نتوان دریا در کوزهای ریخت
سخنان اخیر ریاست محترم جمهوری درباره مطبوعات در این تنگدستی فراگیر مادی و معنوی که حوزه مطبوعات کشور را فرا گرفته، بیشک زاینده امید است. سخنان رئیس دولت از آن دست سخنان پرشهد و شکری بود که کام اهالی مطبوعات و اهل قلم را میتواند چند روزی شیرین سازد. با این همه اما به روال گذشته و بیدشواری زیاد میتوان پیشبینی کرد این گوشزدهای ضروری رئیسجمهوری در فضای سیاسی جامعه دیری نپاید و در گوش مسببان شرایط فعلی مطبوعات طنینی پایدار نیابد!
کد خبر :
۶۱۶۰
بازدید :
۱۵۹۱
مهدی مالمیر در روزنامه شهروند نوشت:
سخنان اخیر ریاست محترم جمهوری درباره مطبوعات در این تنگدستی فراگیر مادی و معنوی که حوزه مطبوعات کشور را فرا گرفته، بیشک زاینده امید است. سخنان رئیس دولت از آن دست سخنان پرشهد و شکری بود که کام اهالی مطبوعات و اهل قلم را میتواند چند روزی شیرین سازد. با این همه اما به روال گذشته و بیدشواری زیاد میتوان پیشبینی کرد این گوشزدهای ضروری رئیسجمهوری در فضای سیاسی جامعه دیری نپاید و در گوش مسببان شرایط فعلی مطبوعات طنینی پایدار نیابد!
سیاست را بیشتر عرصه ممکنات میدانند تا بایدها. به عبارت دقیقتر، سخن گفتن از بایدها در عرصه سیاست بیشتر کار فیلسوفان و اندیشهورزان جهان سیاست است. اما کار سیاستمدار افزون بر تکرار هر روزه بایدها، ممکن کردن بایدها نیز هست. به زبان دیگر، جایگاه ریاستجمهوری تنها به دم زدن از مطلوبهای سیاسی خلاصه نمیشود، بلکه فراتر بردن دامنه ممکنات نیز جزو وظایف بنیادی یک سیاستمدار به حساب میآید.
اینکه مطبوعات در فضای کنونی از کارکرد ذاتی خود که شفافسازی میدان سیاست است دور افتادهاند، روزنامهنگاران و خبرنگاران از امنیت شغلی که هیچ، تقریبا از هیچگونه امنیتی برخوردار نیستند، در برخی روزنامهها هر ناروا و تهمتی در قالب مقاله و گزارش وارد فضای عمومی کشور میشود، فضای امنیتی و سوءظن حوزه مطبوعات را تحملناپذیر کرده است و هزاران مشکل دیگری که خود مثنوی است هفتاد من کاغذ، نکاتی نیست که بر کسی پوشیده باشد، اما آنچه از یک رئیسجمهوری حقوقدان انتظار میرود، برخورد حقوقی با تندرویهایی است که حوزه رسانه را به این روز انداخته است.
رئیسجمهوری بهعنوان نگهبان قانون اساسی کشورمان، موظف به برخورد حقوقی با کسانی است که نام و نانشان بسته به خاموش کردن هر بانگ ناموافقی است که خللی به منافعشان میرساند. این درست است که میتوان با سخنان شیرین، عطش روانی به آزادی مطبوعات را حتی برای چند روزی سیراب کرد، اما سالهای رفته بیهیچ تعارفی نشان داده است که نمیشود با آن دریایی را در کوزه ریخت! تا این گوشزدها در قالب حقوقی بیان نشوند، درِ خانه مطبوعات بر همان پاشنه تندرویها و سوءظنها خواهد چرخید.
با شنیدن سخنان رئیس محترم دولت تدبیر و امید که با شجاعتی تحسینبرانگیز بر آزادی مطبوعات تاکید کردند، اگرچه دلایل تازهای بر خوشبینی پیدا میکنیم، اما با این همه، اهالی مطبوعات چارهای ندارند جز اینکه با یک چشم نگران به روزگار سپری شده بنگرند و چشم دیگر را به افقهای تازه و روزهای پیش رو بدوزند تا مگر سخنان شیرینتر از عسل رئیس دولت تدبیر و امید در لابهلای بندها و تبصرههای حقوقی بدرخشد.
سخنان اخیر ریاست محترم جمهوری درباره مطبوعات در این تنگدستی فراگیر مادی و معنوی که حوزه مطبوعات کشور را فرا گرفته، بیشک زاینده امید است. سخنان رئیس دولت از آن دست سخنان پرشهد و شکری بود که کام اهالی مطبوعات و اهل قلم را میتواند چند روزی شیرین سازد. با این همه اما به روال گذشته و بیدشواری زیاد میتوان پیشبینی کرد این گوشزدهای ضروری رئیسجمهوری در فضای سیاسی جامعه دیری نپاید و در گوش مسببان شرایط فعلی مطبوعات طنینی پایدار نیابد!
سیاست را بیشتر عرصه ممکنات میدانند تا بایدها. به عبارت دقیقتر، سخن گفتن از بایدها در عرصه سیاست بیشتر کار فیلسوفان و اندیشهورزان جهان سیاست است. اما کار سیاستمدار افزون بر تکرار هر روزه بایدها، ممکن کردن بایدها نیز هست. به زبان دیگر، جایگاه ریاستجمهوری تنها به دم زدن از مطلوبهای سیاسی خلاصه نمیشود، بلکه فراتر بردن دامنه ممکنات نیز جزو وظایف بنیادی یک سیاستمدار به حساب میآید.
اینکه مطبوعات در فضای کنونی از کارکرد ذاتی خود که شفافسازی میدان سیاست است دور افتادهاند، روزنامهنگاران و خبرنگاران از امنیت شغلی که هیچ، تقریبا از هیچگونه امنیتی برخوردار نیستند، در برخی روزنامهها هر ناروا و تهمتی در قالب مقاله و گزارش وارد فضای عمومی کشور میشود، فضای امنیتی و سوءظن حوزه مطبوعات را تحملناپذیر کرده است و هزاران مشکل دیگری که خود مثنوی است هفتاد من کاغذ، نکاتی نیست که بر کسی پوشیده باشد، اما آنچه از یک رئیسجمهوری حقوقدان انتظار میرود، برخورد حقوقی با تندرویهایی است که حوزه رسانه را به این روز انداخته است.
رئیسجمهوری بهعنوان نگهبان قانون اساسی کشورمان، موظف به برخورد حقوقی با کسانی است که نام و نانشان بسته به خاموش کردن هر بانگ ناموافقی است که خللی به منافعشان میرساند. این درست است که میتوان با سخنان شیرین، عطش روانی به آزادی مطبوعات را حتی برای چند روزی سیراب کرد، اما سالهای رفته بیهیچ تعارفی نشان داده است که نمیشود با آن دریایی را در کوزه ریخت! تا این گوشزدها در قالب حقوقی بیان نشوند، درِ خانه مطبوعات بر همان پاشنه تندرویها و سوءظنها خواهد چرخید.
با شنیدن سخنان رئیس محترم دولت تدبیر و امید که با شجاعتی تحسینبرانگیز بر آزادی مطبوعات تاکید کردند، اگرچه دلایل تازهای بر خوشبینی پیدا میکنیم، اما با این همه، اهالی مطبوعات چارهای ندارند جز اینکه با یک چشم نگران به روزگار سپری شده بنگرند و چشم دیگر را به افقهای تازه و روزهای پیش رو بدوزند تا مگر سخنان شیرینتر از عسل رئیس دولت تدبیر و امید در لابهلای بندها و تبصرههای حقوقی بدرخشد.
۰