاویری لایه‌به‌لایه با فاصله چهار میلی‌متر از یکدیگر فراهم کرد و نتیجه‌ای غیرمنتظره به همراه داشت.
باستان‌شناسان در ابتدا تصور می‌کردند سه ظرف درون خاک مدفون شده‌اند، اما تصاویر اسکن نشان داد که تعداد آن‌ها در واقع پنج ظرف است. سپس بلوک را دوباره به شلسویگ منتقل کردند و به کارگاه مرمت قلعه گوتورف بردند. در آنجا، تینا هاینتکس-ویلرس، مرمتگر آثار باستانی، کار دشوار بیرون آوردن تدریجی اشیا از خاک را آغاز کرد.
هر ظرف پس از حدود ۱۵۰۰ سال ماندن در زیر زمین، باید با دقت فراوان از خاک پیرامونش جدا می‌شد. هاینتکس-ویلرس گفت: «آن روزها واقعاً روزهای ویژه‌ای برای کار بودند. به‌ندرت پیش می‌آید که فرصت کار روی چنین آثاری را داشته باشید.»
تا ماه سپتامبر، هر پنج شیء برنزی به‌طور کامل از خاک خارج شده بودند.
آثار کمیاب متعلق به سده‌های سوم تا پنجم میلادی
این مجموعه شامل کاسه‌ها و دیگ‌هایی است که برخی از آن‌ها با نقش‌ونگارهای ظریف تزئین شده‌اند. در میان آثار، یک صافی برنزی نیز وجود دارد که به شکل چشمگیری سالم باقی مانده است.
روی بعضی از ظروف، نشانه‌هایی از تعمیرات قدیمی دیده می‌شود. این شواهد نشان می‌دهند که ظروف احتمالاً دارایی‌هایی ارزشمند بوده‌اند که صاحبانشان پس از آسیب دیدن نیز آن‌ها را تعمیر می‌کردند و به استفاده از آن‌ها ادامه می‌دادند، نه اینکه دورشان بیندازند. کارشناسان اداره دولتی باستان‌شناسی، قدمت این اشیا را به فاصله زمانی میان سده سوم تا پنجم میلادی نسبت داده‌اند.
هنوز مشخص نیست چرا این ظروف در زیر خاک دفن شده‌اند. ممکن است آن‌ها بخشی از اشیای تدفینی بوده باشند که همراه با فردی در گور قرار داده شده‌اند. احتمال دیگر این است که جوامع ژرمنی ساکن منطقه، ظروف را عمداً به‌عنوان گنجینه‌ای پنهان در خاک دفن کرده باشند. باستان‌شناسان با اطمینان بیشتری می‌توانند بگویند که ظروف برنزی از این نوع در آن دوران اشیایی نفیس و برخوردار از منزلت اجتماعی به شمار می‌رفتند.
