بهداد سلیمی؛ پایان طلایی هرکول
همه را شوکه کرد؛ هم با شیوه خاص وزنه زدنش هم با هتتریک طلاییاش و هم با بوسه خداحافظیاش بر تخته و درآوردن کفشهایش. انگار همین دیروز بود که پسر خوش قد و بالای قائمشهری با آن چهره خونسرد و مصمماش قلههای آسیا و جهان را یکی پس از دیگری فتح میکرد و هیچ چیز جلودارش نبود. سال ۱۹۹۸ بود که نام بهداد سلیمی برای اولین بار بر سر زبانها افتاد؛ آن هم بعد از درخشش در رقابتهای جوانان جهان در کلمبیا.
کد خبر :
۶۱۹۱۸
بازدید :
۲۵۵۵
محمد پناهیفرد | همه را شوکه کرد؛ هم با شیوه خاص وزنه زدنش هم با هتتریک طلاییاش و هم با بوسه خداحافظیاش بر تخته و درآوردن کفشهایش. انگار همین دیروز بود که پسر خوش قد و بالای قائمشهری با آن چهره خونسرد و مصمماش قلههای آسیا و جهان را یکی پس از دیگری فتح میکرد و هیچ چیز جلودارش نبود.
سال ۱۹۹۸ بود که نام بهداد سلیمی برای اولین بار بر سر زبانها افتاد؛ آن هم بعد از درخشش در رقابتهای جوانان جهان در کلمبیا.
این رقابتها سرآغازی شد بر یکهتازیهای بهداد در دنیای وزنهبرداری. او چنان پلههای ترقی را به سرعت طی کرد که حتی تا تصاحب عنوان قویترین مردن جهان هم پیش رفت، اما به یکباره کابوس مصدومیتها به سراغش آمد.
هنوز طعم شیرین طلای بازیهای آسیایی اینچئون زیر دندانش بود که درست چند ماه مانده به المپیک ریو رباط صلیبی پاره کرد و تا آستانه غیبت از این رقابتها پیش رفت. اما با وجود مصدومیت سنگینی که داشت و همه هم او را از دسترفته میدیدند، تنها عاملی که بهداد را دوباره روی تخته برگرداند تنها غیرت بود و غیرت.
هرچند که نتایجش در المپیک ریو چیزی نبود که به خاطرش با بدترین نوع مصدومیت جنگیده بود، اما ناامید نشد، چون از همان زمان تا دیروز رویای یک وداع زرین را در سر میپروراند؛ رویایی که در جاکارتا رنگ واقعیت گرفت تا پسر سنگینوزن ایران وداعی حماسی و تاریخی با ورزش حرفهای رقم بزند.
او که پیشتر هم گفته بود در هجدهمین دوره بازیهای آسیایی به دنبال زنده کردن خاطره شیرین بازیهای آسیایی ۲۰۱۰ است (رقابتی که در آن هر ۲ نماینده سنگینوزن ایران مدالیست شدند) دیروز به همراه سعید علیحسینی به عهدش وفا کرد.
سلیمی که ۲۵ درصد طلاهای فوقسنگین ایران در تاریخ ۶۷ ساله برگزاری بازیهای آسیایی بر سینه او درخشیده، دیروز سومین طلای این تورنمنت را هم در کلکسیون افتخاراتش جای داد تا دینش را به ورزش ایران تمام و کمال ادا کرده باشد. آغاز آخرین نبرد بهداد با پولادسرد از مهار وزنه ۲۰۰ کیلوگرمی در یکضرب آغاز شد و با مهار وزنه ۲۰۸ کیلوگرم در سومین حرکت به پایان رسید.
در دوضرب، اما پولادمرد خستگیناپذیر ایران با مهار وزنه ۲۳۷ کیلوگرم استارت زد و با بالا بردن وزنههای ۲۴۶ و ۲۵۳ کیلوگرم، رکورد مجموع ۴۶۱ کیلو را به نام خود ثبت کرد و برای سومین دوره پیاپی بر سکوی قهرمانی بازیهای آسیایی ایستاد تا بعد از محمد نصیری (دارنده ۳ طلای بازیهای آسیایی) سومین وزنهبردار ایران با ۳ طلای بازیهای آسیایی باشد.
اینگونه بود که بهداد بعد از بالای سر بردن وزنه ۲۵۳ کیلوگرم کفشهایش را از پا درآورد و برتخته بوسه زد و با چشمهای اشکآلود برای همیشه با ورزش قهرمانی خداحافظی کرد؛ آن هم در حالی که کلکسیونی شامل طلای المپیک ۲۰۱۲ لندن، ۲ طلای قهرمانی جهان (۲۰۱۰، ۲۰۱۱)، یک نقره قهرمانی جهان (۲۰۱۴)، یک برنز قهرمانی جهان (۲۰۱۷)، ۳ طلای بازیهای آسیایی (۲۰۱۰، ۲۰۱۴، ۲۰۱۸) و ۳ طلای قهرمانی آسیا (۲۰۰۹، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲) داشت. در روزی که سلیمی یک طلای تاریخی به سینه زد، سعید علیحسینی هم خوش درخشید.
پسر مظلوم وزنهبرداری ایران که بعد از پشت سر گذاشتن دوران محرومیت ۸ ساله با نقره جهان به عرصه وزنهبرداری برگشته بود، این بار با نقره بازیهای آسیایی بار دیگر شایستگیهایش را به رخ کشید. سعید کارش را با مهار وزنه ۲۰۱ کیلوگرم در دومین حرکت آغاز کرده بود.
او در آخرین حرکت یکضرب ۲۰۸ کیلوگرم را بالای سر برد و اول شد. در دوضرب او به ترتیب وزنههای ۲۴۰ و ۲۴۸ را مهار کرد، اما وزنه ۲۵۴ را انداخت تا با مجموع ۴۵۶ کیلو مرد نقرهای وزنهبرداری ایران در جاکارتا باشد.
سلیمی: خداحافظیام احساسی نیست
قهرمان سنگینوزن وزنهبرداری ایران پس از قهرمانی در بازیهای آسیایی گفت: «خیلی جنگیدم تا طلا را بگیرم.» بهداد سلیمی که همزمان با این قهرمانی، از دنیای ورزش حرفهای هم خداحافظی کرد در این باره گفت: «از دنیای وزنهبرداری خداحافظی کردم. خیلی وقت بود که به این موضوع فکر میکردم. باید جا را برای جوانترها باز میکردم. خدا را شکر میکنم با مدال طلا رفتم و شرمنده نشدم. این تصمیم من احساسی نیست.
زانویم اذیت میکرد و الان هم به آمادگی صددرصد نرسیدم بنابراین این تصمیم را گرفتم. حالا در ورزش هستم و سعی میکنم در جبهههای دیگر به ورزش خدمت کنم.» او درباره سعید علیحسینی گفت: «سعید که دیگر نیازی به تعریف ندارد. او عالی بود و عملکرد خوبی داشت.»
علیحسینی: در جریان خداحافظی بهداد نبودم
سعید علیحسینی، دارنده مدال نقره دسته فوقسنگین وزنهبرداری بازیهای آسیایی در واکنش به عملکردش در جاکارتا گفت: «خدا را شکر میکنم توانستم به این مدال برسم. همه چیز برای من خوب بود. مسابقه خیلی خوب بود. بچههای ما همه با غیرت بودند.»
او در خصوص وزنه آخر که از دستش افتاد، گفت: «نتوانستم وزنه را بلند کنم. این مسائل پیش میآید. اشتباهات من بیشتر بود و به مدال نقره رسیدم. مخلص همه مردم هستم و دستشان را میبوسم.» سعید، اما در واکنش به خداحافظی سلیمی گفت: «بهداد عالی بود، اما در جریان خداحافظی او نبودم.»
سجادی: سلیمی یک نابغه است
نصرا... سجادی، سرپرست کاروان ایران در بازیهای آسیایی سلیمی را یک نابغه خواند تا در تمجید او بگوید: «متاسف شدم که بهداد سلیمی از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد. کسی که کلکسیونی از افتخارات دارد، ولی خوشحالم با مدال طلا و قهرمانی از وزنهبرداری خداحافظی کرد. سلیمی یک نابغه است و نباید او را از دست بدهیم. باید از ظرفیت او در مدیریت و مربیگری استفاده کنیم.»
نصرا... سجادی، سرپرست کاروان ایران در بازیهای آسیایی سلیمی را یک نابغه خواند تا در تمجید او بگوید: «متاسف شدم که بهداد سلیمی از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد. کسی که کلکسیونی از افتخارات دارد، ولی خوشحالم با مدال طلا و قهرمانی از وزنهبرداری خداحافظی کرد. سلیمی یک نابغه است و نباید او را از دست بدهیم. باید از ظرفیت او در مدیریت و مربیگری استفاده کنیم.»
منبع: روزنامه خراسان
۰