کاسه صبر لبریز می شود
عبدالجواد موسوی در مقاله ای در اعتماد هواداران دولت روحانی را از شریفترین و نجیب ترین آدم ها خوانده چرا که آنها به جای اندیشیدن به نفس نفیس خود به منافع ملتی فکر میکنند که مستحقِ بهترینهاست و دستکم از دوران مشروطه تا به امروز برای فردایی بهتر خود را به دردسرهای بزرگ انداخته اما هیچگاه رویاها و آرزوهایش تحقق تام و تمام نیافته است، آنها خوب میدانند دولت تدبیر و امید در کجاها کمیت تدبیرش میلنگد. آنها خوب میدانند فلانی و بهمانی که تا مهمترین مناصب اجرایی کشور هم آمدهاند ربط چندانی با تدبیر و امید ندارند اما با این حال معذوریتها و محدودیتها و به ویژه اهم و فی الاهمها را هم درک میکنند.
کد خبر :
۶۲۸
بازدید :
۱۷۰۲
فرادید | عبدالجواد موسوی در مقاله ای در اعتماد هواداران دولت روحانی را از شریفترین و نجیب ترین آدم ها خوانده چرا که آنها به جای اندیشیدن به نفس نفیس خود به منافع ملتی فکر میکنند که مستحقِ بهترینهاست و دستکم از دوران مشروطه تا به امروز برای فردایی بهتر خود را به دردسرهای بزرگ انداخته اما هیچگاه رویاها و آرزوهایش تحقق تام و تمام نیافته است، آنها خوب میدانند دولت تدبیر و امید در کجاها کمیت تدبیرش میلنگد. آنها خوب میدانند فلانی و بهمانی که تا مهمترین مناصب اجرایی کشور هم آمدهاند ربط چندانی با تدبیر و امید ندارند اما با این حال معذوریتها و محدودیتها و به ویژه اهم و فی الاهمها را هم درک میکنند.
به نوشته طعنه آمیز این روزنامه نگار این مردم صبوری پیشه میکنند و دندان بر جگر صبر میسایند تا بزرگمردانی که زرهی از زخم و ملامت را بر تن کردهاند از مذاکرات سربلند بیرون بیایند و سایه شوم تحریم را از سر این ملت بزرگ دور کنند. که میدانند اگر چنین شود بعدها جا برای سینما و شعر هم باز خواهد شد و دیگر بار حق به حقدار خواهد رسید اما پرسش این جاست که تا به کجا میتوان از مدافعان شریف و نجیب انتظار داشت برای آنکه دولت به کارهای مهمترش برسد از دیگر انتظاراتشان چشمپوشی کنند؟
مقاله اعتماد به این جا رسیده که: حالا که چشم شیطان کور و گوش آن ملعون کر مذاکرات لوزان هم به خیر و خوشی سپری شده دیگر باید منتظر چه ماند؟ بالاخره چوب خط صبر و تحمل آدمیزاد روزی پر خواهد شد. بسیاری از مدافعان شریف و نجیب این دولت تا به حال در کار خاموش کردن آتشی بودند که در کاشانه آنها افتاده بود. فردا روزی که این آتش فرو نشست یاد خیلی چیزها خواهند افتاد. یاد خیلی چیزها.
به نوشته طعنه آمیز این روزنامه نگار این مردم صبوری پیشه میکنند و دندان بر جگر صبر میسایند تا بزرگمردانی که زرهی از زخم و ملامت را بر تن کردهاند از مذاکرات سربلند بیرون بیایند و سایه شوم تحریم را از سر این ملت بزرگ دور کنند. که میدانند اگر چنین شود بعدها جا برای سینما و شعر هم باز خواهد شد و دیگر بار حق به حقدار خواهد رسید اما پرسش این جاست که تا به کجا میتوان از مدافعان شریف و نجیب انتظار داشت برای آنکه دولت به کارهای مهمترش برسد از دیگر انتظاراتشان چشمپوشی کنند؟
مقاله اعتماد به این جا رسیده که: حالا که چشم شیطان کور و گوش آن ملعون کر مذاکرات لوزان هم به خیر و خوشی سپری شده دیگر باید منتظر چه ماند؟ بالاخره چوب خط صبر و تحمل آدمیزاد روزی پر خواهد شد. بسیاری از مدافعان شریف و نجیب این دولت تا به حال در کار خاموش کردن آتشی بودند که در کاشانه آنها افتاده بود. فردا روزی که این آتش فرو نشست یاد خیلی چیزها خواهند افتاد. یاد خیلی چیزها.
۰