آغاز خطرناک جنگ سرد
آن چه میگذرد، هشدار به واقعهای خطرناک است که فقط محدود به سوریه نخواهد بود، در حالی که خطر کل منطقه را تهدید میکند و هیچ کس نمیداند عرصه درگیری در صورتی که جنگ سرد با ضرباتی که وارد میکند ادامه یابد چه آیندهای را رقم خواهد زد.
کد خبر :
۵۴۷۵۵
بازدید :
۱۷۹۹
مرسی عطا الله، روزنامهنگار و تحلیلگر مشهور مصری است که معاون اسبق سخنگوی ارتش مصر و رئیس اسبق شورای اداری روزنامه الاهرام بوده است.
صرف نظر از آثار حمله امریکا و بریتانیا و فرانسه به سوریه و به دور از دلایل واهیای که این کشورها برای حمله به سوریه آوردند و ادعا کردند که حکومت سوریه از سلاح شیمیایی علیه مخالفان در شهر دومای سوریه استفاده کرده است، همچنین صرف نظر از نامعقول بودن و غیر منطقی بودن اقدام استفاده از سلاح شیمیایی که از سوی همه محکوم است، آن چه در دوما روی داد، پیروزی قاطعی علیه تروریسم بود که سبب شد آنها را در کاروانهای امن بعد از این که پرچم تسلیم بالا گرفتند خارج کنند.
فارغ از همه اینها، آن چه روی داد به معنای بازگشت جنگ سرد میان روسیه و پیمان غربی است. به ویژه که حالا روشن شده سوریه عرصهای برای رویارویی قدرتهای بزرگ است که بهار عربی شوم آن را به این وضعیت رسانده است. در حالی که ملت سوریه هزینه ناپختگی و ماجراجوییهای سیاستمداران ناپختهای را میدهد که سفر را بیش از هر چیز دوست دارند و در پناهگاههای امن خود در خارج به اسم اپوزسیون مقیم هستند.
میترسم بگویم: آن چه میگذرد، هشدار به واقعهای خطرناک است که فقط محدود به سوریه نخواهد بود، در حالی که خطر کل منطقه را تهدید میکند و هیچ کس نمیداند عرصه درگیری در صورتی که جنگ سرد با ضرباتی که وارد میکند ادامه یابد چه آیندهای را رقم خواهد زد. طرفهای درگیر به ویژه ماجراجوها به هیچ وجه خصومت را کنار نگذاشته اند در حالی که حداقل در حد مردمی این رفتارها محکوم شده است!
آن چه شبهات را افزایش میدهد، این است که حملات خصمانه علیه سوریه زمانی انجام میشود که هنوز کمیته تحقیق بین المللی کار خود را آغاز نکرده است تا حقیقت را در اراضی دوما کشف کند و بداند که حقیقتی که در پشت استفاده از سلاحهای شیمیایی بوده چیست. زمانی باید به این مساله بیشتر شک کرد که یاد حمله فضاحت بار و خجالت آور امریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ میافتیم که بعدا روشن شد سراسر ادعاهای مطرح شده برای انجام این حمله تعمدا دروغ بود.
پرسش مشروعی که در این جا مطرح میشود بهانه زمان حمله به سوریه است، زمان حمله به گونهای انتخاب شده بود که ساعاتی قبل از نشست اتحادیه عرب باشد که بنا بود در آن درباره چگونگی برافراشته شدن پرچم صلح در سوریه بحث شود، به هیچ وجه فکر نمیکنم که چنین حمله خصمانهای حتی بین کسانی که طرفدار حمله به سوریه هستند، مورد استقبال قرار بگیرد و تصور هم نمیشود به سود هیچ کدام از قضایای مشروع بوده باشد.
میترسم بگویم: آن چه میگذرد، هشدار به واقعهای خطرناک است که فقط محدود به سوریه نخواهد بود، در حالی که خطر کل منطقه را تهدید میکند و هیچ کس نمیداند عرصه درگیری در صورتی که جنگ سرد با ضرباتی که وارد میکند ادامه یابد چه آیندهای را رقم خواهد زد. طرفهای درگیر به ویژه ماجراجوها به هیچ وجه خصومت را کنار نگذاشته اند در حالی که حداقل در حد مردمی این رفتارها محکوم شده است!
آن چه شبهات را افزایش میدهد، این است که حملات خصمانه علیه سوریه زمانی انجام میشود که هنوز کمیته تحقیق بین المللی کار خود را آغاز نکرده است تا حقیقت را در اراضی دوما کشف کند و بداند که حقیقتی که در پشت استفاده از سلاحهای شیمیایی بوده چیست. زمانی باید به این مساله بیشتر شک کرد که یاد حمله فضاحت بار و خجالت آور امریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ میافتیم که بعدا روشن شد سراسر ادعاهای مطرح شده برای انجام این حمله تعمدا دروغ بود.
پرسش مشروعی که در این جا مطرح میشود بهانه زمان حمله به سوریه است، زمان حمله به گونهای انتخاب شده بود که ساعاتی قبل از نشست اتحادیه عرب باشد که بنا بود در آن درباره چگونگی برافراشته شدن پرچم صلح در سوریه بحث شود، به هیچ وجه فکر نمیکنم که چنین حمله خصمانهای حتی بین کسانی که طرفدار حمله به سوریه هستند، مورد استقبال قرار بگیرد و تصور هم نمیشود به سود هیچ کدام از قضایای مشروع بوده باشد.
شکی نیست که خطر بزرگی همه ما را تهدید میکند، دیگر مثل کبک سر در زیر برف فرو بردن کافی است، ما نظاره گر جنگ سرد موشکی بالای سر خود و بالای سرزمین هایمان هستیم!
کلام آخر این که «قرار نیست از جایی که اکنون به سر میبریم درس بگیریم بلکه باید از چیزی درس بگیریم که قرار است به سمت آن هدایت شویم!»
کلام آخر این که «قرار نیست از جایی که اکنون به سر میبریم درس بگیریم بلکه باید از چیزی درس بگیریم که قرار است به سمت آن هدایت شویم!»
منبع: دیپلماسی ایرانی
۰